08/08/2026
Wywiad z Trenerem:
Zaburzenia psychiczne u dzieci stanowią złożony obszar kliniczny, w którym konieczne jest łączenie wiedzy rozwojowej, diagnostycznej oraz systemowej. Objawy u dzieci często różnią się od tych obserwowanych u dorosłych, a ich rozumienie wymaga uwzględnienia etapu rozwoju, kontekstu rodzinnego oraz środowiska szkolnego. O tym, jak rozumieć zaburzenia psychiczne w wieku dziecięcym, rozmawiamy z trenerem Studium Terapii Dzieci i Młodzieży.
❓Pytanie 1: Czym są zaburzenia psychiczne u dzieci w ujęciu klinicznym?
Zaburzenia psychiczne u dzieci to utrwalone trudności w funkcjonowaniu emocjonalnym, behawioralnym lub poznawczym, które wpływają na ich rozwój i codzienne życie. W odróżnieniu od dorosłych, u dzieci objawy często są bardziej zmienne i silnie zależne od kontekstu, w jakim dziecko funkcjonuje – szczególnie od relacji rodzinnych i środowiska szkolnego.
❓Pytanie 2: Dlaczego diagnoza zaburzeń u dzieci jest bardziej złożona niż u dorosłych?
Ponieważ dziecko jest w ciągłym procesie rozwoju. To, co u dorosłego mogłoby być uznane za stabilny objaw, u dziecka może być przejściowym etapem rozwojowym. Dlatego kluczowe jest rozróżnienie między normą rozwojową a psychopatologią oraz uwzględnienie dynamiki zmian w czasie.
❓Pytanie 3: Jakie zaburzenia najczęściej występują w wieku dziecięcym?
Najczęściej obserwuje się zaburzenia lękowe, zaburzenia zachowania, ADHD, zaburzenia ze spektrum autyzmu, a także trudności emocjonalne związane z traumą, stratą lub kryzysami rodzinnymi. Coraz częściej diagnozowane są również zaburzenia depresyjne u dzieci, choć ich obraz kliniczny bywa odmienny niż u dorosłych.
❓Pytanie 4: Jak objawy psychiczne mogą różnić się u dzieci i dorosłych?
U dzieci objawy rzadziej przyjmują formę werbalnej ekspresji cierpienia. Częściej pojawiają się w zachowaniu – jako agresja, wycofanie, nadpobudliwość, problemy szkolne czy somatyzacje. Dziecko często „pokazuje” swoje trudności, zamiast o nich mówić, dlatego obserwacja funkcjonowania ma kluczowe znaczenie diagnostyczne.
❓Pytanie 5: Jaką rolę w zaburzeniach psychicznych dziecka odgrywa rodzina?
Rodzina jest podstawowym kontekstem rozwojowym dziecka. W podejściu systemowym nie można oddzielić objawów dziecka od jego relacji rodzinnych. Często trudności dziecka są powiązane z napięciami w systemie, stylami komunikacji lub nieadekwatnymi wzorcami relacyjnymi, dlatego praca terapeutyczna zawsze uwzględnia cały system rodzinny.
❓Pytanie 6: Jak wygląda podejście terapeutyczne do zaburzeń psychicznych u dzieci?
Podejście terapeutyczne zależy od rodzaju trudności, ale zawsze powinno uwzględniać etap rozwojowy dziecka oraz współpracę z rodzicami. W wielu przypadkach kluczowe jest łączenie pracy indywidualnej z dzieckiem oraz pracy systemowej z rodziną. Istotne jest również współdziałanie ze szkołą i innymi instytucjami.
❓Pytanie 7: Czego uczy Studium Terapii Dzieci i Młodzieży w tym obszarze?
Studium pozwala uporządkować wiedzę na temat zaburzeń psychicznych u dzieci i młodzieży oraz nauczyć się ich rozumienia w kontekście rozwojowym i systemowym. Uczestnicy zdobywają umiejętności diagnostyczne, uczą się planowania oddziaływań terapeutycznych oraz rozumienia złożonych relacji między objawami a funkcjonowaniem systemu rodzinnego.
👉 Zapisy i szczegóły:
https://dcp.wroclaw.pl/szkolenie/115/studium-terapii-dzieci-i-mlodziezy-###i-edycja-jesien-2026