27/06/2026
Historie z gabinetu (jak ta poniżej) są fikcyjne, luźno oparte na doświadczeniach moich i moich klientów.
Ania weszla do gabinetu i z nieśmiałością opowiedziała mi o swoich lękach, o tym jak pojawiają się w środku nocy oraz jak trudno jest jej skupić się na pracy oraz zajmowaniu się dziećmi.
Rozmawiałyśmy o jej życiu, o przeszłości, dzieciństwie, marzeniach.
Zatrzymało mnie to jak opowiadała o bliskich, o braku złości i ciągłym zmęczeniu odpowiedzialnością za uczucia swojej mamy, swojego męża oraz przyjaciół. Nie było JEJ w tych opowieściach. Byli INNI.
Kiedy rozmawiałyśmy o dzieciństwie Ania opowiedziała mi o babci, która miała depresję i czekała przy drzwiach na jej wizyty. Ukochana babcia swoim cierpieniem wzbudzała w niej poczucie winy wtedy, kiedy ona zamiast z nią spotykała się z przyjaciółką albo kiedy wybierała spędzanie czasu z mamą zamiast babcią. Babcia słuchała historii Ani o poznawanych chłopakach i z niezadowolona mina potrząsała głową..bo nie byli dość religijni, bo za mało się starali, bo nie byli wystarczająco wykształceni. Ania smuciła się, kiedy babci było przykro i nie chciała jej zranić. Wiedziała również, że babcia kocha ją nad życie i chce dla niej jak najlepiej.
Dotarcie do źródeł Krytyka Wzbudzającego Poczucie winy pomogło jej zmienić relacje z tą częścią siebie.
W procesie terapii wzmacniałyśmy wspierające przekonania: „Twoje potrzeby nie są zagrażające, a troska o siebie nie jest egoizmem. Masz prawo chronić swoje granice i budować relacje oparte na wzajemnej trosce, empatii, wzajemności a nie podporządkowaniu.”
Karta z książki „Karty trybów i potrzeb” Przewodnik terapeuty. Autorzy: Magdalena Kitlowska i Marta Żurowska.
