Wieczni

04/02/2024

🎂 Dzisiaj 95. urodziny świętuje Jan Rybak ps. "Tarzan", żołnierz Powstania Warszawskiego.


– Życzyłbym sobie, żeby młodzież nie musiała chwytać za broń, żeby był pokój, żeby budować kraj, żeby nasza Ojczyzna, Matka wszystkich Polaków, mogła się rozwijać i żyć.
Taki jest mój przekaz❗



To wielki zaszczyt, że przez kilka lat mogliśmy wspierać Pana Jana w ramach naszych projektów opiekuńczych. Naszemu Bohaterowi życzymy dużo zdrowia i pogody ducha! 🥰


Fundacja

15/08/2022

W nocy z 13 na 14 sierpnia zmarł w wyniku odniesionych ran Andrzej Chołowiecki "Szary", żołnierz Armii Krajowej.
Miał 21 lat... 💔

Syn oficera Wojska Polskiego zamordowanego w Katyniu.
Przyjaciel Pani Wandy Traczyk-Stawskiej, która po wojnie obiecała Matce Andrzeja, że będzie się opiekować Jego grobem.


W 2018 roku – dzięki Waszej pomocy – udało nam się wyremontować ten grób.
To był jeden z najważniejszych i najszczęśliwszych dni naszej akcji. ❤️

➡️ Przeczytajcie wspomnienia Pani Wandy o Andrzeju.
Serce pęka...

– Andrzej był moim serdecznym kolegą. Razem walczyliśmy w Oddziale Osłonowym WZW. Miał zaledwie 21 lat...
Podczas jednego z ataków na stanowiska niemieckie, pełen wiary i determinacji, wyskoczył jako pierwszy. Chciał walczyć! Za Polskę❗🇵🇱
Niestety w trakcie walk dosięgła go seria karabinu i został ciężko ranny.
Zmarł 14 sierpnia...

Widziałam wiele cierpienia i śmierci, ale tego nigdy nie zapomnę. 💔
Bardzo to przeżyłam. Po wojnie, po uwolnieniu z obozu jenieckiego przez pancerniaków gen. Maczka, trafiłam w 1946 roku do Palestyny, do Szkoły Młodszych Ochotniczek.
Któregoś dnia, pewna kobieta na wieść o tym, że ja i koleżanki jesteśmy z Powstania, podeszła do nas i zapytała czy może kojarzymy pewnego chłopca. Pytała o Andrzeja Chołowieckiego! Sparaliżowało mnie i od razu zaczęłam strasznie płakać... 😢
Mama Andrzeja zrozumiała wszystko bez słów. Spytała tylko, gdzie jest pochowany jej syn. Niestety, mama Andrzeja nie czuła się na siłach, aby wrócić do PRL-u. Ojciec został zamordowany w Katyniu. Andrzej pochowany jest na cmentarzu Bródnowskim... Obiecałam jej, że będę się opiekować jego grobem.

Po kilkudziesięciu latach wspólnie udało nam się odbudować ten grób i przywrócić pamięć o młodym Bohaterze!

Fundacja
Foto: Jan Gientka

15/08/2022

Coraz mniej jest wśród nas świadków i uczestników wydarzeń z sierpnia i września 1944 roku. Wydarzeń tragicznych przepełnionych zbrodniami takim jak rzeź Woli, Ochoty, Marymontu czy wymordowaniem więźniów aresztu na Rakowieckiej, ale także wydarzeń niezwykle bohaterskich, nacechowanych odwagą, solidarnością, braterstwem i umiłowaniem ojczyzny, które stało się paliwem dla kolejnych pokoleń żyjących już po wojnie w strefie radzieckiego wpływu.

Na krótko przed obchodami 78-rocznicy powstania warszawskiego zmarła jego uczestniczka Anna Jakubowska pseud. "Paulinka", Honorowa Obywatelka Warszawy, której pogrzeb odbył się już w trakcie trwania powstańczych obchodów - 6 sierpnia 2022. 1 sierpnia natomiast gdy w Warszawie zaczynały się obchody 78-rocznicy wybuchu powstania i rozebrzmieć miały syreny to na wieczną wartę odszedł druh Krzysztof Przelaskowski pseud. „Struś” (ur. 1928) – listonosz Harcerskiej Poczty Polowej – Szarych Szeregów w Śródmieściu przy ul. Wilczej podczas powstania warszawskiego.

"Struś" był cenionym działaczem harcerskim i kombatanckim w ramach Kręgu "Zamek" Szarych Szeregów. Kolegą między inny zmarłego przed kilku laty Macieja Krokosa pseud. "Tygrys". Należał do aktywnych uczestników licznych uroczystości w tym także jako członek pocztów sztandarowych.

Poza działalnością kombatancką zajmował się także popularyzacją historii Elektrycznej Kolei Dojazdowej z którą związany był przez pewien czas rodzinnie i zawodowo. Był również członkiem honorowym Stowarzyszenia Klub Miłośników EKD/WKD.

Tak jak Anna Jakubowska pseud. "Paulinka", spoczął na Wojskowych Powązkach w Warszawie.

03/07/2022

🎂 Wacław Gluth-Nowowiejski, dowódca drużyny z Powstania Warszawskiego, jeden z ostatnich żyjących robinsonów warszawskich, świętował niedawno swoje 96. urodziny!

📩 Otrzymaliśmy właśnie list z podziękowaniami dla Was wszystkich za życzenia:

"KOCHANI, brak mi słów, by wyrazić wielkie wzruszenie, wielką wdzięczność! Dziękuję Cudownym Przyjaciołom z „Fundacji Nie zapomnij o nas”, którzy zamieścili na swojej stronie informację o moich 96. urodzinach, dziękuję Wszystkim Życzliwym Internautom za piękne życzenia! Sędziwy Jubilat zachowa Was na zawsze w swoim sercu, prosząc Boga o świat Wam przyjazny, bez wojen". ❤️


Kochany Panie Wacławie, dużo zdrowia dla Pana i Małżonki Anny. 🥰
Dziękujemy, że jesteście!!!

06/02/2022

Dziś z okazji 100. rocznicy urodzin śp. prof. Witolda Kieżuna został odsłoniety Mural przy ul. Tarczyńskiej 12, Warszawa-Ochota.

🇵🇱100 lat temu urodził się prof. Witold Kieżun ps. "Wypad"
Jeden z największych Bohaterów Powstania Warszawskiego, żołnierz oddziału do zadań specjalnych, Oficer Armii Krajowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

W Powstaniu miał 22 lata, a jego uśmiechnięte zdjęcie ze zdobyczną niemiecką bronią jest jedną z ikon sierpniowego zrywu.
Pan prof. zmarł 12 czerwca 2021.

"Wy wszyscy tego nie zrozumiecie, oni zniszczyli naszą młodość!! My przez całą okupację marzyliśmy o tym, by móc odpłacić Niemcom za wszystkie upokorzenia".
Z 32 moich kolegów którzy zdali maturę okupacje przeżyło 15..."

W.Kieżun.

13/01/2022

Czarno-białe zdjęcia i filmy niewątpliwie mają swój urok, ale wszyscy już przyzwyczajeni jesteśmy do kolorowych zdjęcia

Rozpoczynamy koloryzacje zdjęć dodając im wyrazistości, ale zarazem zachowując również ich klimat.

Na początek podwaliny i budynek szkoły w Zaborowie - obie fotografie wykonane blisko 90 lat temu...

13/09/2021

Dzieci inaczej pamiętają wojnę Poruszająca książka Moniki Odrobińskiej Dzieci wygnane. Polecamy. Historie autentyczne.

Dziewięcioletni Mirek, trzyletnia Ola, pięcioletni Romek, ośmioletnia Marysia.
Dzieci rodzące się w bydlęcych wagonach w drodze na Syberię.
Dzieci umierające z zimna, pragnienia, wycieńczenia, wyrzucane z transportu na kolejowy nasyp.
Dzieci pracujące w tajdze przy wyrębie lasu, walczące o chleb.
Dzieci osierocone, którym przyszło odgrywać rolę matek i ojców dla swych młodszych sióstr i braci.
Dzieci odważne i niezłomne, które ocaliły siebie i bliskich z sowieckiego piekła. Przeszły z armią Andersa jej żołnierską odyseję, trafiły do Iranu, Afryki, Indii i Nowej Zelandii.
Polskie dzieci, którym wydarto dzieciństwo, pamiętają wojnę inaczej niż dorośli. Lektura ich wspomnień porusza, budzi sprzeciw wobec sowieckiego zbydlęcenia i podziw dla heroizmu małych Polaków.

Nie uciekaliśmy z kraju, ale do niego przez cały świat wracaliśmy. O polską niepodległość nasi żołnierze walczyli na wszystkich frontach. To byli więźniowie sowieckich łagrów i posiołków – wynędzniali, ale każdą drogą do Polski szli. Walczyli w nadziei, że wrócą do domu, na Kresy. Ich i nasza droga do domu usiana jest krzyżami – wśród nich nie ma krzyża mojego ojca. Ilu takich krzyży brakuje?

Oprawa twarda
Wydanie: Pierwsze
ISBN: 978-83-240-7877-6
EAN: 9788324078776
Liczba stron: 320
Wydawnictwo: Znak Horyzont
Format: 158x225mm

https://weekend.gazeta.pl/weekend/7,177342,25978570,polskich-panow-resocjalizowac-mieli-radzieccy-kryminalisci.html

https://historia.org.pl/2021/01/03/dzieci-wygnane-tulacze-losy-malych-polakow-w-czasie-ii-wojny-swiatowej-m-odrobinska-recenzja/