Gabinet psychologiczny Sylwia Królewicz

23/02/2026

Masz, miałeś depresję? Jak się objawiała? Jak sobie radzisz? Co Ci pomogło? Podziel się z nami. Możesz tak wesprzeć innych.

Lubi się ukryć za maską uśmiechu i radości, często jest efektem presji otoczenia i takiej, którą sami na sobie wywieramy. Dziś jest Swiatowy Dzień Walki z Depresją ale rozmawiajmy o niej nie tylko dziś. Rozmowa, kontakt z drugim człowiekiem to pierwsza pomoc.

Wielu z nas bagatelizuje objawy depresji bo trzeba dać radę. Lubi się pogłębiać dlatego warto zareagować szybko. Wtedy łatwiej się jej pozbyć.

👉 Co możesz zrobić?

🌕 w internecie jest darmowy test przesiewowy Becka, można w nim odpowiedzieć na pytania dotyczące objawów depresji, nie jest to diagnoza tylko sposób na przyjrzenie się sobie i rozważenie, czy i po jaką pomoc sięgnąć

🌕 porozmawiać z asystentem zdrowienia, który ma za sobą doświadczenie depresji, są dostępni online, telefonicznie i w ramach osobistego kontaktu w Poradni u Asystentów Zdrowienia Fundacji eFkropka, 5 pierwszych wizyt/ rozmów bezpłatnie Fundacja Efkropka

🌕 zgłosić się do psychologa, psychoterapeuty, psychiatry

🌕 odwiedzić swoje centrum zdrowia psychicznego i porozmawiać z psychologiem w Punkcie Zgłoszeniowo Koordynacyjnym

🌕 jeśli przyczyną depresji jest wypadek, rozstanie, utrata pracy, wsparcie można dostać w centrum interwencji kryzysowej, gdzie psycholog interwent wspiera w zmaganiu się z nagłą trudną sytuacją, te wizyty są bezpłatne

🌕 jeśli nie mieszkasz na terenie działania centrum zdrowia psychicznego, po wsparcie możesz się zgłosić do poradni zdrowia psychicznego lub specjalistów dyżurujących w przychodni

🌕 o depresyjnych stanach można porozmawiać z lekarzem pierwszego kontaktu, może on polecić środki ułatwiające zaśnięcie

🌕 przyjrzyj się swojemu stylowi życia, może warto wprowadzić kilka służących zdrowiu psychicznemu zasad jak dbanie o picie wody, dłuższy długi marsz przynajmniej 3 razy w tygodniu, zasypianie o tej samej porze. Zdrowe nawyki trudno wprowadzać gdy depresja jest już głęboka ale wychodząc z niej już tak.

Lepiej poprosić o wsparcie nadmiarowo niż coś zbagatelizować

Bezpłatne i anonimowe telefony zaufania działające całą dobę dla osób w kryzysie psychicznym, emocjonalnym lub potrzebujących wsparcia:
116 123 (dla dorosłych),
800 70 22 22 (Centrum Wsparcia dla Dorosłych)
116 111 (dla dzieci i młodzieży).
W sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia dzwoń na 112

13/11/2025

Bardzo polecam tekst S. Sadeckiej o zazdroszczeniu innym ludziom

***O CHRONICZNYM ZAZDROSZCZENIU INNYM LUDZIOM***

Epizodyczna zazdrość o to, że ktoś ma coś, czego pragniemy my przydarza się każdemu. Doświadczanie zazdrości jest naturalną reakcją ludzkiego (zresztą nie tylko ludzkiego, ale i szerzej - ssaczego) mózgu. Wyewoluowaliśmy w środowisku ograniczonych zasobów i gdy ktoś obok nas dostawał coś, co było nam potrzebne do przeżycia, reagowaliśmy stresem, pobudzeniem i chęcią natychmiastowego zdobycia tego samego dla siebie samych. Być człowiekiem oznacza czasami czuć zazdrość, po prostu.

Poza zazdrością epizodyczną, istnieje też jednak zazdrość chroniczna, zazdrość, która nas egzystencjalnie spala, zazdrość prowadząca do destrukcji (również auto-destrukcji). Jest ona nie tylko spontaniczną reakcją układu nerwowego na potencjalne niebezpieczeństwo, jest utrwaloną strategią radzenia sobie w sytuacjach trudnych. Uwięzieni w doświadczaniu zazdrości kierujemy swoją energię w stronę przeżywania tego, że czegoś nie mamy (a czasami nawet i niszczenia tego), zamiast w budowanie tego, czego pragniemy. Taka zazdrość odgradza nas od dobrych relacji i blokuje nam potencjał do życia w pełnej jego szerokości.

🦉Jak zatem zbudować inną, lepszą relację z naszą zazdrością?

- 👁 Sprawdź, co najczęściej uruchamia twoją zazdrość (co ją „triggeruje”)? Może są to czyjeś zasoby finansowe, intelektualne, językowe, relacyjne, fizyczne, polityczne? U podłoża doświadczania zazdrości leży zawsze przekonanie, że zasobów nie wystarczy dla wszystkich. Czy to samo przekonanie pojawia się w twoim umyśle, gdy jesteś spokojny/a, wyregulowany/a, gdy czujesz się bezpiecznie?

- 🧠Rozpoznaj, co zazdrość robi twojemu układowi nerwowemu. Czy nadmiernie cię pobudza (dużo mówisz, ciągle sprawdzasz w internecie osoby, którym czegoś zazdrościsz, wykłócasz się z innymi, jesteś w stałym działaniu i zdobywaniu zasobów, by inni nie mieli więcej niż ty)? Czy raczej zazdrość powoduje twoje przytłoczenie i unieruchomienie (przygasasz i nie zabierasz się za nic, co mogłoby poprawić twoją sytuację)? A może zazdrość przychodzi u ciebie wraz z dysocjacją (odpływasz myślami lub snujesz nierealne wizje podboju świata, gdyby tylko coś w twoim życiu potoczyło się inaczej)? Hiperpobudzenie, znieruchomienie, dysocjacja - to różne sposoby reagowania naszego układu nerwowego na zagrożenie. Rozpoznaj, który jest twoim udziałem.

- 🕸Co towarzyszy u ciebie doświadczeniu zazdrości? Zazdrość to nie tylko emocja, to SIEĆ SKOJARZEŃ włączająca reakcje twojego ciała, postawę, twoje zachowania, myśli i przychodzące do ciebie obrazy/wspomnienia (w Somatic Experiencing nazywamy tę sieć skojarzeń SIBAM-em). Jakie myśli pojawiają się, gdy doświadczasz zazdrości? Czego doświadczasz w ciele? Jaką postawę przyjmujesz, jakie ruchy/gesty/jaka mimika twarzy towarzyszy zazdrości? Jakie obrazy i wspomnienia przychodzą do ciebie, gdy pojawia się zazdrość? Czy możesz zareagować inaczej, zaczynając od jednego elementu sieci, np. używając innego gestu lub pozwalając sobie na zupełnie inną, nową myśl?

- 👥Czego nauczyłeś się o relacji z zazdrością w swoim domu/szkole/pracy? Co zazdrość robiła z ciałem i działaniem osób tobie bliskich? Co z tego przyjęłaś/przyjąłeś do twojego życia? Co z tych wyuczonych reakcji chciał(a)byś pożegnać?

- 🐬 Co pozwala twojemu układowi nerwowemu wracać do wyregulowania po rozregulowaniu zazdrością? Jak możesz odzyskać poczucie bezpieczeństwa nawet, gdy ktoś obok ciebie (lub ktoś bardzo daleko, podglądany w internecie) ma coś, czego nie masz ty? Co najbardziej buduje twoje poczucie ugruntowania i spokoju (rozmowa z kimś zaufanym, ruch, dostrzeżenie zasobów, które już posiadasz)?

- 👶Chroniczna zazdrość to także temat więzi. Czy zazdrość, której permanentnie teraz doświadczasz może być odpowiedzią na zranienia (niewystarczalność zasobów), których doświadczyłaś/doświadczyłeś jako małe dziecko? Czy zazdrość może chronić cię przed odczuwaniem czegoś jeszcze trudniejszego (poczuciem bezradności, niepewności, kruchości, zranialności)? Zatrzymaj się następnym razem, gdy zaleje cię fala auto-destrukcyjnej zazdrości i zauważ, jakiej zranionej potrzeby może ona dotyczyć (najlepiej zrobić to w rozmowie z kimś bliskim, o kim wiemy, że nam bardzo dobrze życzy lub terapeutą).

- 💃 Realizację jakiej twojej wartości najbardziej blokuje w tobie zazdrość? Czy możesz działać w kierunku tej wartości pomimo lub w towarzystwie zazdrości? Czy możesz przestać czekać aż zazdrość się wypali i spożytkować jej energię ku czemuś, co jest dla ciebie najistotniejsze na świecie?

***
Mamy - w obliczu zazdrości - o wiele więcej opcji niż nam się wydaje. Możemy doświadczać zazdrości i poczucia bezpieczeństwa równocześnie. Możemy obserwować zazdrość i decydować zrobić z nią coś zupełnie innego niż to, jak nauczyliśmy się na nią reagować lata temu. Zmiana jest zawsze możliwa, nawet teraz - dokładnie w momencie, gdy czytasz te słowa.

Powodzenia!

13/11/2025

Jeszcze w jesiennych nastrojach przypominamy, że nie każda myśl, która pojawia się w głowie, zasługuje na to, by jej wierzyć.

Niechciane myśli mogą wydawać się straszne jak upiór z koszmaru, ale… to tylko myśli - nie fakty. Nie definiują Cię. Nie musisz za nimi podążać.Zatrzymaj się na chwilę, zauważ je, nazwij i z życzliwością skieruj uwagę z powrotem na tu i teraz. Starajmy się patrzeć na myśli z dystansu - jak na chmurki, które przepływają po niebie, albo liście unoszone przez rzekę.

06/11/2025

19/09/2025

Do opowiedzenia o próbie samobójczej ciężko dobrać słowa. Niewypowiedziany ból w pewnym momencie robi się tak duży, że nie można oddychać. Człowiek ciągnie resztką sił, a otoczenie nie rozumie jego zachowań, nie wie, o co chodzi.

Próby samobójcze często podejmują ludzie, którzy byli silni zbyt długo. Osoba w kryzysie ciągnie za sobą przez życie nie wagonik, a wagon problemów. Bywa, że zupełnie samotnie. Wielokrotnie zdarza się tak, że osoby, które podejmują próby samobójcze, o swoich trudnościach nie mówiły wcześniej otoczeniu albo próbowały, ale to otoczenie - w ich ocenie - nie zareagowało adekwatnie. Są próby samobójcze, które ewidentnie stanowią próbę komunikacji. Osoba odczuwa ogromny ból psychiczny, a nie ma narzędzi do tego, żeby go wyrazić. I podejmuje próbę.

Dziwi mnie, gdy określenie „zwrócić na siebie uwagę", „wołać o pomoc" jest traktowane pobłażliwie, pejoratywnie. Jeśli mam złamaną rękę, nogę lub jestem chora na cukrzycę, mogę o tym mówić, a w zamian dostanę wsparcie, pomoc. Dlaczego ból psychiczny ma być ukrywany? Nie ma nic złego w tym, że ktoś chce zwrócić czyjąś uwagę na swoje cierpienie. Często mam takie trudne rozmowy z nauczycielami po konferencjach czy szkoleniach. Słyszę opowieść o uczennicy lub uczniu i stwierdzenie: „Ona chciała, on chciał tylko zwrócić na siebie uwagę". Zawsze wtedy pytam, co musiało się dziać w życiu tego młodego człowieka, że nie miał innych narzędzi do komunikacji niż próba samobójcza.

Fragment wywiadu z dr Halszką Witkowską na temat najnowszej książki "Przywróceni do życia. Pokonać samobójstwo": https://www.empik.com/przywroceni-do-zycia-pokonac-samobojstwo-witkowska-halszka-monika-tadra,p1638027241,ksiazka-p

Całość rozmowy dostępna tutaj: https://www.wysokieobcasy.pl/zyclepiej/7,181617,32236200,przywroceni-do-zycia-proby-samobojcze-czesto-podejmuja.html