Małgorzata Zataj - psycholożka, psychoterapeutka

01/06/2026

Pozwól sobie czuć 🩷

https://www.instagram.com/reel/DZCX7OfPwZm/?igsh=OTdjb295emVyZHVm

22/05/2026

Są ludzie, którzy wybierają swój zawód nie dlatego, że muszą.
Tylko dlatego, że mają w sobie serce, którego nie potrafią zatrzymać tylko dla siebie.

Codziennie dają innym uwagę, cierpliwość, czułość, bezpieczeństwo.
Widzą więcej. Czują więcej. Zostawiają po sobie dobro w małych rzeczach, których często nikt nie zauważa.

Mam szczęście spotykać takich ludzi na swojej drodze.
Taką osobą jest pani Ania Ania Kołacz-Włodarczyk , wychowawczyni mojej Córki.

To taka kobieta, której łatwiej jest dawać niż brać.
Która pamięta dziecięce słowa, przechowuje rysunki, zatrzymuje gesty serca.
Która nie przechodzi obojętnie obok żadnego dziecka.
Która umie jednocześnie widzieć jednostkę i całą grupę.
Która szuka rozwiązań nawet wtedy, gdy innym kończą się siły.

Dziś to właśnie Ona znalazła się w miejscu, którego nie da się zrozumieć, dopóki nie dotknie nas osobiście.

Jej synek ciężko choruje.
Potrzebuje leczenia, które daje nadzieję.
Nadzieję nie tylko dla niego, ale też dla pozostałych dzieci chorujących na tę ultrarzadką chorobę genetyczną.

Aby ta nadzieja mogła stać się rzeczywistością, potrzebna jest ogromna kwota.
Kwota niewyobrażalna dla jednej rodziny.
Ale możliwa, kiedy po drugiej stronie stoją ludzie.

Wiem, jak trudno jest prosić o pomoc komuś, kto całe życie był tym, który pomagał innym.
Dlatego piszę to także za Nią.

Marzę o tym, żeby dobro wracało właśnie do takich ludzi.
Do tych, którzy przez lata byli wsparciem dla innych.
Marzę o tym, by Jej Rodzina poczuła dziś, że nie jest sama.

Jeśli możesz to udostępnij, powiedz o tej historii dalej, połącz nas z mediami, firmami, fundacjami albo po prostu wpłać choć symboliczną kwotę.

To właśnie z takich małych gestów rodzą się czasem cuda.

Czuję całym sercem, że to bardzo ważne.

https://pomagam.pl/michal_walczy_z_pus3?fbclid=IwdGRzaAR8MddjbGNrBHwxzWV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkDDM1MDY4NTUzMTcyOAABHgQ8HauE97dYaaPJ2BSaGoGhhOUEwWq-Cy22fKuXQqzoYkgM3ZFW7daGkwn2_aem_tO1fNBfFhsDT83gxdPqupA&sfnsn=wa

U naszego syna Michałka zdiagnozowano zespół PUS3 – ultrarzadką chorobę genetyczną, która ma bardzo poważny wpływ na jego rozwój psychofizyczny i układ nerwowy. Nadzieją dla Michałka jest lek, nad którym pracują naukowcy – jego opracowanie możliwe jest wyłącznie dzięki środko...

17/05/2026

Lepiej powiedzieć "kocham Cię" o jeden raz za dużo, mówić to "za często". Magia ukryta w dwóch słowach. W każdej rodzinie znaczy coś innego. Zawsze znaczy. Piękne to!

18/04/2026

Nie jestem ani zwolenniczką ani przeciwniczką leków.
Jestem człowiekiem, który towarzyszy w różnych doświadczeniach życiowych. Często w cierpieniu, przeciążeniu, napięciu, zbyt długim ścisku, ukryciu, zakryciu, odosobnieniu, samotności.
To nie ja decyduję o tym, czy leki są potrzebne. Mogę jedynie dostrzec poziom umęczenia układu nerwowego, weryfikować informacje podstawiając pod wypracowane przez naukowców kryteria diagnostyczne.
Zasugerować, że warto skonsultować się z psychiatrą.
Jak to jest, że kiedy dziecko ma anginę, możemy mu podać lek. Bo na krótko?
Jak to jest, że sami idziemy do lekarza, gdy mamy alergię i przyjmujemy leki?
Zapalenie płuc czasami leczymy w szpitalu.
Gdyby dziecko miało nowotwór, rodzice poruszą niebo i ziemię, żeby uleczyć, uratować swoje dziecko. Czasami podając leki, których skutki uboczne widać gołym okiem.
I jak to jest, że kiedy dzieje się coś z układem nerwowym to budzi to tak wielki strach?
Każdy lek ma skutki uboczne.
Ważne żeby rozważyć, co ma większość wartość.
Czy to, co dobrego zrobi lek, czy to co negatywnego może przynieść.
Leczenie psychiki jest trudniejsze.
To co się dzieje wewnątrz bywa niewidoczne.
To bywa trudniejsze, bo nie zawsze da się nazwać coś, co towarzyszy od zawsze, ale zadaje ból od środka.
Leki mogą być krótkotrwałym wsparciem, które pozwoli poczuć inaczej. Leki bywają ratunkiem przed zniknięciem. Czasami trzeba je brać długo.
Jako rodzice szukamy jak najlepszego prowadzenia. Kompetentych ludzi, którzy będą leczyć, wspierać, uczyć dziecko, rodzinę, otoczenie jak żyć z danym zaburzeniem czy chorobą.
Korzystanie z medycyny ma sens.
Korzystanie z medycyny często ratuje życie.
Korzystajmy z tego, co czyni życie lżejszym.
Weryfikujmy, bądźmy w zgodzie ze sobą, ale z szacunkiem do tego, że mały człowiek może mieć inną jakość życia. Czasami również dzięki lekom. Często bez leków, z psychoterapią. Czasami pracą tylko z rodzicami, czasami pracą całej rodziny, czasami w zmiennym settingu - częściowo z dzieckiem, częściowo z rodzicami.
Znajdź przestrzeń, która będzie wspierająca.
Znajdź przestrzeń, w której będziesz się czuć bezpiecznie.
Bądź tym mądrym dorosłym, który czasem podejmuje niewygodne decyzje, bo wie, że to może przynieść zmianę.
Każda próba z serca jest doceniana.
Dzieci czują. Dzieci mówią. Dzieci weryfikują czy coś im służy czy nie. Dzieci chcą być blisko bezpiecznego rodzica.

16/04/2026

Wdzięczność.
Dzisiaj.
Znajdź ją i wyraź.
Każdy dzień niesie nam nowe szanse.

W nagraniu odczytuję fragment "Pamiętnika Czarnego Noska" Janiny Porazińskiej.

09/04/2026

Nastolatko

Gdybym mogła pokazać Ci piękno, które dostrzegam.
Gdyby dało się pomóc mózgowi w procesie dojrzewania.
Gdyby dało się stwarzać przestrzeń, w której przynależność oznacza docenienie i dostrzeganie.
Czujesz głębiej, mocniej, reagujesz szybciej i uczysz się siebie.

Małe dziecko kontrolujemy.
Małe dziecko wspieramy, pomagając mu się uspokoić.

Kiedy rodzic chce Ciebie kontrolować w emocjach może grzmieć.
Potrzebujesz granic, relacji, szacunku.
Potrzebujesz czuć zrozumienie.
Nie chcesz zostać z tym sama.
Tylko to wsparcie teraz ma być inne.
Powiedz im. Jakie?

Rodzicu

Traktuj mnie poważnie nawet jeśli zachowuję się niedojrzale. Bądź.
Moje emocje są silne. Bardzo.
Częściowo się reguluję, ale nie jest to stabilny proces.
Potrzebuję autonomii.
Jednocześnie potrzebuję też przynależności.
Bądź.
Bądź tym stabilnym punktem, który może otulić.
Ty znasz moje piękno.

Nastolatko

Jesteś motylem.
Nie widzisz piękna swoich skrzydeł.
Nie wszyscy mówią co widzą.
Niektórzy mówią, że widzą coś, czego nie ma.
Widzisz fragmenty i na ich podstawie budujesz całość.

Rodzicu

To motyl, który Cię wybrał.
Wybrał Cię żebyś był.
Żebyś zachwycał się nim bardziej niż ktokolwiek inny.
Żebyś uparcie mówił o trzy piękne zdania za dużo.
Właśnie teraz one są tak bardzo potrzebne.

Człowieku
Często jedno życzliwe nazwanie, zachwytu nad nastoletnim istnieniem, docenieniem, dostrzeżeniem, zostaje z nim na całe życie.

https://www.instagram.com/reel/DW4XO99AIOe/?igsh=MW1zZ3ZqOGpkazRtZw==

09/02/2026

https://www.instagram.com/reel/DTfXuOOgsTh/?igsh=MXNwYWY3bDVndzZ4ag==

Autentyczna troska o innych.
Zaproszenie do głębokich relacji.
Moment, w którym dostrzegasz różnice.
Jakość relacji.
Dobrego dnia i dużo życzliwości z serca (dla siebie i bliskich) w Twoim życiu 🩷

19/01/2026

Najbardziej czuła forma.
Zawsze najbliżej siebie.
Kartka i długopis.
Gdyby się nigdy nie kończyły to dla większości byłyby ratunkiem na bezludnej wyspie.
Dla wielu są tutaj.

15/01/2026

Przepiękne zdanie Davida Granda.
Zachwycające i pokazujące mój stosunek do klienta w pracy psychoterapeutycznej:
"Mózg wie, co robić, i przez dziewięćdziesiąt dziewięć procent czasu wie to lepiej niż terapeuta. Terapeuta musi jedynie wiedzieć, co robić przez ten jeden procent, kiedy zostanie poproszony o wkroczenie do akcji."
Dlatego nigdy nie przestanę szukać, rozwijać się i dostrzegać w wewnętrznej stronie ubrań serc.
W tym jednym procencie mieści się ogrom wiedzy, miłości do drugiego człowieka, chęci i wiary w to, by każdy człowiek, który zechce wpuścić mnie do swojego jednego procenta, zbudował życie, które go satysfakcjonuje, żeby każdy widział siebie, takim, jakim chce być w swoich oczach, w miłości do siebie.

26/11/2025

Sens
Można przyjść po wolność i ją znaleźć.
Można przyjść po różne poczucia i uczucia.
Można odkryć siebie i nie pozwolić sobie więcej na życie według scenariusza napisanego przez innych.
Można być blisko siebie, w zgodzie ze sobą, w miłości do siebie.
Można.
Nauka wymaga czasu.
Psychoterapia wymaga czasu.
Zmiana wymaga czasu.
Regularności. Odwagi. Decyzji.
Kiedy za decyzją idzie działanie - masz to, w co grasz.

Obecnie wiemy, że psychoterapia powoduje zmiany w mózgu. Profesor Nancy Andersen, była redaktorka naczelna „American Journal of Psychiatry”, napisała kiedyś, że psychoterapia, czasem dyskryminowana jako pustosłowie, jest tak samo biologiczna jak leczenie farmakologiczne. Dla mnie takie rozumienie psychoterapii jest czymś odświeżającym i odkrywczym. Choć już właściwie Zygmunt Freud w „Projekcie naukowej psychologii” – który za jego życia przeszedł bez rozgłosu – podkreślał, że terapia mówieniem powoduje zmiany połączeń neuronalnych. W tamtych czasach było to jednak zbyt rewolucyjne myślenie.

Ale dziś wiemy, że tak jest rzeczywiście. Chociażby Eric Kandel – laureat nagrody Nobla – udowodnił, że proces uczenia się powoduje zmiany połączeń synaptycznych, a przecież psychoterapię możemy rozumieć jako uczenie się nowych strategii radzenia sobie z problemem, uczenie się czegoś nowego w relacji z drugim człowiekiem, przepracowywanie pewnych trudnych emocji z przeszłości. Wiele badań wykazało, że w trakcie psychoterapii dochodzi do zmian metabolizmu czy przepływu krwi w niektórych regionach mózgu, zmian analogicznych do takich, które pojawiają się pod wpływem leczenia farmakologicznego.

📍 Łukasz Kwiatek w rozmowie z psychiatrką prof. Dominiką Dudek w specjalnym wydaniu Tygodnika Powszechnego „Moc umysłu” (6/2025)
📸 Unsplash/ Bioscience Image Library by Fayette Reynolds