Jan op Mercy Ships

17/04/2026

Time to leave…. 👋⛴️

16/04/2026

De laatste werkdag van mijn avontuur in Sierra Leone…

Morgen neem ik, na 3 missies , afscheid van Sweet Salone. hopelijk geen vaarwel, maar tot ziens. Wie weet brengt de toekomst dit schip nog eens terug naar Freetown.

We laten hier zoveel mooie dingen achter: mensen die geholpen zijn, levens die veranderd zijn, hoop die opnieuw is gegroeid. Tegelijk ook de realiteit… dat we niet iedereen konden helpen. En dat blijft soms moeilijk. Maar we moeten aanvaarden dat we hier niet alle problemen kunnen oplossen.

Wat ik wel weet, is dat ik ongelooflijk dankbaar ben dat ik deel mocht uitmaken van deze bijzondere organisatie en missie, dankzij de steun van mijn donateurs kan ik dit ongelofelijk mooie werk blijven doen. Het heeft me geraakt, verrijkt en opnieuw doen beseffen hoe goed we het thuis hebben.

Morgen begint de lange reis terug, om zaterdagochtend te landen in Brussel.

Met een hart vol herinneringen ❤️

14/04/2026

🌍⚓ Leven en werken op de Global Mercy

Wist je dat de Global Mercy het grootste civiele ziekenhuisschip ter wereld is?
Dit varende ziekenhuis is speciaal gebouwd om gratis, levensveranderende zorg te brengen naar landen waar toegang tot chirurgie niet vanzelfsprekend is.

🔢 Enkele indrukwekkende cijfers:
🏥 6 volledig uitgeruste operatiezalen
🛏️ Meer dan 200 ziekenhuisbedden
👩‍⚕️ Plaats voor meer dan 600 vrijwilligers aan boord
🌍 Vrijwilligers uit meer dan 60 verschillende landen
📚 Jaarlijks worden ook honderden lokale zorgverleners opgeleid

Maar het leven aan boord is zoveel meer dan alleen cijfers…

Het is een kleine internationale gemeenschap waar je samenleeft én werkt. Je begint je dag misschien in het operatiekwartier, maar eindigt met een zonsondergang op dek, een sportles, of een gezellige maaltijd met mensen van over de hele wereld.

Er is een restaurant, een café, een winkel, een fitnessruimte… eigenlijk een klein dorp op zee.
Regelmatig zijn er activiteiten: quizavonden, worship, film nights of gewoon samen lachen na een lange werkdag.

En het mooiste? Iedereen is hier vrijwillig, gedreven door hetzelfde doel: hoop en genezing brengen.

Elke patiënt die terug kan zien, eten, lachen of gewoon opnieuw zichzelf kan zijn… dat maakt alles de moeite waard.

Leven op de Global Mercy is intens, soms uitdagend, maar vooral ongelooflijk betekenisvol. Een ervaring die je voor altijd meeneemt.

13/04/2026

Over iets meer dan een maand maakt het schip zich klaar voor haar vertrek naar Las Palmas.

Daar staan enkele herstellingen op de planning en wordt een groot deel van de bevoorrading aangevuld.

Eind augustus zet de Global Mercy vervolgens koers naar een nieuwe missie in Ghana. 🌍

Aangezien de oogoperaties afgelopen zijn, betekent het dat deze operatiezaal nu volledig “zeeklaar” gemaakt moet worden.

Alles wordt stevig vastgemaakt aan de muren en met speciale rails in de vloer gezekerd. Het materiaal waar we mee werken is niet alleen ontzettend kostbaar, maar ook kwetsbaar … en de oceaan kan soms onvoorspelbaar zijn. Het laatste wat je wil, is dat alles begint te schuiven wanneer de zee wat ruiger wordt.

We volgen hiervoor een gedetailleerd draaiboek, per zaal uitgewerkt, zodat alles veilig en volgens plan wordt vastgezet.

En het mooie: wanneer het schip aankomt in Ghana, kom ik opnieuw aan boord om het oogprogramma weer op te starten… en mag alles wat ik vandaag zorgvuldig vastmaak, in september weer losgemaakt worden.

Wordt dus vervolgd! ✨

13/04/2026

Afgelopen weekend voelde als een klein avontuur! We trokken naar de Banana Islands, een eilandengroep op enkele kilometers van de kust van Freetown. Ooit een plek met een beladen geschiedenis in de slavenhandel, voelen vandaag vooral als een stukje ongerepte rust waar de tijd lijkt stil te staan.

We wandelden door een rustig Afrikaans dorpje en brachten de avond door in tenten. Slapen? Nauwelijks 😅 Het was véél te warm! De enige “afkoeling” die we hadden, was de warme oceaan…

maar eerlijk: het was magisch. De geluiden van nachtelijke dieren die roepen en fluiten, onder een waanzinnig mooie sterrenhemel, onvergetelijk.

Bij aankomst terug op het schip deed een frisse do**he ongelooflijk veel deugd. En niet veel later lag ik alweer heerlijk in mijn bed om het slaaptekort in te halen.

Vandaag weer aan het werk… en op de een of andere manier is ook dat gewoon genieten.

11/04/2026

Gisteren een lange werkdag gehad, maar de dag is voorbijgevlogen!

Ik werk al de hele week samen met dezelfde chirurgen.
Het leuke hiervan is dat we al heel goed op mekaar zijn afgestemd!

Hierdoor gaat alles heel erg vlot, en is het voor mij een enorme kick (dat elke OK-verpleegkundige kan bevestigen) om de chirurg een stapje voor te zijn, en al te doen nog voor hij eraan moet denken.

Mijn shift loopt over in een wachtdienst.
Ik ben de hele nacht van wacht geweest, maar heb gelukkig kunnen doorslapen!

Deze ochtend geef ik mijn wachtbieper door aan mijn collega aan het ontbijt, en maak ik mijn rugzak klaar voor een weekend van het schip.

We moeten eerst enkele formulieren invullen, en de toestemming krijgen om 2 dagen van boord te gaan.

Veiligheid staat bij Mercy Ships op de 1ste plaats.
Daarom is er een avondklok, en moeten we voor 22u weer aan boord zijn.
Elke afwijking hiervan moeten we aanvragen. Gelukkig werd alles goedgekeurd en vertrekken we op avontuur!

We gaan met 6 verpleegkundigen naar Banana Island, en zullen daar overnachten in tenten… geen idee welk avontuur ons te wachten staat… maar we staan open om alles in ons op te nemen, en de ondergaan wat er op ons pad komt!

09/04/2026

Vandaag stond er een brandoefening op de planning aan boord. Die vindt elke week plaats, zodat ieder crewmember precies weet wat zijn of haar taak is in geval van nood en een eventuele evacuatie. Want hoe je het ook draait of keert… we bevinden ons natuurlijk op een schip.

Voor ons als OK-personeel verandert er tijdens zo’n oefening niet zo veel. Wij zijn de enigen die gewoon aan boord blijven en ons werk verderzetten, terwijl de rest van de crew zich verzamelt in de haven. Lekker aan het bakken in de zon.

Na onze werkdag springen we in een Kéh-Kéh, het lokale vervoermiddel, en rijden richting Aberdeen Women’s Centre. Daar bezoeken we een voormalige Mercy Shipper die er nu als vrijwilliger aan de slag is.

In dit centrum krijgen vrouwen gratis hulp voor een brede waaier aan noden: van bevallingen en gynaecologische consultaties tot zorg en begeleiding na verkrachting. Indrukwekkend werk, en zo hard nodig.

Ik had mutsjes meegebracht voor de pasgeboren baby’s. met liefde gemaakt door mijn grootmoeder.
Een klein gebaar, maar eentje dat met zoveel warmte en enthousiasme werd ontvangen.

En nu… kruip ik moe maar voldaan mijn bed in!

08/04/2026

De afgelopen twee dagen (en ook de rest van deze week) werk ik op de algemene pediatrische chirurgie.

We opereren hier vooral liesbreuken, navelbreuken en hydroceles. Routine-ingrepen, maar toch uitdagender dan in België, door het lange wachten op chirurgische ingreep, zijn de problemen meer uitgesproken.

Deze voormiddag stond er een iets grotere operatie op het programma. Bij een meisje van 4 jaar hebben we een tumor onder de oksel en borstspier verwijderd. Geen eenvoudige ingreep, want de tumor was vergroeid met belangrijke bloedvaten en zenuwen.

Gelukkig is alles vlot verlopen. En het mooiste moment… ? Enkele uren na de operatie ons patiëntje alweer zien lachen. Dat zorgde voor een enorme glimlach op ons gezicht!

We zijn oprecht blij voor haar. Want als de tumor was blijven zitten, zou die alleen maar verder groeien… met mogelijk een heel andere impact op haar toekomst.

Verder gaat het goed met mij. ik slaap hier zelfs beter dan thuis! Waarschijnlijk door de intense focus tijdens het assisteren; dat kruipt toch meer in je kleren dan je denkt.

Na het werk geniet ik’s avonds van een wandeling op het dek bij zonsondergang, en kruip daarna onder de wol… of kijk nog een film op mijn iPad.

Tot snel!

08/04/2026

Have a nice day!

06/04/2026

Vandaag had ik echt een leuke eerste werkdag! Ik was ingepaland als “scrub nurse”, ofwel instrumenterende verpleegkundige. Ik assisteerde bij verschillende liesbreukoperaties en mocht Mark (UK) en Goodwill (Tanzania) assisteren, twee algemeen chirurgen.

Aan de niet-steriele kant van de tafel stond een Nederlands team: zowel anesthesie en omloop… de “Dutchies”. Altijd leuk lachen met onze noorderburen …maar is volledig wederzijds 😄

De selectieprocedure om hier aan boord te mogen werken is behoorlijk uitgebreid en streng.

En eerlijk? Daar word ik hier elke dag opnieuw aan herinnerd. We werken samen met mensen van overal ter wereld. Engels is de voertaal, maar voor velen is het niet hun moedertaal.

Dat betekent: verschillende accenten, verschillende achtergronden, en vooral ook verschillende manieren van werken.

Net daarom is het zó belangrijk dat je kan terugvallen op je eigen ervaring en vakkennis. Als je die basis niet stevig kent, loop je hier al snel vast… en dat wil je absoluut vermijden.

De stress kan soms hoger zijn dan in België, door al die verschillen in cultuur, taal, procedures en benamingen van instrumenten…

Maar dan, op het einde van de dag: de voldoening. Samenwerken met een geweldig team, weten dat je samen écht het verschil hebt gemaakt, en onze patienten een nieuwe start hebt kunnen geven…

Dat gevoel? Dat vind je in België niet.

05/04/2026

05/04/2026

Vandaag was het Pasen… dus een groot feest aan boord van de Global Mercy.

Ik ben niet echt gelovig, dus heb ik het feest een beetje vanop afstand ervaren.

Er was een zeer uitgebreide brunch, die zorgvuldig verzorgd werd door het keukenteam!
Ikzelf heb een royco minute soepje gedronken, want de rij aan het buffet was enorm.

De paasviering zat vol muziek en dans, wel leuk om te zien!

Terwijl de meeste mensen hier aan boord genoten van hun hoogdag, heb ik me vooral wat teruggetrokken en wat geoefend op mn handpan.

Binnen een uurtje vertrkken we met enkele collega’s naar de stad, om daar iets te eten.

Morgen eindelijk aan het werk! Want daarvoor ben ik uiteindelijk gekomen!