30/07/2026
ก่อนจะหยิบชีวิตใครมาอ่าน เราควรถามตัวเองก่อนว่า เรามีสิทธิ์ทำเช่นนั้นหรือไม่
"ทุกข์ของคนอื่น... ไม่ใช่เวทีฝึกอ่านไพ่"
โดย อาจารย์ถาวร บุญญวรรณ
นักเรียน : ครูครับ ทุกวันนี้เวลามีคนดัง นักการเมือง ดารา หรือคนในข่าว ประสบอุบัติเหตุ มีคดี หรือเสียชีวิต ผมเห็นหลายคนรีบตั้งดวงขึ้นมาอ่านชีวิตของเขาเลย ทั้งที่เจ้าตัวก็ไม่ได้ขอให้ดู แบบนี้เหมาะสมไหมครับ
ครู : ก่อนจะถามว่า "อ่านได้ไหม" ครูอยากให้ถามก่อนว่า "เรามีสิทธิ์อะไร"
นักเรียน : แต่ข้อมูลก็อยู่ในข่าว ทุกคนก็เห็นเหมือนกันนี่ครับ
ครู : การที่ทุกคนเห็น ไม่ได้แปลว่า ทุกคนมีสิทธิ์เอาชีวิตของเขามาเป็นวัตถุในการตีความ
ข่าวเป็นเรื่องหนึ่ง
ความทุกข์ของคน เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
นักเรียน : แต่หลายคนบอกว่า อ่านเพื่อศึกษา ไม่ได้มีเจตนาร้ายครับ
ครู : ถ้าศึกษา ก็ศึกษาหลักการ
ไม่จำเป็นต้องเจาะเข้าไปในชีวิตของคนที่กำลังเจ็บปวด
ยิ่งถ้าเขาเสียชีวิตแล้ว พ่อแม่ ลูก ภรรยา สามี หรือคนที่รักยังโศกเศร้าอยู่ การเอาเรื่องของเขามาสร้างคอนเทนต์เพื่อเรียกยอดดู ยอดแชร์ หรือยอดขาย ต่อให้พูดว่า "เพื่อการศึกษา" ก็ยังควรถามตัวเองว่า มีเมตตาพอหรือยัง
นักเรียน : ถ้าอย่างนั้น การตั้งดวงของบุคคลที่สามโดยไม่ได้รับอนุญาต ครูมองว่าไม่เหมาะใช่ไหมครับ
ครู : สำหรับครู สิ่งสำคัญไม่ใช่แค่ถูกหรือผิด
แต่คือ "ความเคารพ"
คนคนหนึ่ง ไม่ใช่ไพ่ใบหนึ่งบนโต๊ะ
เขามีศักดิ์ศรี มีครอบครัว มีความรู้สึก
นักเรียน : แล้วถ้าอยากเรียนรู้จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงล่ะครับ
ครู : ก็เรียนรู้จากเหตุและปัจจัย
ศึกษาการตัดสินใจ ศึกษาพฤติกรรม ศึกษาบทเรียนของชีวิต
โดยไม่จำเป็นต้องอ้างว่า "ดวงของเขาเป็นแบบนี้"
เพราะเราไม่รู้ข้อเท็จจริงทั้งหมด
และยิ่งไม่รู้สภาพจิตใจที่แท้จริงของเขา
นักเรียน : แสดงว่า การอ่านไพ่ที่ดี ไม่ใช่การรู้เรื่องของคนอื่น
ครู : ใช่
การอ่านที่มีคุณค่า คือการทำให้คนอ่าน มีปัญญามากขึ้น ไม่ใช่ทำให้คนดู สนุกกับความทุกข์ของผู้อื่น
ธาโรต์ไม่ควรเป็นเครื่องมือในการละเมิดความเป็นส่วนตัว
แต่ควรเป็นกระจก ที่ทำให้เราเห็นใจของตัวเอง
เมื่อเห็นข่าวใครกำลังทุกข์ เราอาจไม่ต้องรีบเปิดไพ่
แต่เปิดหัวใจของเราให้กว้างขึ้น
บางครั้ง ความเงียบที่เต็มไปด้วยเมตตา
ก็มีคุณค่ามากกว่าคำทำนายนับพันคำ