23/08/2026
ÇOCUKKEN BİLİYORDUK… SONRA UNUTTUK.
Bir çocuk sevgiyi hesaplamaz.
Bir çiçeği koklar, bir hayvana sarılır, kardeşinin elini tutar…
Sevilmek için ne kadar güzel, ne kadar başarılı, ne kadar “yeterli” olması gerektiğini düşünmez.
Sonra büyürüz.
Ve bir yerlerde bize sevgiyi hak etmemiz gerektiğini öğretirler.
Daha çok veririz.
Daha çok susarız.
Daha çok kendimizi kanıtlarız.
Oysa çocukken bildiğimiz o sade gerçek hâlâ içimizdedir:
Sevilmek için başka biri olmamız gerekmiyordu.
Belki büyümek, bunu unutmak değil; yeniden hatırlamaktır. 🤍
Fark et · Dönüş · Özgürleş