18/05/2020
Ebeveyn olarak çocukların çok fazla üzerine düşmek, onların hayatlarına fazlasıyla müdahale etmek ve onların hayatları için en doğruyu bildiğimizi düşünmek belki de kendimize ait bir hayatımızın olmadığını ya da kendi hayatımızdan uzaklaştığımızı gösterebilir.
🍁
Helikopter ebeveynlik olarak da tanımlanan, çocuklarının hep en doğru en iyi şeyleri yapmaları için sürekli onların üzerine düşen, attıkları her adımda, karşılaştıkları her sorunda aşırı koruyucu ya da kollayıcı bir tutum sergileyen ebeveynler çok iyi niyetlice aslında çocuklarına zarar vermektedirler.
🍁
Bu noktada bu yaklaşımın çocuklar için bir çok olumsuz sonucundan bahsedebiliriz ama peki ebeveynler neden bu tutumu sergiliyor olabilirler?
🍁
Bunun birçok sebebi olduğunu söylemek mümkün. Bunlardan biri, belki de en önemlisi; kendi hayatından, kendi ihtiyaçlarından uzaklaşan bir ebeveyn, artık çocuğunun hayatını kendi hayatıyla özdeşleştirir ve çocuğunun sorununu sanki kendi sorunu gibi görmeye, çocuğunun duygusunu sanki kendi duygusu gibi hissetmeye başlar. Çocuklarının hayatlarında her şeyin mükemmel gitmesi gerektiğine inanarak, aslında onların kendi hayatlarını yaşamalarına izin vermemiş olurlar.
🍁
Bazen kendi hayatımıza bakmak, içinde bulunduğumuz durumu, hissettiğimiz duyguları kabullenmek oldukça zor gelebilir, bu yüzden bir başkasının hayatıyla, özellikle çocuğumuzun hayatıyla ilgilenmek, her noktayı pürüzsüzleştirmeye çalışmak daha kolay gibi görünebilir.
🍁
Eğer çocuğunuza karşı aşırı korumacı, kollayıcı bir tavrınız olduğunu görüyorsanız, kendi hayatınız deyince aslında onların hayatları ile ilgili şeyler aklınıza geliyorsa, belki de kendinize şunu sormanız işe yarayabilir:
"Şu an kendi hayatım için neler yapıyorum, şu an benim ihtiyacım ne?"