22/07/2026
“Je ne regrette rien”; yani hiçbir şeyden pişman değilim.
Bu söz Edith Piaf’ın en sevdiğim şarkısının adı olmasının yanı sıra kendime hatırlatmayı sevdiğim sözlerden biriydi aslında. Çünkü ne olursa olsun sanki pişman olmamalıydım ve bunu böyle yaşamalıydım diye düşünürdüm. Öyle ki bu söz, geçmişte yaptırdığım dövmelerden bir tanesine de ilham olmuştu, baktığımda bana bunu hatırlatsın diye.
Bu sene ise bu cümle üzerine daha çok düşünür olduğumu fark ettim. Gerçekten hiçbir şeyden pişman değil miyim? Ya da başka bir bakışla, bir şeylerden pişman olsam ne olur?
Bu sorular gündemimdeyken kutladım yeni yaşımı. 30larda hayat hızla değişmiyor ama değiştiği yerler daha görünür oluyor gibi hissediyorum.
İnsanlara, kendime, duygularıma bakışım şekilleniyor gittikçe. Kendimi buluyorum gibi büyük laflar etmiyorum ama evet daha çok daha başka keşfediyorum gibi.
Bazı sivri köşelerimin yumuşadığını, bazı sınırlarımın katılaştığını, bazı duyguları daha yoğun bazılarını daha olağan karşıladığımı görüyorum.
Ve sanırım artık amacımın eskiden olduğu gibi hiçbir şeyden pişman olmamak değil de pişman olmayı da kabul edip sadece bu duygu üzerinde kalmamayı seçmek olduğunu düşünüyorum.
Çünkü her duygu gibi, onun da bir işlevi var hayatımızda. Ve yetişkin olmak biraz da bu duyguları taşımanın sorumluluğunu almaktan geçiyor. Ve tabii bunu gerçekleştirmenin de o kadar kolay olmadığını bilmekten.
Ben payıma düşen bu yetişkin sorumluluğunu almayı seçiyorum bu yaşımda ve merakla da bekliyorum bu sene başka hangi duygulara daha çok kucak açacağım, kendime başka nasıl yaklaşacağım, göreceğiz bakalım🍀✨
Evet yeni yaşım, hoş geldin 🌻
#1307