18/08/2026
HER ŞEY BÜYÜ MÜ, YOKSA BAZEN KENDİMİZE DE BAKMAMIZ MI GEREKİYOR?
Kur’an-ı Kerim’e teslimiyetten söz ediyoruz ama bazen yaşadığımız hemen her olumsuzluğu büyüye, nazara veya dışarıdan gelen bir etkiye bağlıyoruz.
Peki hiç kendimize dönüp bakıyor muyuz?
Belki eşine çok bağırıyordun.
Belki uzun zamandır kendini ve ilişkinizi ihmal ediyordun.
Belki arkadaş çevresi, günler, dedikodular ve dış dünya; eşinden, çocuklarından ve evindeki iletişimden daha fazla yer kaplamaya başlamıştı.
Belki eşin de seni ihmal ediyor, seni eşinden çok “anne” rolüne itiyor ve dışarıdan sürekli onay arıyordu.
Konuşulacak o kadar çok ilişki dinamiği var ki…
Peki insan kendine baktı, hatalarını gördü, elinden geleni yaptı ve karşı taraf yine de gitmeyi seçtiyse?
İşte o zaman her şeyi kendinizde aramayın.
Kendi iç dünyasıyla barışamayan, sürekli dışarıdan onay ve pohpohlanma bekleyen, eşini partner olmaktan çıkarıp anne rolüne yerleştiren bir insanın içindeki boşluğu siz tek başınıza dolduramazsınız.
Ben her davranışa hemen “narsist” demeyi de doğru bulmuyorum. Bugün sosyal medyada neredeyse her problemli insana narsist deniliyor. Oysa insanlık tarihi boyunca bildiğimiz çok daha eski iki kavram var:
