24/10/2026
İnsan, birini toprağa verdiğinde yalnızca onu değil, onunla yaşayacağı bütün yarınları da uğurlar.
İlk zamanlar yokluğuna inanmak zordur. Günler geçer, mevsimler değişir, hayat kaldığı yerden devam eder. Ama insanın içinde bir yer, hep o günde kalır.
Zaman geçtikçe hayatın içine yeniden karışırsın. Sonra hiç beklemediğin bir anda, yeniden o ilk güne gidiverirsin.
Yasın düz bir çizgide ilerlemediğini, bazı günler hafifleyen acının başka bir gün bütün ağırlığıyla geri dönebildiğini öğrenirsin.
Hayat devam eder, sen de onunla birlikte yürürsün. Ama bazı günler, bütün o yolları yürümüş olmana rağmen kendini yine vedalaştığın yerde bulursun.
Yasın bir takvimi, özlemin bir son kullanma tarihi yoktur. İçindeki o koca boşluk küçülmez, zaman geçtikçe sen o boşluğun etrafında büyürsün. Acı aynı acı, sevgi aynı sevgi.🤍🕊️