Psk. Buse Kaya

Directions

Psk. Buse Kaya Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Psk. Buse Kaya, Psychologist, Hipodrom Cad. No: 9/22 Yenimahalle, Ankara.

İnsan, birini toprağa verdiğinde yalnızca onu değil, onunla yaşayacağı bütün yarınları da uğurlar.İlk zamanlar yokluğuna...
24/10/2026

İnsan, birini toprağa verdiğinde yalnızca onu değil, onunla yaşayacağı bütün yarınları da uğurlar.

İlk zamanlar yokluğuna inanmak zordur. Günler geçer, mevsimler değişir, hayat kaldığı yerden devam eder. Ama insanın içinde bir yer, hep o günde kalır.

Zaman geçtikçe hayatın içine yeniden karışırsın. Sonra hiç beklemediğin bir anda, yeniden o ilk güne gidiverirsin.

Yasın düz bir çizgide ilerlemediğini, bazı günler hafifleyen acının başka bir gün bütün ağırlığıyla geri dönebildiğini öğrenirsin.

Hayat devam eder, sen de onunla birlikte yürürsün. Ama bazı günler, bütün o yolları yürümüş olmana rağmen kendini yine vedalaştığın yerde bulursun.

Yasın bir takvimi, özlemin bir son kullanma tarihi yoktur. İçindeki o koca boşluk küçülmez, zaman geçtikçe sen o boşluğun etrafında büyürsün. Acı aynı acı, sevgi aynı sevgi.🤍🕊️

İş stresi, yalnızca çalışma saatleriyle sınırlı kalan bir deneyim değil; zihinsel, duygusal ve fizyolojik etkileriyle gü...
11/09/2026

İş stresi, yalnızca çalışma saatleriyle sınırlı kalan bir deneyim değil; zihinsel, duygusal ve fizyolojik etkileriyle günlük yaşamın pek çok alanına taşınabiliyor.

TURKINFORM ile gerçekleştirdiğimiz röportajda, zihnin mesai sonrasında neden “işten çıkamadığını”, kronik stresin beden ve ruh sağlığı üzerindeki yansımalarını ve iş–özel yaşam sınırlarının koruyucu rolünü ele aldık.

Röportajın tamamı TURKINFORM 'da. 🧠

22/06/2026

Sevildiğini hissetmek yalnızca dışarıdan gelen sevgiyle ilgili değildir; kişinin kendi içsel “sevgi algı sistemi” ile yakından ilişkilidir. Sevgi algısı, çocuklukta ebeveynle kurulan bağ üzerinden şekillenir.

• Sevildiğini hissetmekte zorlanan kişilerin bilinçdışı şemaları genellikle şunlardır:

“Ben sevilmeye değer değilim.”
“Sevgi geçicidir.”
“Biri bana iyi davranıyorsa bir çıkarı vardır.”
“Yakınlık tehlikeli, uzak durmalıyım.”
• Bu şemaların kökenleri:

Koşullu sevgi (iyi olursan sevilirsin)
Duygusal ihmal
Aile içi kaos veya gerginlik
Travmalar
Eleştirel ve mesafeli ebeveynlik
Sık sık terk edilme deneyimleri
• Böyle bireyler sevildiklerinde bile, sevginin gerçek olduğuna inanmakta zorlanır. Çünkü zihin sevgiyle birlikte risk görür: “Kaybedersem ne olur?”

• Sevgi almak bir kapasitedir; duygusal güvenlik gerektirir. Terapi bu kapasiteyi yeniden inşa ederek kişinin sevgiye daha fazla açıklık geliştirmesini sağlar.

Gençlik dönemi, kimliğin şekillendiği ve benlik algısının en kırılgan olduğu evredir. Bu nedenle gençler ilişkilerde güç...
19/06/2026

Gençlik dönemi, kimliğin şekillendiği ve benlik algısının en kırılgan olduğu evredir. Bu nedenle gençler ilişkilerde güçlü bağlar kurabilseler de, duygusal bağımlılık eğilimi daha sık görülür.

• Duygusal bağımlılığın kökeni:

Güvensiz bağlanma
Aile içinde duygusal ihmal
Aşırı müdahaleci, baskıcı ebeveynlik
Değersizlik şeması
Erken yaşta yaşanan kayıplar veya terk edilme
“Sevgi = onaylanmak” şeklindeki yanlış öğrenmeler
• Duygusal bağımlılık şu davranışlarla kendini gösterir:

Partnerle sürekli temas ihtiyacı
Aşırı kıskançlık ve kontrol
“Onsuz yapamam” düşüncesi
Onayı kaybetme korkusu
Ayrılığa tahammül edememe
• Kontrol davranışlarının temelinde ise şu bilinçdışı mesaj vardır:
“Kendi duygularımı düzenleyemiyorum, bari ilişkiyi düzenleyeyim.”

• Gençler ilişkilerde bağımlılık yaşadığında partneri kaybetmekten değil, kimlik bütünlüğünü kaybetmekten korkarlar.

• Terapi, gençlerin benlik sınırlarını güçlendirir, duygusal bağımlılığın yerini güvenli bağlanmaya bırakmasını sağlar.

Agresyon, çoğu kişinin sandığı gibi “kötü niyet” değil; başa çıkılamayan yoğun duyguların dışa vurumudur. Beyin, kontrol...
15/06/2026

Agresyon, çoğu kişinin sandığı gibi “kötü niyet” değil; başa çıkılamayan yoğun duyguların dışa vurumudur. Beyin, kontrol edemediği duyguları tehlike olarak algılar ve saldırganlığı bir savunma olarak devreye sokar.

• Bu süreçte prefrontal korteks (mantıklı düşünme), amigdalanın aşırı aktivasyonu nedeniyle devre dışı kalır. Böylece kişi düşünmeden tepki verir; ani öfke, bağırma, eşyaya zarar verme gibi davranışlar ortaya çıkar.

• Kontrol kaybı yaşayan kişilerde şu psikolojik temeller görülür:

Çocuklukta duyguların bastırılması
Öfkenin yasaklandığı aile ortamları
Kronik stres altında büyüme
Travma sonrası tetiklenmiş sinir sistemi
Bağlanma sorunları
Düşük dürtü kontrolü
“Haklı çıkma” üzerinden kimlik geliştirme
• Agresyonun nörobiyolojik mantığı:
Beyin tehdit algısını yanlış yorumlar → Bedene alarm sinyali gönderir → Beden adrenalin üretir → Prefrontal korteks kapanır → Kişi davranışı seçemez, otomatik tepki verir.

• Bu nedenle agresyon bir “karakter sorunu” değil; nörolojik ve duygusal regülasyon sorunudur.
Doğru terapiyle bu devreler yeniden eğitilebilir.

Gelişim psikolojisine göre çocukluğun ilk yıllarında karşılanmayan temel ihtiyaçlar—güven, temas, duygusal görülme, sını...
12/06/2026

Gelişim psikolojisine göre çocukluğun ilk yıllarında karşılanmayan temel ihtiyaçlar—güven, temas, duygusal görülme, sınır, öngörülebilirlik—kişinin sinir sistemi yapısını şekillendirir. Çocuk bu ihtiyaçları düzenli olarak alamadığında beynin stres sistemi (HPA ekseni) kronik hassas hâle gelir.

• Bu durum gençlik döneminde duygusal regülasyon bozukluğu olarak karşımıza çıkar. Genç yoğun duyguları tolere edemez, sinirlendiğinde prefrontal korteks devre dışı kaldığı için düşünmeden tepki verir.

• Şiddet ve agresyon çoğu zaman şu mekanizmaların sonucudur:

Çocuklukta ifade edilmeyen öfkenin gençlikte kontrolsüz patlamalara dönüşmesi
Aile içinde rol model olarak öfkeli yetişkinlerin bulunması
Duyguların “ayıp, yanlış, yasak” olarak kodlanması
Sevgi yerine cezayla büyütülmek
“Hiçbir zaman yeterli değilim” şemasının dışa vurumu
Sınır koymanın öğretilememesi nedeniyle karşı tarafa aşırı tepki verme
Geçmiş travmaların işlenmemiş olması
• Gençler öfkeyi çoğu zaman güç olarak değil, yardım çağrısı olarak kullanır. İçsel kırılganlık, değersizlik ve görülmeme hissi şiddete dönüşebilir.

• Şiddeti önlemenin en etkili yolu, çocukluk döneminde duygusal ihtiyaçların görülmesi ve ergenlikte duygusal düzenleme becerilerinin öğretilmesidir.

Aşırı stres, beynin alarm sistemi olan amigdalayı sürekli aktif tutar. Bu bölge tehlike algısından sorumludur ve stres u...
08/06/2026

Aşırı stres, beynin alarm sistemi olan amigdalayı sürekli aktif tutar. Bu bölge tehlike algısından sorumludur ve stres uzadıkça amigdala “hiperaktif” hâle gelir. Yani zihin gerçek tehlike ile düşünce kaynaklı bir tehdidi ayırt etmekte zorlanmaya başlar.

• Amigdalayı sakinleştiren beyin bölgesi prefrontal korteks ise stres altında geçici olarak devre dışı kalır. Bu nedenle kişi mantıklı düşünmekte zorlanır, küçük bir olayı büyük bir kriz gibi algılar ve beden sürekli tetikte kalır.

• Panik atak tam da bu noktada ortaya çıkar: Beyin, ortada hiçbir tehlike yokken sinir sistemine “şu an ölümcül bir durum varmış gibi” sinyaller gönderir. Sonuç; çarpıntı, nefes darlığı, göğüs sıkışması, baş dönmesi, terleme, titreme ve kontrolü kaybetme hissidir.

• Günlük hayatta aşırı stres ve panik atak şu şekillerde kendini gösterir:

Toplu taşıma, AVM veya kapalı alanlarda nefes alma güçlüğü
Sabah uyanır uyanmaz hissedilen açıklanamayan kaygı
Dalgınlık, odaklanma sorunları, hızlı unutma
Bedensel belirtilerin hastalık sanılması (hipokondri döngüsü)
Uykuda çarpıntı ile uyanma
Sohbet ederken bile göğüste baskı hissi
“Ya kötü bir şey olursa?” düşüncesinin sürekli geri gelmesi
Sosyal ortamlardan kaçınma
Ses, ışık ve kalabalığa karşı tahammülsüzlük
• Panik atak yaşayan kişinin en sık yaptığı hata, bu belirtileri tehlikeyle karıştırmak ve “kalp krizi geçiriyorum”, “bayılacağım”, “delireceğim” şeklinde yorumlamaktır. Oysa panik atak bir “fizyolojik taşma hâlidir”, ölümcül değil yanlış alarmdır.

• Sinir sistemi düzenlendiğinde, nefes ve farkındalık teknikleri öğrenildiğinde ve bilişsel yeniden yapılandırma yapıldığında panik döngüsü tamamen kırılabilir.

03/06/2026

Toplumda yükselen agresyon bireysel olarak kimseyi suçlamaz; aslında bir toplu stres tepkisidir.
Ekonomik belirsizlikler, sosyal medya bombardımanı, hızlı yaşam, güvensizlik, çatışmalar, gelecek kaygısı… İnsan zihni sürekli alarm hâline çekilir.

Bu ortamda birey:
• Daha çabuk tetiklenir,
• Daha çabuk sinirlenir,
• Daha az empati kurar,
• Daha çabuk yorulur,
• Kendini daha sık savunmada hisseder.

Agresyon bulaşıcıdır.
Bir toplumda öfke yükselirse birey “kendini korumak için” savunmasızlığa düşer; sürekli tetikte yaşamak sinir sistemini yorar.

Bu yüzden bireysel psikoloji ancak şu üç unsurla güçlenir:
• Güvenli ilişkiler
• Duysal destek
• Regüle edebilen bir sosyal çevre

Toplumsal agresyonun panzehiri bireysel sakinlik değil; kolektif düzenleyici ilişkilerdir.

27/05/2026

Çeteleşme davranışı çoğu zaman “suç eğilimi” gibi görülür; oysa psikolojik kökeni çok daha derindir. Öfke kontrolü zayıf gençlerin çetelere yönelmesinin ardında üç temel ihtiyaç vardır:

Aidiyet ihtiyacı
Evde, okulda, sosyal çevrede kendini “dışarıda” hisseden genç, kendisini kabul eden ilk gruba hızla bağlanır.
Çete, onlara: “Sen bizdensin.” mesajını verir.

Güç ve kontrol arayışı
İçsel olarak güçsüz hisseden gençler, dışarıdan sert görünmeyi “güç” sanır.
Öfkesini kontrol edemeyen genç için çete; güç, kudret ve görünürlük sağlar.

Duygusal boşluğun doldurulması
İhmal, uyumsuz aile ortamı, tutarsız ebeveynlik ve ilgisizlik gençleri duygusal olarak savunmasız bırakır. Çete bu boşluğu “kabul eden aile” gibi doldurur.
Bu gençler kötü değildir; kendilerini yönlendirecek yetişkin bulamadıkları için yanlış yetişkinlere tutunurlar.

Önleyici güç:
• duygusal temas,
• sınır koyabilen ama sert olmayan ebeveynlik,
• kendini ifade edebilme alanı,
• psikolojik destek,
• gencin güçlü yönlerini görebilmek.

Kendine zarar verme davranışı dışarıdan bakıldığında “dikkat çekme” gibi görünse de, aslında çoğu zaman “acıyla baş etme...
23/05/2026

Kendine zarar verme davranışı dışarıdan bakıldığında “dikkat çekme” gibi görünse de, aslında çoğu zaman “acıyla baş etme” girişimidir.
Beden, zihnin söyleyemediklerinin sahnesi hâline gelir.

Riskli davranışlara yönelen bireyler genellikle:
• Duygularını tanımakta zorlanır,
• Yoğun içsel baskı yaşar,
• Kendini değersiz hisseder,
• İlişkilerinde yalnızlık deneyimler,
• Duygularını ifade edecek güvenli bir alan bulamaz.

Kesmek, acı vermek, alkol-madde kullanımı, tehlikeli davranışlar… Bunların her biri, içsel acıyı dışarıya taşıma çabasıdır.
Kişi çoğu zaman ölmek istemez; acının ağırlığından bir anlık olsun kurtulmak ister.

Bu davranışları azaltan en güçlü şey:
• Yargılamayan temas,
• Duygulara alan açmak,
• Güvenli ilişki,
• Profesyonel destek,
• Bedenle barışık olmayı öğretmek.

Kendine zarar verme bir “davranış problemi” değil; ruhsal bir yardım çağrısıdır.

davranışlar

Address

Hipodrom Cad. No: 9/22 Yenimahalle
Ankara
06330

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Psk. Buse Kaya posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category