13/09/2026
“Üzüntü, bizi üzdüğüne pişman olana kadar üzülüyoruz.”
Bazı duyguların içindeyken, o duygunun hiç bitmeyeceğini düşünebiliriz.
Üzüntü yoğun olduğunda hep böyle kalacakmışız gibi gelir. Oysa duyguların doğasında değişmek ve dönüşmek vardır.
Üzüntü de diğer duygular gibi yaşanmak ister. Onu bastırmaya, yok saymaya ya da bir an önce geçirmeye çalışmak yerine, bir süre onunla kalabilmek önemlidir.
Çünkü bazen iyileşmek;
“Artık üzülmemeliyim.” demekle değil,
“Şu anda üzgünüm ve bu duygunun burada olmasına izin verebilirim.” diyebilmekle başlar.
Duyguyu yaşamak, ona teslim olmak değildir.
Bir süre sonra aynı olayın üzerimizdeki etkisinin azaldığını, düşüncelerimizin değiştiğini ve duygunun yoğunluğunun kendiliğinden dönüştüğünü fark ederiz.
Belki de kendimize hatırlatmamız gereken en önemli şey şudur:
Şu anda hissettiğim şey, sonsuza kadar böyle hissetmeyeceğim anlamına gelmez.
Duygular kalıcı değildir.
Gelirler, yaşanırlar ve zamanla değişirler.
Nokta. :)
