21/06/2026
Bir babanın yalnızca güçlü olmak, her zaman çözüm üretmek, korumak ve her koşulda eksiksiz bir şekilde ihtiyaç karşılamak zorunda olan bir figür olmadığını fark etmek, insanın ebeveyniyle kurduğu ilişkiye daha gerçekçi ve daha olgun bir yerden bakmasını sağlar.
Baba da kendi çocukluğunun izlerini taşıyan; gördüğü sevgiyi, öğrendiği ilişki biçimlerini, korkularını, eksikliklerini, baş etme mekanizmalarını ve duygusal kapasitesini beraberinde getiren bir insandır. Bazen sevgisini sözlerle değil sorumluluk alarak, emek vererek, yanında durarak ya da koruyarak gösterir. Bazen de eksik kaldığı yerler, sevgisizliğinden değil; bildiği, öğrendiği ve o an verebildiği kadardan kaynaklanabilir.
Bir babayı insan olarak görebilmek, yaşanan tüm kırgınlıkları yok saymak ya da her davranışı haklı çıkarmak anlamına gelmez. Aksine; hem alınanları hem alınamayanları aynı gerçeklik içinde tutabilmeyi, bir ebeveyni kusursuz bir kahraman ya da yalnızca hatalarından ibaret bir karakter olarak değil, kendi hikâyesi olan ayrı bir ruh olarak görebilmeyi sağlar.
Belki de gerçek yakınlık, bir babanın ve bir evladın birbirinin eksik parçalarını tamamlamak zorunda olmadığını; hayatın içinde kendi yaraları, sınırları ve sevgiyi ifade etme biçimleriyle var olan iki ayrı insan olduğunu kabul edebildikleri yerde başlar.
Babalar günü kutlu olsun. ♥️💐
