05/08/2026
Bazen en çok zorlayan davranışlar, en yüksek sesle verilmiş bir yardım çağrısı olabilir.
Öfke, inat, ağlama, içine kapanma ya da kurallara karşı gelme… Bu davranışların hiçbiri tek başına çocuğu tanımlamaz. Çoğu zaman, çocuğun yaşadığı duyguyu ifade etme biçimidir.
Bu, her davranışı onaylamak gerektiği anlamına gelmez. Çocukların sınırlara ve tutarlı bir ebeveynliğe ihtiyacı vardır. Ancak sınır koyarken bile davranışın altında yatan duyguyu merak edebilmek, kurulan ilişkinin niteliğini değiştirebilir.
Belki de kendimize sormamız gereken ilk soru şudur:
“Bunu neden yapıyor?” yerine,
“Acaba bana ne anlatmaya çalışıyor?”
Çünkü en çok zorlayan durumlar, bazen en çok anlaşılmayı bekleyen çocukların olduğu anlardır.