20/03/2026
rdoğan Özmen’i kaybetmişiz. Elbette her defasında olduğu gibi aynı vefat ile herkes başka birini yitirmiştir muhakkak. Ben de kendi Erdoğan Özmenimi, yani Erdoğan Abimi kaybettim… Bakırköy’de ihtisas yaparken tanıdım Erdoğan Abi’yi ben. Bakırköy gibi trajedilerin yumak olduğu bir yerde insan ister istemez kendisine biraz daha korunaklı bir bakış mesafesi arar. “Önce alışırsın, sonra karışırsın…” derler Bakırköy’de. İşte, yıllarını bir akıl hastanesinde geçirecekse “karışmamak” için hasta ile mesafelenmeye meyleder. “Hasta” bizimle hiç alakası olmayan, kesişim kümesi boş olan bir antite olmalıdır ki o yıllar kısmen güven içerisinde geçsin. Hah, işte Erdoğan Abi o azıcık konforu bize adeta çok görüp her defasında hakikate davet eden biriydi. İnsana bakarken kendine de bakmaya çağırırdı sürekli. Açıkçası epey bir süre epeyce kafamı karıştırdı Erdoğan Abi. Bu pozisyonu son derece konfor bozucu iken bu pozisyondaki tutumu son derece sakin ve sevecendi. İnsanın hakikatine bakmaya davet ederken hasta ile yabancılaşmayı reddedip (psikiyatrist anlamındaki erken sözcüklerden birinin “alienist” olduğunu akılda tutalım), aynı zamanda da sınıfsal gerçekliğe de işaret ederek iyice huzuru kaçırırdı. Kaçırılması gereken huzuru kaçıran, verilmesi gereken huzuru veren bir adamdı yani bendeki Erdoğan Abi. Bütün bu bunaltıcı pozisyonun içinde bir yandan da çocuksu olduğunu bilerek ve bu çocuksuluğu sahiplenerek oyun oynayan da bir adamdı. Hani Camus Sissifos’u mutlu tahayyül etmeyi önermişti ya, Erdoğan Abi öyle görünürdü bana. Bugün olduğum kişide izleri vardır. Meselelere karınca kararınca çok katmanlı bakmaya gayret ediyorsam Erdoğan Abi ve onun gibi birkaç kişi ile zihnimin temas edebilmiş olmasındandır. Ne mutlu bana ki onun zihni benim zihnimde yankılandı. Erdoğan Abi’yi bir yandan kaybettik ama benim zihnimde yankısı devam ediyor. Eh, benim zihnim de başka zihinlerde yankılanıyorsa ve bu silsile sonsuz kere dolanacaksa hayatta, Erdoğan Abi kaybolmaz aslında. Ne diyelim, yankısı bol olsun. Bizlere de onun gibi hatırlanmak ve onun gibi yankılanmak nasip olsun…