28/10/2026
İyi hissetmeyi bekleme.
Bazen bir şeylere başlayabilmek için önce daha iyi hissetmeyi bekliyoruz. İçimizdeki sıkıntı geçsin, zihnimiz sakinleşsin, biraz daha istekli olalım…
Peki ya beklemeden de devam edebilirsek?
Üzgünken de, isteksizken de, kafamızın içinde aynı sorular dönüp dururken de…
Her şeyi çözmek, bütün duygularımızdan kurtulmak zorunda değiliz. Bazen olanı olduğu gibi kabul edip, kendimiz için anlamlı olana doğru küçük bir adım atabiliriz.
Bir arkadaşımıza mesaj yazmak.
Kısa bir yürüyüşe çıkmak.
Ertelediğimiz bir işe on dakika ayırmak.
Durup üç derin nefes almak.
Mesele, yaptığımız şeyin büyüklüğü değil. İçimizde ne olursa olsun, hayatla bağımızı sürdürebilmek.
Çünkü biz yalnızca hissettiklerimizden ibaret değiliz. Duygularımız var, düşüncelerimiz var; bir de bütün bunların içinde yönelmek istediğimiz şeyler…
Bugün kendine sor:
Şu anda benim için ne önemli?
Ve ardından:
Önümüzdeki on dakika içinde, buna doğru atabileceğim küçücük bir adım ne olabilir?
Her şeyin yoluna girmesini bekleme. Hayatın içinde, olduğun yerden devam et.