AkademikPsikoloji

Call Directions Website

AkademikPsikoloji Merhaba ben Zeynep Balcı, aşağıki konular ile ilgili sorularınız var ise tanışalım:
Koç su

28/10/2026

İyi hissetmeyi bekleme.

Bazen bir şeylere başlayabilmek için önce daha iyi hissetmeyi bekliyoruz. İçimizdeki sıkıntı geçsin, zihnimiz sakinleşsin, biraz daha istekli olalım…

Peki ya beklemeden de devam edebilirsek?

Üzgünken de, isteksizken de, kafamızın içinde aynı sorular dönüp dururken de…

Her şeyi çözmek, bütün duygularımızdan kurtulmak zorunda değiliz. Bazen olanı olduğu gibi kabul edip, kendimiz için anlamlı olana doğru küçük bir adım atabiliriz.

Bir arkadaşımıza mesaj yazmak.
Kısa bir yürüyüşe çıkmak.
Ertelediğimiz bir işe on dakika ayırmak.
Durup üç derin nefes almak.

Mesele, yaptığımız şeyin büyüklüğü değil. İçimizde ne olursa olsun, hayatla bağımızı sürdürebilmek.

Çünkü biz yalnızca hissettiklerimizden ibaret değiliz. Duygularımız var, düşüncelerimiz var; bir de bütün bunların içinde yönelmek istediğimiz şeyler…

Bugün kendine sor:

Şu anda benim için ne önemli?

Ve ardından:

Önümüzdeki on dakika içinde, buna doğru atabileceğim küçücük bir adım ne olabilir?

Her şeyin yoluna girmesini bekleme. Hayatın içinde, olduğun yerden devam et.

26/10/2026

Kendimizi ifade etmek için her zaman sözcüklere ihtiyacımız var mı?
Bazen bir renk, bazen bir çizgi, bazen de kâğıda bıraktığımız küçücük bir iz anlatır içimizde olup biteni.
Ben bu çalışmaları yaparken güzel bir resim ortaya çıkarmaya ya da bir şey anlatmaya çalışmıyorum. Renklerle, çizgilerle, şekillerle özgürce buluşuyorum. Ne yapacağımı, ne çıkacağını önceden bilmiyorum.
Bazen şaşırıyor, bazen eğleniyorum. Bazen de yaptığım çalışmaya sonradan bakıp kendimle ilgili bir şey fark ediyorum.
Bu süreçte güzel ya da çirkin, doğru ya da yanlış yok. Bir şeyi becermek, başarmak ya da ortaya bir anlam çıkarmak zorunda değilim.
Yalnızca kendime alan açıyorum. Deniyorum, keşfediyorum, merak ediyorum. Bırakıyorum, devam ediyorum.
Bazen yaptığım çalışmada kendimden bir iz buluyorum. Bazen hiçbir anlam bulmuyorum. Bazen de anlam, hiç beklemediğim bir anda kendiliğinden beliriyor.
Belki de mesele bir şey anlatmak değil, kendimize ifade edebileceğimiz bir alan açmak.
Peki, senin için sanatsal ifade ne anlama geliyor?
Hiç düşünmeden, bir sonuca ulaşmaya çalışmadan renklerle ve çizgilerle kendini ifade etmeyi denedin mi?

16/10/2026

İki seçeneği de bir durup zihninde canlandırmanı istiyorum.

Bence bu sorunun güzelliği, iki seçeneğin de içinde bir hakikat olması. Ama belki asıl mesele, ikisinden birini seçmek zorunda olmamak.

Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamak;
yarına güvenmek, hayaller kurmak, emek vermek, kök salmak, bir şeyler inşa etmek…

Yarın ölecekmiş gibi yaşamak;
bugünü ertelememek, sevdiklerine sevgini söylemek, güzellikleri fark etmek, hayatın içinden geçip gitmesine seyirci kalmamak…

Ama ikisinin de bir tuzağı olabilir.

İlki, hayatı hep yarına ertelemek;
ikincisi, yarın yokmuş gibi yaşarken bugünün sorumluluklarını unutmak.

Belki de mesele, öleceğini bilerek ama yaşayacağını hissederek yaşamaktır.

Hem yarınlar varmış gibi hayal kurmak hem de bugünün kıymetini bilmek…

Hem dünyada iz bırakmak hem de her şeyin geçici olduğunu unutmamak.

Ve belki kendimize şu soruları da sormak:

Öleceğimi bilerek yaşasam bugün neyi farklı yapardım?

Ya uzun bir hayatım olacağını bilsem, neyi daha çok önemserdim?

Peki, bu iki yaşam biçiminden hangisini seçtiğinde nasıl birine dönüşüyorsun?

Hangisi seni hayata daha çok yaklaştırıyor?

Doppler-Erlend Loeİnsanlardan uzaklaşmak, insanın kendisinden uzaklaşması anlamına gelir mi?Doppler, ormanda yaşamaya ka...
15/10/2026

Doppler-Erlend Loe
İnsanlardan uzaklaşmak, insanın kendisinden uzaklaşması anlamına gelir mi?
Doppler, ormanda yaşamaya karar veren bir adamın hikâyesi. Modern hayatın beklentilerinden, tüketim kültüründen, başarı arzusundan ve insanların kendilerine biçtikleri rollerden uzaklaşmak istiyor. Akıllı ya da aptal olmadan yaşamak, alışılmış düzenin dışında bir hayat kurmak istiyor.
Bütün bunlar üzerinde düşünmeye değer. Ancak benim için asıl soru şu: İnsanın yaşadığı yeri değiştirmesi, kendisiyle kurduğu ilişkiyi de değiştirir mi?
Doppler şehirden kaçıyor ama ormanda da eleştirdiği insanlık hâllerini bırakmıyor. Acaba sıkıntı şehir, toplum, modern yaşam mı, yoksa insanın kendisinde mi?

İnsanların açgözlülüğünden yakınırken açgözlü, başkalarının dayatmalarını reddederken kendi isteklerini dayatan biri olması mümkün. Bir düzene karşı çıkmak, o düzenin insanın içindeki izlerinden kurtulduğu anlamına gelmiyor.
Doppler’ın çelişkisi, beni düşündürdü. İnsan, nereye giderse gitsin insan ilişkileriyle, arzularıyla, güç mücadelesiyle birlikte kendisini de beraberinde götürüyor.

Kitabın düşünsel olarak ilginç bulduğum bu tarafı, okurken satırlarında beni etkileyemedi.
Doppler’ın duygusuz cümleleri, insanlara karşı mesafesi ve kendi dünyasında yaşama arzusu bende bir karşılık bulmadı. Başkahramanla yakınlık kuramadım. Eşinin, yeni doğacak çocuğunun ve diğer iki çocuğunun karakterleri de bana yeterince gerçekçi gelmedi. Hikâyenin içine giremedim; karakterlerle bağ kuramadım.
Loe’nun insanlığın gidişatına, modern yaşamın alışkanlıklarına ve Norveç’in dünya üzerindeki konumuna ilişkin eleştirilerini de hikayenin içinden anlamak mümkün.
Kitap bittiğinde aklımda kalan, ormana kaçan bir adamın hikâyesinden çok, insanın kendisinden kaçıp kaçamayacağı sorusu oldu.
Bu soruyu önemsiyorum. Fakat Doppler, benim için bu soruyu güçlü bir edebî deneyime dönüştüremedi.


Hayat çoğu zaman gündelik işlerin, sorumlulukların ve alışkanlıkların arasında akıp gidiyor.Oysa bazen bir fincan kahvey...
14/10/2026

Hayat çoğu zaman gündelik işlerin, sorumlulukların ve alışkanlıkların arasında akıp gidiyor.

Oysa bazen bir fincan kahveye ayırdığımız birkaç dakika, sevdiklerimize verdiğimiz uzun bir sarılma ya da eve girerken aldığımız derin bir nefes, kendimizle ve hayatla yeniden bağlantı kurmamıza yardımcı olabilir.

Ritüellerin özel günlere, belirli geleneklere ya da büyük hazırlıklara ihtiyacı yok.

Bazen tek gereken, yaptığımız şeye biraz daha dikkat ve anlam katmak.

Belki bugün kendine küçük bir ritüel seçersin. Belki de uzun zamandır yaptığın bir şeyi, bu kez daha farkında olarak yaparsın.

Senin hayatında sana iyi gelen küçük bir ritüel var mı?

13/10/2026

Bilgelik Akandası 13 Ekim yazısı”

“Neyi düşündüğün, neye odaklandığın buyur. Sevgiyle bakarsan sevgi çoğalır; korku veya öfkeyle bakarsan onlar da güçlenir. Neyi besleyeceğini seçmek, iradenir.”

Dikkatin nereye gidiyorsa, zihnin de orada çalışır.

Bir olay karşısında neye odaklandığımız, onu nasıl anlamlandırdığımızı ve nasıl hissettiğimizi etkiler.

Sürekli eksiklere bakarsak eksikler büyür gözümüzde. Tehditlere odaklanırsak korkularımız güçlenir. Güzelliği, iyiliği ve sevgiyi fark ettikçe bunlara hayatımızda daha çok yer açarız.

Bu, olumsuzlukları görmezden gelmek değil; dikkatimizi neye verdiğimizi fark etmektir.

Her şeyi seçemeyiz ama dikkatimizi nereye yönelteceğimizi seçebiliriz. İşte irade, tam da burada devreye girer: Bizi kendiliğinden sürükleyen düşüncelerin farkına varmak ve neyi besleyeceğimize bilinçli olarak karar vermek.

Bugün kendine sor: Neyi beslemeyi seçiyorum?

Address

Kısıklı Caddesi No:28 Avrupa İş Merkezi Kat:2-3 Altunizade
Istanbul
34662

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when AkademikPsikoloji posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Sponsored

Share

Nearby clinics