05/10/2026
“Ben çöp adam bile çizemem.”
Peki, çizimin değerini yalnızca ortaya çıkan görüntüyle ölçmeseydik?
Videoda bahsettiğim iki araştırma, üretirken bize ne olduğuna bakıyor:
🖍️ Kaimal ve arkadaşlarının 2017’deki çalışmasında, 26 yetişkin boyama, karalama ve serbest çizim yaptı. Üç etkinlik sırasında da dinlenme anlarına kıyasla beynin ödülle ilişkili bir bölgesinde aktivite artışı gözlendi. Kâğıdın kenarına çizdiğimiz şekiller bile araştırmanın bir parçasıydı. (sciencedirect.com)
🌿 Kaimal, Ray ve Muniz’in 2016’daki çalışmasında ise 39 yetişkinin 45 dakikalık sanat üretimi öncesinde ve sonrasında kortizol düzeyleri ölçüldü. Katılımcıların yaklaşık dörtte üçünde düşüş görüldü. Önceden sanat deneyimi olanlarla olmayanlar arasında sonuçlar açısından anlamlı bir fark bulunmadı. (pmc.ncbi.nlm.nih.gov)
Bunlar küçük ölçekli, ön bulgular sunan çalışmalar. Herkesin aynı etkiyi yaşayacağını söyleyemeyiz. Yine de yaratıcı deneyimleri yalnızca “yetenek” üzerinden değerlendirmemek için bize bir neden veriyorlar.
Belki bugün kendine soracağın soru şu olabilir:
“Güzel oldu mu?” yerine, “Bunu yaparken bende neler oldu?”
Çizimle kendine alan açmayı denemek istersen bana mesaj yazabilirsin. Sana uygun atölye ve çalışmaları birlikte değerlendirebiliriz. 🌱
📚 Araştırmalar:
Kaimal ve ark. (2017), The Arts in Psychotherapy. DOI: 10.1016/j.aip.2017.05.004
Kaimal, Ray & Muniz (2016), Art Therapy. DOI: 10.1080/07421656.2016.1166832