04/09/2026
Ada. Ada oldum sanki. Adayı almaya, içimi onunla doldurmaya çalıştım. Karnımda doysa da gözüm doymuyordu. Biraz daha mekanlarda demlenmek, biraz daha rüzgarla çarpışmak, bir sabah daha adada uyanmak, ayrılacak olmam gerçeğini biraz daha ötelemek..
Tepelerine çıkamadım, dar sokaklarını tekinsiz saatlerde yürüyemedim, eksik kaldı her şey gibi, herkes gibi. Ne adaya doydum ne de benim oldu ada. Ada bitti, gitti, küçücük kaldı içimde, kimyamda bir zerre!
Şimdi semtinde, şehirde, yuvamda sıra
Onu kapsamak, ona kapılmak, ona çekilmek zamanı. Bırakacaklarım neler? Yeni seçimlerim neler olacak? Hangi yapraklarım dökülecek, hangileri çam yaprakları gibi çetin?
Nereler dümdüz alelade, nereler yıkım ve yaratım olacak..