Falmatik, İstanbul Beyoğlu Galata, Istanbul (2026)

22/04/2026

Merhaba falmatik takipçilerim. Önce şunu söyleyeyim bu fincan huzurlu bir fincan. İçinde fırtına yok, büyük kırılma yok. Ama içinde çok şey var. Sessiz şeyler.
Dibinde incir şekli var. İncir sabır meyvesidir. Yavaş yetişir, acele etmez, ama geldiğinde tatlı gelir. Sen de bir şeyi bekliyorsun. Belki bir haber, belki bir gelişme. Sabırsızlanıyorsun ama içten içe biliyorsun zamanı gelince gelecek. Ve tatlı gelecek.
Hemen yanında küçük bir uçak var. Yolculuk işareti. Ama bu fiziksel bir yolculuk olmayabilir. Zihinsel bir yola çıkış da olabilir. Bir karar, bir adım, bir "artık gidiyorum" anı. Bir kapı açılıyor önünde ve sen o kapıdan geçmekten biraz korkuyorsun. Geçeceksin.
Sol tarafta dört ya da beş kişilik bir aile şekli var, yer sofrasında oturur gibi. Bu çok güzel bir işaret. Aile bir araya geliyor yakında, ya da gelmesi gereken biri geliyor. Yer sofrasındaki aile demek... bereket demek. Paylaşım demek. Eksikliğin kapandığı bir sofra kuruluyor.
Fincanın ortasında piyango bileti gibi ince uzun bir form var. Bu şans işareti ama kumarbaz şansı değil emek verilen bir şeyin karşılığını alma şansı. Hak ettiğin bir şey geliyor. Beklenmedik ama hak edilmiş.
Sağ tarafta kaktüs duruyor. Kaktüs çorak yerde yaşar, susuz kalır, ama içinde su taşır. Sen de zor koşullarda ayakta durmayı öğrenmiş birisin. Kimse fark etmese de sen çok şey taşıdın. Ve hâlâ taşıyorsun. Ama kaktüsün bir özelliği daha var çiçek açtığında çok güzel açar. Senin çiçek açma vaktin yaklaşıyor.
Bir yerde bal arısı var, küçük ama net. Bal arısı boş durmaz. Çalışır, üretir, iz bırakır. Ama aynı zamanda bir yere aittir. Kovana döner. Sen de bir yere ait olma ihtiyacı hissediyorsun. Belki bunu tam kelimeye dökemiyorsun ama hissediyorsun. O aidiyet duygusu yakında karşılık bulacak.
8 ve 5 sayıları görüyorum. 8 sonsuzluğun, döngünün sayısıdır. Biten şeyler bitmez aslında döner, farklı şekilde geri gelir. 5 ise değişimin sayısıdır. Bu iki sayı bir arada şunu söylüyor: Bir döngü kapanıyor ve yeni bir değişim başlıyor. Korkma bu d

20/04/2026

Merhaba yeni sitemiz fatevo yayinda. Keşfet ve detaylar ile farklı ortamı hisset. Bak, fincana çöken şu karartı senin hiç geçmeyen o iç sıkıntın. Falına baktıkça insanın içi çekiliyor, sanki bütün dünyanın yükünü senin omuzlarına bindirmişler de "hadi yürü" demişler. Öyle süslü püslü yollar yok burada; her yer kapkaranlık, her yer düğüm düğüm. Kalbinin üstüne kocaman bir taş oturmuş, nefes aldırmıyor sana. Birine bir şey anlatmaya kalksan kelimeler boğazında kalıyor, sanki sesini bir kutuya kilitlemişler de anahtarını denize atmışlar.
Şu kenardaki süzülen lekeye bak, bir gözyaşı gibi duruyor ama dökülmemiş, içeri akmış. Sen acını bile dışarı vuramıyorsun, hep içine ata ata kendini bitirmişsin. Kimin elini tutsan elin boş kalmış, kimden bir parça vefa beklesen sırtından vurulmuşsun. Etrafın insan dolu güya ama bir gece vakti başını yastığa koyduğunda aslında ne kadar yapayalnız olduğunu bir tek sen biliyorsun. O yalnızlık öyle bir işlemiş ki kemiklerine, artık kalabalıklar bile seni korkutur olmuş.
Fincanın dibindeki o yoğun tortu, senin geçmişin. Bir türlü bırakamıyorsun o geçmişi, o seni bırakmıyor. Adım atmaya çalışıyorsun ama sanki ayak bileklerinden birileri seni aşağı çekiyor. Çok büyük bir hayal kırıklığın var, öyle böyle değil; birine çok inanmışsın, bütün dünyanı onun üzerine kurmuşsun ama o dünya senin üzerine yıkılmış. Şimdi o enkazın altından çıkmaya mecalin yok. Bak şurada bir yol var ama kapalı, önünde devasa bir engel duruyor. Ne tarafa dönsen duvar, ne tarafa baksan çıkmaz sokak. İnsanlar "geçer" diyor ama geçmiyor, sadece sen buna alışıyorsun, acınla yaşamayı öğreniyorsun.
İçinde bir yerde bir fırtına kopuyor ama dışarıdan bakınca durgun bir su gibisin. Kimse bilmiyor senin her gün kaç kere öldüğünü. Şu köşedeki keskin çizgi, ani bir kopuşu anlatıyor. Hayatından biri öyle bir gitmiş ki, giderken sadece kendini değil, senin yaşama sevincini de yanında götürmüş. Geriye sadece boş bir kabuk, ruhsuz bir beden bırakmış. Gözlerinde fer kalmamış artık, bakışların hep boşluğa. Sanki biri gelip senin ışığını kapatmış da o karanlıkta el yordamıyla yolunu bulmaya çalışıyorsun. Canın yanıyor, öyle çok yanıyor

19/04/2026

Fincanın dibine çöken koyu tortunun içinden yükselen bir işaret var; bu, yorgun bir kalbin kendine bile söyleyemediği sırların ağırlığı. Kenara doğru ince bir çizgi gibi uzayan iz, yarım kalmış bir yolculuğu gösteriyor; sanki gitmek isteyip de kalmak zorunda kaldığın bir yer var hayatında. Bu çizginin ucunda beliren küçük bir halka, gecikmiş bir konuşmayı anlatıyor. Söylenmemiş sözler, içine attığın cümleler bir düğüm olmuş; ama o düğüm çözülmeye başlamış bile.
Fincanın sol tarafında, birbirine değmeden duran iki gölge görünüyor. Bu, iki insanın aynı duyguyu yaşayıp birbirine ulaşamamasını simgeler. Arada ince bir perde var; gurur, korku ya da kırgınlık… Ama dikkat et, o perdenin üst kısmı hafif aralanmış. Demek ki bir kapı açılıyor, belki bir mesaj, belki bir karşılaşma… Kalbinin beklediği o an sandığından daha yakın.
Üst kenarda dağınık şekilde duran küçük noktalar var; bu noktalar gözyaşı değil, içten içe biriken umutların damlaları. Her biri sabırla beklediğin bir günün habercisi. Ama bu umutlar kolay gelmemiş; altındaki yoğun kararma geçmişte yaşadığın bir kırılmayı gösteriyor. Bir güven meselesi, bir yarım kalmışlık hissi… Sen kendini toparlamaya çalışırken, kimse senin ne kadar savaştığını görmemiş.
Fincanın ortasında belirginleşen ince uzun bir gölge, yalnız yürüdüğün bir yolu anlatıyor. Bu yol kolay değil ama sonunda hafif bir aydınlık var. Bu aydınlık, kendi gücünü fark ettiğin anı temsil ediyor. Artık kimseye yaslanmadan ayakta durabildiğini göreceksin. Ve işte tam o anda, hayat sana birini gönderecek; ama bu kez eksik olduğun için değil, tamam olduğun için.
Sağ tarafta küçük bir figür var, başını eğmiş gibi… Bu, senden özür dilemek isteyen birini gösterir. Belki geçmişten biri, belki kalbinde hâlâ izi olan biri… Ama bu özür sadece sözle değil, davranışla gelecek. Senin kararın önemli; affetmek ya da yoluna devam etmek tamamen senin gücünde.
Fincanın en üstünde hafif bir açıklık var; bu, dua kapısıdır. İçinden geçenleri, geceleri sessizce ettiğin dilekleri simgeler. Ve bil ki, hiçbir şey karşılıksız kalmamış. Sadece zamanı var.
Şimdi kalbinin en derin yerinden geçen o dileği hatırla… Çünkü o dilek kabul olma yolunda.

19/04/2026

Bugün senin için üç kart seçtim. Bu üç kart bugün seni sana anlatacak.
Denge Bu kart, uyum, sabır, ölçülülük ve dengeli bir yaşamı temsil eder. Bugün, hayatındaki farklı alanlarda denge kurmak ve aşırılıklardan kaçınmak önemli. Kararlarını verirken mantık ve duygularını dengelemelisin.
Aşıklar Bu kart, sevgi, ilişkiler, seçimler ve değerleri temsil eder. Bugün, ilişkilerinde daha derin bağlar kurmak veya önemli bir karar vermek için bir fırsat olabilir. Kalbinin sesini dinle ve değerlerine sadık kal.
Kupa Onlusu Bu kart, mutluluk, doyum, aile ve uyumu temsil eder. Bugün, sevdiklerinle vakit geçirmek, başarılarını kutlamak ve hayatındaki güzelliklerin tadını çıkarmak için harika bir gün. İç huzurunu ve mutluluğunu besle.
Bugün, hayatındaki farklı alanlarda denge kurmak ve aşırılıklardan kaçınmak senin için önemli olacak. Kararlarını verirken hem mantığını hem de duygularını dinlemeli, iç sesine güvenmelisin. İlişkilerinde daha derin bağlar kurmak veya önemli bir seçim yapmak için fırsatlar çıkabilir. Kalbinin sesini dinle ve değerlerine sadık kalarak doğru yolu bulabilirsin. Sevdiklerinle vakit geçirmek, başarılarını kutlamak ve hayatındaki güzelliklerin tadını çıkarmak sana huzur ve mutluluk verecektir. İç huzurunu besle ve bugünün tadını çıkar

18/04/2026

Fincanı elime aldım.
Bir süre sadece baktım. Çünkü bu fincan konuşmak istiyor.
Dibin tam ortasında küçük bir ada gibi duran şekil var… Etrafı boş. Etrafı derin. Bu, uzun süredir kendi adandasın anlamına geliyor. İnsanlar yanında geçti, bazıları durdu, ama hiçbiri gerçekten yanaşmadı. Sen de artık yanaşmalarını beklemeyi bıraktın. Bunu güç sandın. Aslında yorgunluktu.
Fincanın sol iç duvarında yukarı doğru kıvrılan ince bir çizgi var… Bu çizgi yarıda kesiyor. Tam yukarı çıkacakken bir şey onu durdurmuş. Bir karar. Ya da bir insan. Ama dikkat et o çizgi kırılmıyor. Sadece duruyor. Durmuş olan şey bitmiş değil. Nefes alıyor.
Sağ tarafta birbirine sarılmış iki gölge var, ama aralarında görünmez bir cam var gibi… Dokunuyorlar ama hissedemiyorlar. Bu geçmişte yaşadığın ya da hâlâ içinde taşıdığın bir ilişkiyi anlatıyor. Orada hem sevgi vardı hem mesafe. Hem kalmak istedin hem bir türlü tam olamadın. O cam seni korudu mu yoksa hapsetti mi, hâlâ bilmiyorsun.
Fincanın ağzına yakın yerde dağınık ama birbirine paralel üç nokta var… Bu üç ayrı yük. Biri maddi, biri duygusal, biri içinden kimseye anlatamadığın türden. Üçü aynı anda omzunda. Ve sen bunları taşırken bile dışarıdan sağlam görünüyorsun. Kimse ne kadar yorulduğunu bilmiyor. Belki sen bile tam bilmiyorsun.
Ama fincanın tam kenarında, en dışta, çok ince bir halka var…
Bu halka bütün fincanı çevreliyor.
Bu koruma. Bu, farkında olmasan da üzerindeki bir himmet. Düşerken tam yere çarpmadan bir şeylerin seni tuttuğunu hissettin mi hiç? İşte o. Bu tesadüf değildi.
Ve fincanın içinde en son gördüğüm şey… hafif bir ışık lekesi. Kahvenin dibinde değil. Tam ortada. Yüzen bir şey gibi.
Bu henüz doğmamış bir şey. Bir karar, bir adım, bir ses. İçinde biliyor ama henüz söylemeye cesaret edemiyorsun. O ışık sönmüyor. Bekliyor.
Şimdi sana bir dua bırakıyorum. Kendi içinden geçenleri bilmiyorum. Ama bu dua, tam da o yere değiyor.
"Allah'ım… Adını koyamadığım yorgunluğumu Sen biliyorsun. Kimseye anlatamadığım ağırlığı Sen taşıyorsun zaten. Elim boş, kalbim dolu, gözüm yolda. Beni yanlış kapıda bekleme. Nereye gitmem gerekiyorsa oraya Sen götür. Neyi bırakmam gerekiyorsa bırakabilmek için güç ver. Ve o ince halkayı

18/04/2026

Bugün senin için üç kart seçtim.
Kule
Kupa Üçlüsü
Güneş
Bugün enerjin sert bir kırılmayla başlıyor. Kule kartı, hayatında beklenmedik bir farkındalık ya da ani bir gelişmeyi gösterir. Bu bir tartışma, bir gerçeği öğrenme ya da içten içe bildiğin ama yüzleşmekten kaçtığın bir durum olabilir. Şunu net söyleyeyim: bu yıkım kötü değil, sahte olanı yıkıyor.
Ardından gelen Kupa Üçlüsü, bu sürecin yalnız geçmeyeceğini söylüyor. Bugün ya bir dostla konuşma, ya bir destek alma ya da bir kutlama enerjisi var. İçini döktüğünde rahatlayacaksın. Sosyal bağlar bugün senin ilacın.
Ve sonuç: Güneş kartı. Bu çok güçlü. Günün sonunda içini ısıtan bir netlik, huzur ve umut geliyor. Sabah yaşadığın o sarsıntı, akşama doğru yerini aydınlığa bırakıyor. Bir şey çözülüyor. İçinde bir “oh be” hissi oluşacak.
Bugün yıkılan şey, seni mutlu edecek olanın önünü açıyor.

15/04/2026

Merhaba falmatik takipçilerim.,Fincanın içine baktığımda ilk dikkatimi çeken şey, kenarda beliren bir küpe…,Bu, geçmişten gelen bir bağı gösteriyor.,Bir söz, bir hatıra ya da kalbinde hâlâ taşıdığın bir insan…,Kolay kopmamış, kopsa bile izi kalmış.,Sen unutmaya çalıştıkça o daha derine inmiş.,Hemen yanında kökleri derine uzanan bir zeytin ağacı var…,Bu, sabrını ve ayakta kalma gücünü anlatıyor.,Ne fırtınalar geçmiş üzerinden ama sen yıkılmamışsın.,İçinde kırılmış dallar var ama kökün hâlâ sağlam.,Bu yüzden hâlâ ayaktasın.,Uzakta çatısı görünen bir ev var…,Tam net değil, sanki sisin içinde.,Bu, yuva ile ilgili kafandaki belirsizlikleri gösteriyor.,Aile içinde yaşananlar, konuşulamayan kırgınlıklar…,İçinde “bir gün her şey düzelecek mi?”,diye sorduğun bir yer var.,Üzerine ince ince kar taneleri düşmüş…,Bu, içindeki yalnızlığı anlatıyor.,Sessiz, kimseye belli etmeden yaşadığın bir üşüme hali.,Ama kar aynı zamanda temizlenmektir…,Yani bu soğukluk geçici, ardından bir berraklık gelecek.,Bir köşede boş bir sandal var, rüzgârla hafif hafif sallanıyor…,Bu çok derin bir sembol.,Beklemek… Gelmeyeni beklemek,ya da artık gelmeyeceğini bildiğin halde,kalbini oradan çekememek.,İşte seni en çok yoran da bu olmuş.,Alt tarafta kavga eden üç kişi görüyorum…,Bu, aile içinde yaşanan bir gerginliği, belki arada kalmışlığını gösteriyor.,Sen sustukça büyüyen tartışmalar…,Kimse seni tam anlamamış.,Sen ise kimseyi kırmamak için kendini kırmışsın.,Biraz ileride ekmek yapan yaşlı bir kadın var…,Bu, hem bereketi hem de geçmişten gelen bir duayı gösterir.,Bir büyüğün duası seninle.,Belki farkında değilsin ama seni ayakta tutan sadece kendi gücün değil… o dua.,Fincanın içinde belirgin şekilde 9 ve 11 sayıları çıkmış…,Bu sayılar zamanla ilgili.,9 gün, 11 gün ya da bu ayın 9’u 11’i gibi…,Bu tarihler civarında bir gelişme,,bir haber ya da içini rahatlatacak bir kapı açılması görünüyor.,Ve ortada… hayat mücadelesi veren bir kadın silueti var.,Bu sensin. Yorulmuş ama çökmemiş…,kırılmış ama dağılmamış…,Her şeye rağmen devam eden bir kadın.,İçinde çok şey yaşamışsın ama dışarıya hâlâ dimdik görünüyorsun.,Kalbinde bir ağırlık var ama fincanın genelinde ince bir aydınlık dolaşıyor…,

12/04/2026

Fincanın içinde ilk gözüne çarpan şey karıncalar… Küçücük ama durmadan çalışan, vazgeçmeyen karıncalar. Bu, senin hayatını anlatıyor. Kimse görmese de, kimse takdir etmese de sen hep emek vermişsin. Yorulmuşsun ama bırakmamışsın. İçinde biriken o yorgunluk aslında boşuna değil… sabrının sessiz ispatı.
Bir kenarda başörtüsü gibi toplanmış bir şekil var… Bu, içine attığın şeyleri, sustuklarını, kimseye anlatamadığın dertlerini gösteriyor. Herkese güçlü görünmeye çalışmışsın ama içinden geçenleri Allah’tan başka kimse tam olarak bilmiyor.
Hemen yanında ekmek çıkmış… Bu çok önemli. Ekmek, rızık demek. Şu an sıkışmış hissediyor olsan da, kapın kapanmamış. Daraldığın yerden bir şekilde geçim kapısı açılacak. Ama bu kolay değil… çünkü fincanda bir de demir döven demirci var. Yani hayat seni döve döve güçlendirmiş. Ateşten geçmişsin. Şimdi kırılgan değil, dayanıklı bir hale geliyorsun.
Üst kısımda turna kuşu gibi uzun bir şekil var… Bu haber demek. Uzak bir yerden, beklemediğin birinden bir haber alacaksın. Bu haber kalbinde bir şeyleri yerinden oynatacak. Belki bir dönüş, belki bir yüzleşme…
Bir başka yerde fabrikada çalışan kadınlar var… Bu da senin gibi mücadele eden kadınları, hayatın yükünü sırtlananları gösteriyor. Yalnız değilsin. Senin gibi susarak direnen çok kadın var… ama senin farkın, içindeki umudu hâlâ tamamen kaybetmemiş olman.
Sigara dumanı gibi dağılan bir iz görüyorum… Bu, kafanı kurcalayan düşünceler. Sürekli aynı şeyleri düşünüp içini daraltıyorsun. Geçmiş gitmiş ama sen hâlâ içinde yaşıyorsun.
Ve çok ilginç bir sembol… At üzerinde ters oturan bir kadın. Bu, hayatında bir şeylerin ters gittiğini düşündüğün bir dönemi gösteriyor. “Ben nerede yanlış yaptım?” dediğin zamanları… Ama aslında o terslik, seni doğru yola sokmak içinmiş.
Ufuk çizgisinde bir gökkuşağı var… Bu çok net bir işaret. Bunca zorluktan sonra ferahlık var. Gözyaşından sonra gelen bir güzellik… ama sabır isteyen bir süreç.
En altta ise kavga eden iki köpek var… Bu, çevrende yaşanan tartışmaları, belki aile içinde ya da yakın ilişkilerdeki gerilimi gösteriyor. Sen ortasında kalmışsın. Yorulmuşsun. Ama bu kavga senin kaderin değil… sen sadece içinden geçiyorsun.

11/04/2026

Merhaba falmatik takipçilerim."Fincanın açtığımda karşılaştığım manzara sadece telve değil, senin aylardır sakladığın o sessiz çığlığın… Bu bir fal değil, senin ruhunun aynası. Bak, kahvenin dibindeki o yoğun karanlık nasıl da ağır duruyor? Bu karanlık, kalbinde mühürlediğin, 'artık geçti' dediğin ama her gece yastığa başını koyduğunda yeniden canlanan o büyük kırgınlığın izi. Birini sadece hayatından çıkarmak yetmemiş, ruhundan sökmeye çalışırken yorulmuşsun. 'Neden ben?' diye sorduğun o ıssız gecelerin tortusu kalmış fincanın en derininde…"
"Kenarlara doğru yayılan o dağınık çizgileri görüyor musun? Onlar senin hayat mücadelesin. Kimsenin görmediği, 'iyiyim' dediğin ama içten içe tek başına verdiğin o savaşın haritası bu. Tam 'oldu' dediğin kapıların yüzüne kapandığı, umutla ilmek ilmek işlediğin hayallerin avuçlarından kayıp gittiği anlar olmuş. Bu yüzden yorgunsun… Sadece bedenin değil, artık ruhun da bir liman arıyor. Üst üste binmiş o karmaşık şekiller ise omuzlarındaki maddi ve manevi yükü anlatıyor. Nefes almanın bile lüks olduğu, borçların veya sorumlulukların altında ezildiğin bir dönemden geçiyorsun. Ama bak, hemen yanında incecik, bembeyaz bir yol aralanmış. Bu yol sabır yolu; sonu aydınlık, çıkışı temiz bir ferahlık kapısı."
"Fincanın kulbuna yakın duran o karmaşık semboller, aile içindeki o büyük yalnızlığını fısıldıyor. En yakınındakine bile derdini anlatamadığın, 'anlaşılmıyorum' diye sustuğun o hüzünlü anlar… Ama dikkat et, bu yalnızlık seni zayıflatmamış, seni bir elmasa dönüştürmüş. Sen, gücünü başkasının omzundan değil, kendi içindeki o bitmek bilmeyen dirençten almayı öğrenmişsin. Kimse yokken de ayakta kalmayı başaran, düştüğü yerden her seferinde daha dik kalkan o mağrur kadınsın sen."
"Ve işte fincanın en üstü… Görüyor musun o aydınlığı? Her şey bitti dediğin yerde, hayat sana 'şimdi başlıyoruz' diyor. Önünde bembeyaz bir sayfa, tertemiz bir gelecek var. Kalbindeki o dilsiz duayı biliyorum, dudaklarından dökülmeyen ama arşa yükselen o yakarışı… Şimdi derin bir nefes al ve bu duayı kalbine mühürle
'Allah’ım… Kimsenin görmediği yüklerimi Sen görüyorsun. Gücümün bittiği yerde bana Senin sonsuz kudretin yetsin.

09/04/2026

Fincanına baktığım anda içime bir ağırlık çöktü…
Bu kahve öyle sıradan bir kahve değil.
Bu fincan, çok susmuş bir kalbin, geceleri sessizce ağlamış bir ruhun hikâyesini anlatıyor…
Fincanın dibinde kurumuş bir göl görüyorum.
Bu, senin içinde yıllardır kimseye göstermediğin bir kırgınlığı anlatıyor.
Bir zamanlar içinde coşan sevgiler, umutlar, heyecanlar varmış…
Ama birileri gelip senin içindeki o gölü yavaş yavaş kurutmuş.
Sen dışarıdan güçlü görünmüşsün…
Ama aslında geceleri yastığa başını koyduğunda,
kimsenin duymadığı sessiz çığlıklarla uyumuşsun.
Kenar kısımda tek kanatlı bir kuş var…
Bu sembol çok ağırdır…
Çünkü bu, senin bir yere ait olmak isterken
hep yarım bırakıldığını gösterir.
Sen sevdin…
Hem de öyle herkes gibi değil…
Kendinden vererek, kalbinden kopararak, ruhunu ortaya koyarak sevdin…
Ama sana dönen şey çoğu zaman
eksik ilgi, yarım cümleler, geç kalmış sevgiler olmuş.
Sen bir omuz ararken,
hayat sana hep sırtını dönmüş…
Fincanın üst kısmında çatlamış bir kapı görüyorum.
Bu kapı geçmişten gelen bir acının hâlâ kapanmadığını söylüyor.
Birisi gitmiş…
Belki gerçekten gitmiş, belki yanında durup ruhen senden çoktan uzaklaşmış…
Ama gidişin bıraktığı boşluk hâlâ burada.
Sen o boşluğu kapatmaya çalışmışsın,
gülümseyerek, sabrederek, susarak…
Ama bazı yaralar vardır ki insanın teninde değil,
kalbinin en derin yerinde kanar.
Bir tarafta eski bir mendil çıkmış…
Bu, çok fazla gözyaşı demektir.
Öyle herkesin gördüğü gözyaşı değil…
Kimsenin haberi olmadan,
gecenin bir yarısı sessizce akan yaşlar…
“İyiyim” dedikten sonra banyoda ağlamak…
Kalabalıkların içinde gülüp,
yalnız kalınca dağılmak…
Sen çok şey taşımışsın.
Öyle çok taşımışsın ki,
bir noktadan sonra kimse sana “Sen nasılsın?” diye sormamış bile…
Çünkü herkes seni güçlü sanmış.
Oysa senin en büyük yorgunluğun,
güçlü görünmek zorunda bırakılman olmuş…
Fincanda sönmüş bir kandil var.
Bu, bir dönemin içinde ışığının azaldığını gösteriyor.
Kendini unuttuğun bir dönem yaşamışsın.
Başkalarını toparlarken,
Kendin yıkılmışsın…
Başkalarına iyi gelsin diye uğraşırken,
kimse senin içindeki karanlığı fark etmemiş…
Ve sen bir gün aynaya bakıp
“Ben ne zaman bu kadar yoruldum?” demişsin…
İşte kahve tam da bunu söylüyor:

08/04/2026

Kahve fincanında öyle bir kadın çıkmış ki…
Sessizliği bile acı kokuyor.
Bu kadın orta yaşlarında…
Ama omuzlarındaki yük,
bir ömre değil,
sanki üç ömre bedel.
Gençliğinde çok gülmemiş bu kadın.
Daha çocuk yaşta,
hayat onu büyütmüş.
Sevgiye muhtaç kalmış,
ama hep güçlü görünmek zorunda bırakılmış.
Ailesi onun sustuğunu görmüş…
ama içindeki çığlığı duymamış.
Herkes ondan fedakârlık beklemiş,
kimse “Sen nasılsın?” diye sormamış.
Bir yuva kurmuş…
Belki çok umut etmiş,
belki “Artık sevileceğim” demiş.
Ama kader,
onun kalbine huzuru değil,
sabır taşını koymuş.
Çocukları olmuş…
Canından can vermiş.
Uykusuz geceler,
gizli gözyaşları,
yarım kalan hayaller…
Hepsini evlatları için içine gömmüş.
Ama fincanda görüyorum ki…
En büyük yarayı,
düşmanından değil,
en sevdiklerinden almış.
Çocukları büyüdükçe,
onu anlamak yerine yargılamış.
Fedakârlığını görmemiş,
sessizliğini zayıflık sanmışlar.
Sanki o kadın hiç ağlamamış gibi…
Sanki o kadın hiç kırılmamış gibi…
Evde varmış ama yok sayılmış.
Sofrayı kurmuş,
duayı etmiş,
herkes doysun diye kendini eksiltmiş.
Ama en çok o aç kalmış…
Sevgiye,
değere,
anlaşılmaya…
Fincanın dibinde koyu bir gölge var.
Bu, yıllarca içine attığı acı.
Ama yanında ince bir aydınlık da çıkmış.
Bu kadın çok yorulmuş…
ama hâlâ yıkılmamış.
Çünkü onun kalbinde,
insanların bilmediği bir şey var:
Allah’a sessizce edilen dualar…
Ve fal diyor ki…
Bu kadının ahı yerde kalmayacak.
Gözünden düşen her damla,
Rabbine ulaşmış.
Onu kıranlar bir gün anlayacak…
Ama o gün geldiğinde,
bu kadın artık eskisi gibi olmayacak.
Daha sessiz…
ama daha güçlü olacak.
Allah’ım, kalbi kırık bu kadının yüreğine ferahlık ver.
Onu yok sayanlara karşı sabrını mükâfatlandır.
Gözyaşını rahmete, yalnızlığını huzura çevir.
Evlatlarından görmediği sevgiyi, Sen kat kat nasip et.
Yaralarını Sen sar, kalbine ışık indir.
Amin.

04/04/2026

Merhaba falmatik takipçilerim. Bakma öyle fincanın karalığına, benim içim o telveden daha koyu, daha zifiri bugünlerde... En dipte, o soğuk beyazlığın ortasında bir fener duruyor ama ışığı sanki kendine bile yetmiyor. Yapayalnız, kimsesiz bir gölün ortasında öylece kalmışım. Etrafım kalabalık ama ruhumun elinden tutan yok. Kimseye anlatamadığım, boğazımda düğüm olan o hıçkırık var ya; işte o fenerin dibindeki o karanlık o işte. Yoruldum artık güçlü görünmekten, her şeye "iyiyim" demekten yoruldum. Bu fener diyor ki; artık ışığını dışarıya değil, o paramparça olmuş içine tut. Kimse seni kurtarmayacak, yine o ıslak ellerinle kendi yaralarını kendin saracaksın.
Aşk mı diyorsun? Kenarda eğri büğrü bir yay duruyor, sanki biri kalbimi o yaya takmış da son gücüyle geriyormuş gibi... Canım yanıyor. Ucunda bir kar tanesi var; öyle ince, öyle hemen ölecekmiş gibi. Bir dokunsalar dağılacağım, bir nefes üfleseler yok olacağım. Beklemekten, o kapının eşiğinde bir umut kırıntısı aramaktan dizlerimin bağı çözüldü. Sevilmek istenirken hep eksik bırakılmak, hep bir "belki"nin peşinde harcanmak... Artık o yayı bırakma vakti. Bırak ki o kar tanesi düşsün, varsın erisin gitsin. Kendi soğuğumda donmaya razıyım artık, yeter ki bu gerginlik bitsin.
Sol tarafta, kulpuna tutunmuş bir anahtar var ama pas tutmuş sanki. Avuçlarımın içi o anahtarı sıkmaktan kan revan içinde kaldı. Bir kapı açılsın diye kaç gece sabahı ettim, kaç tohum ektim o çorak topraklara da bir filiz bile vermedi... İş, güç, koşturma... Hepsi bir maske aslında. O anahtar orada öylece asılı duruyor çünkü doğru kapının önünde değilim, biliyorum. Kendi ellerimle diktiğim o çınarın gölgesinde bile dinlenemiyorum. Bir ses duymaya, "başardın" denmesine o kadar açım ki... Ama o tohumlar elbet bir gün çatlayacak, o paslı anahtar bir gün o kapıyı açacak, inanmak zorundayım. Yoksa bu yükle daha fazla yürüyemem.
Tabağın ortasında süzülen o yelkenli var ya, o benim işte... Ama rüzgarım kesilmiş, yelkenlerim yırtık, sularım bulanık. Kimsesiz bir sandal gibi sürükleniyorum. Sağlık diyorlar, sıhhat diyorlar... Ruhun bu kadar kanarken bedenin nasıl dik dursun? Omuzlarımda koca bir dünyanın yükü, gözlerimde dinmeyen bir yağmur.

Falmatik

22/04/2026

20/04/2026

19/04/2026

19/04/2026

18/04/2026

18/04/2026

15/04/2026

12/04/2026

11/04/2026

09/04/2026

08/04/2026

04/04/2026

Address

Telephone

Website

Alerts

Contact The Practice

Shortcuts

Featured

Share

Category