04/03/2026
Bazı insanlar kendini değersiz hissettiği için değil,
zihninde çok eski bir cümle tekrar ettiği için geri çekilir.
“Önemsizim.”
“Kimse beni gerçekten merak etmez.”
“Benim söylediklerim pek fark yaratmaz.”
Bu cümleler çoğu zaman bugünün gerçeği değildir.
Bir zamanlar duyulmamış bir çocuğun,
görülmemiş bir emeğin
ya da karşılık bulmamış bir ihtiyacın zihinde bıraktığı izlerdir.
Zihin bu cümleleri yıllarca taşır.
Bir toplantıda söz almak zorlaşır,
bir ilişkide ihtiyaç dile getirmek ağır gelir,
insan kendi yerini küçültmeye başlar.
Oysa bir düşüncenin çok eski olması,
onun doğru olduğu anlamına gelmez.
Terapi sürecinde zihnin yıllardır taşıdığı o eski cümleleri fark etmesi sağlamak ve yerine daha gerçek bir cümle koyabilmektir:
“Buradayım.”
“Sesimin bir değeri var.”
“Varlığım fark yaratıyor.”
Bazı inançlar hayatımızı yönetir.
Ama fark edildiği anda,
yavaş yavaş gücünü kaybetmeye başlar.
