17/09/2026
En tehlikeli cümlelerden biri şu: “Benim karakterim böyle.”
Çabuk sinirleniyorsun. Bekleyemiyorsun. Her şeyi kontrol etmek istiyorsun. Sorun çıktığında çözmeden rahatlayamıyorsun.
Ya da tam tersisin.
Erteliyorsun. Geri çekiliyorsun. Konuşmak istemiyorsun. Yapman gerekeni çok iyi bildiğin hâlde başlayamıyorsun.
Sonra yıllardır tekrar ettiğin bu davranışlara bir isim veriyorsun:
“Ben.”
İşte asıl yanılgı burada başlıyor.
Sinir sistemi tekrar eden yolları öğrenir. Tehdit karşısında hızlanmayı öğrendiyse hızlanır. Kontrol ederek rahatladıysa kontrolü arar. Geri çekilerek korunduysa geri çekilir. Bir davranış yıllarca tekrarlandığında artık savunma gibi görünmez; karakter gibi hissettirmeye başlar.
Yıllardır aynı yoldan eve döndüğünü düşün. Bir süre sonra direksiyonu hangi kavşakta çevirdiğini bile fark etmezsin. Yol otomatikleşmiştir.
Ama otomatikleşmiş olması, tek yolun o olduğu anlamına gelmez.
Kendini değiştirmeye çalışmadan önce kendini yeniden okumaya başla.
Çünkü insanın hayatındaki en büyük dönüşümlerden biri,
“Ben böyleyim.” dediği yerde durup “Bunu ne zaman öğrendim?” diye sorduğunda başlar.
Şimdi kendine tek bir soru sor:
Karakterim dediğin hangi özelliğin, aslında yıllardır üzerinden geçtiğin eski bir yol?
