30/07/2026
“Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder…”
Boğaz’ın usul usul akan sularına bakarken, zamanın da aynı sessizlikle içimizden geçtiğini hissediyor insan.
Bazı şiirler okunmaz; yaşanır.
Bazı sesler duyulmaz; insanın içinde uzun süre yankılanır.
Cahit Sıtkı Tarancı’nın zamana, ömre ve insana dair bıraktığı izler, İsmet Özel’in kendine özgü yorumuyla bu manzarada yeniden hayat buluyor.
Belki de hayat, bir kıyıda durup geçip giden zamana bakarken, geriye kalanların kıymetini fark edebilmektir.
