14/05/2026
Sırf sevilmek, onaylanmak veya terk edilmemek için karşımızdaki insanın kalıbına girmeye çalışırız.
Psikolojide biz buna "Aşırı Uyumlanma" diyoruz. İlişkide kabul görmek için kendi zevklerimizden, inançlarımızdan, itirazlarımızdan ve sınırlarımızdan vazgeçeriz. (Yatağa sığmak için bacaklarımızı keseriz). Ya da sırf ona yetebilmek, onun gözüne girebilmek için kendi kapasitemizi aşan fedakarlıklar yapar, tükeniriz. (Yatağa uzanmak için kendimizi sündürürüz).
Ama acı gerçek şudur: Sizi "siz" olduğunuz için değil, sadece kendi kalıbına sığdığınız için seven biri; aslında sizi değil, kendi yarattığı o itaatkar projeyi seviyordur.
Kesip biçerek kurduğun hiçbir ilişki sana huzur getirmez. Sadece ne zaman patlayacağı belli olmayan devasa bir öfke ve tükenmişlik biriktirir.