Büşra Dağdelen

02/08/2026

Her karşılaşma yalnızca iki insanın buluşması değildir; aynı zamanda iki ayrı bilinçdışının da karşılaşmasıdır.

Bu karşılaşmada insan, nasıl bir ilişkinin içinde olduğunu, ne yaşadığını bilinç düzeyinde düşünüyor ve konuşuyor olsa da bu karşılaşmayı şekillendiren bilinçdışıdır.

📌Nasıl yani?
İnsan, geçmişini bugünde yeniden kurandır. Kişi, geçmiş dönemlerdeki bakışı, mimikleri, sesleri, duyguları bugünkü ilişkiye taşır. Yani, veda edilmemiş çocuksu arzular, karşılanmamış duygusal ihtiyaçlar, kişinin iç dünyasındaki içsel çatışmalar, yaşamın erken döneminde kurulan bağlar, yaşanan kayıplar, korkular, kaygılar ilişkileri şekillendirir.

İnsan, ilişkiyi iradesiyle yönettiğini sanabilir, ancak kişinin bireysel dinamikleri geçmiş dönemdeki eksik kalan sahneyi tamamlamak üzerine yön verir. Yani bugün kurduğu ilişki, geçmişin yarattığı eksikliği, boşluğu tamamlamak üzerine kurulur. Bir karşılaşmada nasıl bir ilişki içinde olduğunu, ne yaşayacağını bil-e-meyen insan, bil-e-meme hâlini, eksiklikten doğan aşkını düşlemleri ile doldurur.

Kişi, kendi gerçekliğiyle tanışmaya başladıkça karşılaştığı kişiyle de gerçekten tanışmaya başlar.
Yani kişinin kuracağı bağ, öncelikle kendisiyle kurduğu bağın niteliğine dayanır.

Kişi çatışmalarını tanımadığında ise, düşlemlerinin yarattığı hayal kırıklığıyla karşılaşır ve bir kez daha geçmişini tekrar etmiş olur.

➡️www.busradagdelen.com
➡️[email protected]

30/07/2026

Takılı kalmanın, aynı şeyleri tekrar tekrar yaşamanın sessiz vaadi, "bu defa farklı olacak" hissidir.

"Bu defa" başka bir şekilde deneyimleyebilmek için aynı döngünün içindeki benzerliği deneyimler...

29/07/2026

"Sanat, kedere giriş yapmamız için vardır ve bunu insan hayatının kargaşasından yaratıcı eserlerin nasıl doğabileceğini göstererek yapar. Sanatın bilinçdışı kullanımında, kendimizin içine tekrar girebilmek için kendimizden dışarı çıkmamız gerekir."

📚Depresyon, Yas ve Melankoli, Darian Leader

26/07/2026

Filmin sonunda Christopher şu cümleyi notlarına yazar: "Mutluluk, sadece paylaşıldığında gerçektir."

Christopher kendi mutluluğunu inşa etmek için toplumsal kurallardan, düzenden, sistemden, ailesinden, ilişkilerden ve daha birçok şeyden uzaklaşarak kendini bulma yolculuğuna çıkar. Ancak bu yolculuk hem var oluş hem yok oluş öyküsü olur. Sadece ıssız yerlerden yolu geçmiyor filmde, çocukluğunun da içinden tekrar tekrar geçiyor. Çünkü bence, insanı kendini bulmaya iten güç de yine travmalarıdır.

Geçmişinin yarattığı boşluğu doldurmak için ıssız yerlere kaçarken Christopher, ilişkilerden -toplumsal ilişkilerden de- uzaklaşır. Ancak bu çok mümkün olamaz insanın doğası gereği. Yolculuğu boyunca birçok kişiyle bağ kurar, yakınlaşır; ancak ilişkiyi sürdürmez, yakınlığı derinleştirmez. Christopher'ın aile dinamikleri -annesi ile babası arasındaki ilişki, içselleştirdiği ebeveyn tutumları, babasından korumaya çalıştığı annesi, babasıyla olan çatışması, babasının annesi dışındaki ilişkisi- sevgiyi hak etmediği inancını geliştirmesinde etkili olmuştur. Kendi varoluş yolculuğu boyunca da sevgiyle karşılaştığı anları büyütmeyerek ıssızlığı tercih etmiştir. Sevgi ile öfke arasındaki bu çatışma onun yok oluş öyküsünü oluşturur.

Aslında film, insanın kendi hikâyesini yazabilme serüveninde arzusunun peşinden gitmesi için yüreklendirdiği kadar biyopsikososyal bir canlı olan insanın doğada tek başına yaşamasının ve ıssızlığının ne denli ölümcül olabileceğini de resmetmiştir.
"Mutluluk, sadece paylaşıldığında gerçektir."
🎬🎥Film: Into the Wild (Sean Penn, 2007)

26/07/2026

23/07/2026

Kimin mükemmeliyetçiliğinden(hangi hikayenin) mükemmeliyetçiliğinden bahsettiğimize göre değişir.
Bir de mükemmeliyetçilik diye bahsedilen şey mükemmeliyetçilik olmayabilir....

15/07/2026

Freud, rüyaları "bilinçdışına giden kraliyet yolu" olarak tanımlar. Rüyalar, bilinç düzeyinde farkına varamadığımız ya da bastırdığımız duygu, düşünce ve arzuların kendini gösterdiği sembolik bir alandır.

Uyanıklık halinde iken bilinç düzeyindeki düşünceler ve egonun(benliğin) denetimi altında kalan zihinsel içerikler, uyku sırasında psikolojik savunma mekanizmalarının zayıflamasıyla daha serbest bir biçimde ortaya çıkar. Ancak bu içerikler doğrudan görünmez; rüya içinde simgelerle, yer değiştirmelerle ve çeşitli örtük anlatımlar aracılığıyla "sansürlenerek" kendini gösterir; yani öznenin rüyası kendi hakikati hakkında konuşur.

Filmde Arif, Müzeyyen'e rüyasını anlatırken "Sen bir böcek olmuşsun, uçuyorsun öyle..." der.
Psikanalitik açıdan rüyalardaki imgeler sözlük anlamlarıyla değil, rüyayı gören kişinin iç dünyasındaki çağrışımlarıyla ele alınır.🌟

Belki de Arif'in zihninde Müzeyyen, ele geçirilemeyen, sürekli uzaklaşan, sürekli gitmekten bahseden, tanımlanamayan, nasıl biri olduğu anlaşılamayan gizemli bir nesneye dönüşmüştür. Belki de ilişki içinde hissettiği yabancılığı, kaybetme korkusunu ya da ulaşılmazlığı simgelemiştir uçan böcek.

🌟Psikanalitik/ Psikodinamik psikoterapi açısından rüyalar, kişinin bilinçdışı çatışmalarına, arzularına ve düşlemlerine erişim sağlayan önemli klinik materyaller olarak değerlendirilir.

09/07/2026

İnsanın evi kendisidir; nereye gitse götürdüğü...

08/07/2026

01/07/2026

"Bakış", kendimizi başkasının gözünden nasıl kurduğumuzla ilgilidir; yani, kişinin kendisini başkalarının bakışı içinde nasıl konumlandırıyor oluşuyla ilgilidir.

Öteki ile paylaşılan her kare, "Beni nasıl görecekler?" sorusunu da beraberinde getirir. Ancak kimisi için bu soru daha fazla önemlidir.

İlişki yaşanmaktan çok sergilenen, mutluluk hissedilmekten çok kanıtlanan; benlik ise içeriden değil, dışarıdan gelen onayla ayakta kalmaya çalışan bir şeye dönüştüğünde, ötekinin bakışı arzunun yerini almaya başlar.