25/01/2026
HAYIR DEMEYİ BİLMEK…
Telefonun çalıyor. Açmak istemiyorsun ama açıyorsun.
Bir yere davet ediliyorsun. Gitmek istemiyorsun, canın evde yatmak istiyor ama "Tamam gelirim" diyorsun.
Biri senden borç istiyor, iş istiyor, zamanını istiyor. İçin "Hayır!" diye bağırıyor ama ağzından "Tabii, hallederiz" çıkıyor.
Sonra ne oluyor? Oraya gidiyorsun ama bedenin orada, ruhun evde. O işi yapıyorsun ama söylene söylene, nefretle yapıyorsun.
Kendine soruyorsun: "Ben neden böyleyim? Neden insanları kıramıyorum?"
Cevap basit: Çünkü sen "İyi İnsan" olmayı, "Gerçek İnsan" olmaya tercih ediyorsun.
Sen o insana "Evet" dediğinde, ama içinden "Lanet olsun" dediğinde; etrafına ikiyüzlü bir sinyal yayıyorsun.
Bu, karşındaki insana da saygısızlıktır. Çünkü ona, senin sahte, maskeli, yorgun ve isteksiz versiyonunu sunuyorsun. Kimse zehirli bir yemeği yemek istemez; senin o "mecburen" sunduğun iyilik de zehirlidir.
Atalarımız boşuna “gönülsüz yapılan aş, ya karın ağrıtır ya baş,” dememişlerdir.
Birine dürüstçe "Hayır" demek; "Sana o kadar saygı duyuyorum ki, sana yalan söylemeyeceğim. Şu an enerjim yok ve sana yarım yamalak gelmek istemiyorum" demektir.
"Hayır" kelimesi, kaba bir kelime değildir.
"Hayır", bir cümledir. Açıklama gerektirmez.
"Hayır", senin sınırlarının bekçisidir.
Bir kale düşün. Kapısı yok, duvarı yok. Gelen giriyor, giden çıkıyor. O kale güvenli midir? O kalenin içinde kral/kraliçe huzurla uyuyabilir mi?
Senin "Hayır"ın yoksa, senin kalen yol geçen hanıdır. Enerjin yağmalanır, vaktin çalınır.
Korkuyorsun. "Hayır dersem beni sevmezler" diyorsun. Bırak sevmesinler.
Senin "Evet"lerine aşık olanlar, seni değil, senin onlara sağladığın konforu seviyorlar.
Sen "Hayır" dediğinde yanından gidenler, zaten hiç senin dostun olmamıştır; onlar sadece senin enerjinin parazitleridir.
Bugün bir deneme yap. Küçük bir şeyle başla.
İstemediğin o çayı içme. "Canım istemiyor" de.
Gitmek istemediğin o yere gitme. "Bugün kendimle kalacağım" de.
Göreceksin ki dünya yıkılmıyor. Göreceksin ki insanlar sana küsmüyor; tam tersine, sana daha çok saygı duymaya başlıyorlar.
Çünkü sınırları olan insan, değerli insandır. Kendi zamanına değer vermeyene, kimse değer vermez.
Senin "Hayır"ın, senin onurundur. Onu kullanmaktan korkma. Çünkü her "Hayır", aslında kendine, kendi ruhuna ve kendi huzuruna dediğin kocaman, şefkatli bir "Evet"tir.
Sevgiyle kalın
Alıntı
