psk.omeraslantas

11/06/2026

BU SINAV SENİN DEĞERİNİ BELİRLEMEZ
Sınav dönemlerinde birçok çocuk başarısını kendi değeriyle eş tutmaya başlayabilir.Bu cümle çocuğunuza sevginizin ve desteğinizin puanlardan bağımsız olduğunu hatırlatır.
BUGÜNE KADAR GÖSTERDİĞİN EMEKLE GURUR DUYUYORUM. Son günlerde eksiklere değil, verilen emeğe odaklanmak özgüvenli destekler. Sonuca değil sürece odaklanan çocuklar kaygıyla daha iyi baş eder. Çocuğunuzun ihtiyacı yeni bir baskı değil, yaptığı çalışmaların görüldüğünü hissetmesidir. SONUÇ NE OLURSA OLSUN YANINDA OLACAĞIM.
Sınav kaygısının önemli bir kısmı başarısız olma değil,hayal kırıklığı yaratma korkusundan kaynaklanır.Bu cümle çocuğunuza koşulsuz destek mesajı verir. çocukların en büyük gerçek güvenli bir limandır.
HER ŞEYİ BİLMEK ZORUNDA DEĞİLSİN.
Birçok öğrenci son günlerde yapamadığı sorulara odaklanır ve bildiklerini unutmuş gibi hisseder.Oysa sınavlar tüm soruları yapmak için değildir. Sınavlar kusursuzluğu değil elinden gelenin en iyisini yapmayı ölçer.
ŞU AN KENDİNE İYİ BAKMAN DA SINAVA HAZIRLIĞIN BİR PARÇASI. Uyku,beslenme, dinlenme son günlerde en az ders çalışmak kadar önemlidir.Zihinsel performans yalnızca bilgiye değil,iyi dinlenmiş bir beyinle de ilişkilidir.Yeni bir şeyler öğrenmekten çok kendine iyi bakmak sınava günler kala en etkili hazırlıktır.Unutmayın!Sınavlar önemlidir ama ruh sağlığı daha önemlidir.Öz güveni ve sizinle kurduğu ilişki çok daha uzun yıllar onunla kalacaktır Bu son günlerde çocuğunuza verebileceğiniz en büyük destek,sakin ve güven veren bir ebeveyn olmaktır.

08/06/2026

Bazı çift terapileri ilişkiye devam için değil veda etmek için sürdürülür.Çift terapisinin ilerlemesi tarafların gerçekten motive olmasına bağlıdır. Bazı durumlarda süreç başlamadan tıkanır.Bazı çiftler ilişkiyi düzeltmek için değil, sonlandırmak için gelir.Birinin ya da ikisinin kararı zaten verilmiştir.Terapi, ayrılığa bir tanık bulmak ya da ayrılığı bir biçimde meşrulaştırmak için kullanılır.Bazen değişmek için değil, çıkmak için gelinir. Terapisten beklenen şey çift dinamiğini anlamak değil bir tarafın haklı olduğunu onaylamasıdır.Bu beklenti karşılanmadığında çift terapiyi bırakır. Bazı çiftler terspinin getireceği yüzlrşmeden korkar.Terapi iletledikçe ilişkide gizlenen ötüntüler ortaya çıkar.Bu ötüntülerle yüzleşmeyi göze alamayan çift süreci genelde "fayda etmiyor"diyerek bitirir.Bazı terapiler odanın dışındakiler tarafından bitirilir. Aile ve yakın çevre, zaman zaman çift terapisini anlamsız görür.Bu kişiler süreci sabote eder. Çift bunu ilişkilerine yansıtıp terapiyi bırakır.Çift terapisi her zaman ilişkiyi kurtarmak için yapılmaz.Bazen ilişkinin ne durumda olduğunu görmek için yapılır. Bu yüzden terapinin başarısı "ilişki devam etti mi"? sorusuyla ölçülmez. "İki taraf da kendi gerçeğini görebildi mi?" ile ölçülür

26/05/2026

Kızdığımızda,bir mesajı görmezden gelerek cezalandırırız.Güç elimize geçtiğinde normalde söylemeyeceğimiz şeyleri söyleriz. Sessizliği bir silah gibi kullanırız. Fırsatla karşılaştığımızda, yoldaki ahlaki çukurları görmezden geliriz.Hemen zihnimizde küçük mahkemeler kurulmaya başlar. Kendi davranışlarımıza mazeretler üretir, işimize gelen tarafı büyütüp vicdanımızı rahatlatacak hikayeler anlatırız. Sakinleştiğimizde bazen şaşırırız."Bu kimdi"?Fareleri gördüğümüzde ilk yaptığımız şey,bilincin ışığını kapatmaktır."O başlattı","benim yerimde kim olsa aynı şeyi yapardı", "bir enayi ben miyim"?İçimizdeki avukat ve bu cümleleri saniyeler içinde hazırlar.Kendimizi savunduğumuz için haklı olduğumuza inanırız.Haklı olduğumuz için değil.Irish Murdoch,kritik seçim anlarında seçimin büyük kısmının çoktan yapılmış olduğunu söyler. Fareler o anda ortaya çıkmaz. Yıllarca her şeyi kapatarak biriktirdiğimiz şey, bir gün bodrumda karşımıza dikilir.Jung'un gölge dediği budur.Kendi içimizdeki karanlık yönleri tanımayı reddettiğimiz sürece onları başkalarına yansıtırız. Eleştiririz,saldırırız, dünya günah keçileriyle dolup taşar.İyi olmak için çaba sarf edene kadar da kör olduğumuzu bilemeyiz.Bir de sahte ahlakçılığı meslek edinenler var.Özellikle de siyasiler...Machiavelli'nin tavsiyelerinin beden bulmuş halleri gibiler."Bir hükümdar için erdemlerin hepsine sahip olmak gerekli değildir.ama onlara sahipmiş gibi görünmek son derece gereklidir."Kürsülerindenn konuşmaya başladıklarında nazikçe Epiktetos'u hatırlatabiliriz. "Felsefeni anlatma,onu göster."
Emre Özarslan

26/05/2026

Eski bir atasözü "Evlilik aşkın mezarıdır"der. Görünen o ki bilim de bugün bunu doğruluyor.Üç yılın sonunda arzunun temelindeki hormon olan dopamin yerini annelik hormonu olan oksitosine bırakıyor.Böylece çiftin aşkı biyolojik bir değişime uğruyor.Sevgi ve aynı zamanda karşılıklı saygı zafer kazanırken duygular daha az sarsıcı ama daha "demokratik" hale geliyor.Ne var ki bazı erkekler ve bazı kadınlar,oksitosinin dayattığı bu yeni ritimle tatmin olmuyorlar.Hala aşkın onları alıp götürdüğünü hissetmek istiyorlar, ve kalplerin sesini dinlemeye devam ediyorlar.Bir erkek şunu söylüyor:"İnsanın garajında bir Ferrarisi olup asla ona binememesi çok can sıkıcı.İlk evliliğim rahat bir aile arabasıydı yeni ilişkim ise bir yarış arabası.Sorun şu ki garajımda her ikiside olsun istiyorum".
W***y Pasini
-Sadakatsiz Aşklar-

23/05/2026

İtalya-Güney Fransa turu.Yeşil pasaport ve Schengen vizesi olanlara %10 indirim.Bilgi ve kayıt için arayınız.

22/05/2026

Nassim Talebin Siyah Kuğu kitabında şöyle bir şey okumuştum.Kişi otele girdiğinde valizlerini taşıması için bir görevliye ödeme yapar, hemen arkasından da spor salonuna gidip ağırlık kaldırır. Hayatın içindeki o doğal ve faydalı yükten kaçıp aynı yorgunluğu steril bir ortamda üzerine para ve vakit harcayarak geri satın alır.Taleb buna sadece "alan bağımlılığı"diyor. Sosyal medya da bize bunu empoze etmeye çalışıyor.Hayatın içindeki doğal bir çabayı külfet gibi gösterirken,aynı çabayı başka bir ortamda ayrıcalıklı bir aktivite olarak pazarlıyor. Buzdolabını açıp baktığınızda aslında bu değişimin izlerini görebiliyorsunuz. Eskiden o raflarda duran yoğurt,ekmek veya kışlık hazırlıklar bir mecburiyetin,tutumlu olmanın ve köklü bir aile kültürünün sonucuydu.Hem ekonomik hem de sağlıklı olan bu üretim biçimi zamanla vakit kaybedilerek küçümsendi ve yerine hazır paketlere bıraktı. Şimdilerde ise her şeyi evde yapma akımı türedi ve çok fazla izleniyor.Peki neden sosyal medya algoritmaları sıradan olanı değil uç noktada olanı ödüllendiriyor. Marketten yoğurt alan birinin videosu kimsenin ilgisini çekmiyor.Ancak sütün sağılmasından mayalanmasına, topraktan çömlek yapımına kadar süreci estetik bir şekilde sunmak izleyiciyi ekrana kilitliyor.Sosyal medya hayatın doğal akışını bir performans sanatına dönüştürerek izlenme ve reklam gelirleri elde ediyor. Peki sonra...Her şeyi sıfırdan yapmak konusu yeniden moda oldu,ancak bu sefer yanında ağır bir yetersizlik hissi ile birlikte geldi.Diş macunundan mısır gevreğine kadar her şeyi evde hazırlayan o videolar aslında çok büyük bir zaman ve para lüksünü temsil ediyor.Eskiden zorunluluktan ve maddi yetersizlikten evde yapılan işler bugün sadece yüksek bir ekonomik sınıfa mensup kişilerin sahip olabileceği bir serbest zaman ilizyonu haline geldi.Bu içerikler aslında şu alt metni taşıyor."Benim vaktim o kadar çok ki senin marketten 5 dakikada alıp geçtiğin şeye ben bütün günümü harcayabiliyorum. Üstelik bunu adı sanı duyulmamış pahalı ve egzotik malzemelerle yapıyorum.

11/05/2026

Bazı insanlar balon gibidir... Onlara ne kadar fazla alan,ilgi ve onay verirsen o kadar senden uzaklaşır.Çünkü bazı kişiler için sürekli ilgi görmek,yakınlık hissi yaratmaz, değer dengesini bozar.Özellikle 'people pleasing" eğimi olan insanlar ilişkide sevgiyi göstermek için kendilerini fazla geri plana atabilir;fazla anlayış,fazla fedakarlık,fazla ulaşabilirlik.Fakat psikolojide bana yakın bir dinamik vardır.İnsan zihni kolay eriştiği şeyin değerini zamanla daha az hissedebilir.Bir taraf sürekli verici olduğunda ilişki eşit bir bağ olmaktan çıkıp tek taraflı bir duygusal regülasyona dönüşebilir.Bu noktadan sonra karşı taraf seni bilinçli olarak değersiz gördüğü için değil,ilişkide "çaba göstermeden de seni kaybetmeyeceğini" hissettiği için uzaklaşmaya başlayabilir. Özellikle bağlanma soruları yaşayan kişilerde aşırı ilgi bazen güven değil,baskı ve bağımlılık hissi yaratabilir.Ve bu da geri çekilme davranışını tetikleyebilir.Yani mesele bazen fazla sevmen değildir...Sevginin öz saygı ve sınırlarla dengelenmemesidir.Eğer siz de bu döngü içinde kendinizi sürekli tüketiyor,fazla verip karşılığında değersiz hissediyorsanız, bu konuda destek almak için iletişime geçmeniz yeterli olacaktır.
Elyaz Bornak

10/05/2026

Bazen birilerini severiz ama aynı anda o kişiye karşı yabancılaşmış gibi hissederiz.Yakın olmak isteriz,ama yakınlık arttığında geri çekiliriz.Özleriz ama mesaj atmayız. Severiz ama hissedemeyiz. Psikolojide buna "Anagapesis" denir. Yani kişiye karşı hissedilen sevginin ya da duygusal bağın zamanla silikleşmesi, yabancılaşması veya hissedilmemesi durumu.Bu durum çoğu zaman yoğun stres,travmatik deneyimler,uzun süreli duygusal baskılanma, tükenmişlik, bağlanma yaraları, depresif süreçler gibi nedenlerle ortaya çıkabilir. Çünkü beyin bazen kendini korumak için duygusal sistemi kapatmaya başlar.Özellikle sürekli hayal kırıklığı yaşayan kişilerde sinir sistemi yakınlığı tehdit gibi algılayabilir ve zamanla "acaba gerçekten seviyor muyuz?"ya da "neden hiçbir şey hissedemiyoruz?" diye sorgulamaya başlayabiliriz.Ama burada önemli olan şey şudur;duygu hissedememek o duygunun tamamen yok olduğu anlamına gelmez. Bazen insanın ihtiyacı olan şey duygularını zorlamak değil, önce güven duygusunu, psikolojik yükünü ve içsel yoğunluğu anlamaktır.Çünkü bazı insanlar sevgisiz oldukları için değil fazla yoruldukları için hissedemezler.Eğer siz de duygusal yabancılaşma, ilişkilerde geri çekilme veya hissizleşme yaşıyorsanız bu süreç üzerinde birlikte çalışabiliriz.

10/05/2026

04/05/2026

Mutsuz bir evlilikte evin yoktur.Ev,diken üstünde olduğun değil,huzurla kök saldığın yerdir. Çünkü ev,hayatın karmaşası içinde huzur bulduğun yerdir.Her koşulda anlaşıldığın, neysen o olduğun, zaten o olduğun için de sevildiğin yerdir.Sürekli kendini açıklamak zorunda olduğun bir yerde, görülmediğin, sevilmediğin,hep eleştirildiğin yerde,kahkahalar yerine kavgaların yükseldiği bir odada,muhabbetin sabahlara kadar sürmediği balkonlarda, kalbinin kırık olduğu bir salonda, ağlayarak uyuduğun bir yatakta ev gibi hissedemezsin.Evsiz kaldığın bir dünyada kalbin nerede barınabilir?