Uzman Psikolog Ataberk Akgöl

14/04/2026

14/04/2026

Ergenlik, çoğu zaman “değişim” diye anlatılır ama bu değişim her çocukta aynı hızda, aynı biçimde ilerlemez. Beden büyürken, duygular ve düşünceler de yeniden organize olmaya başlar. Bu yüzden ergenin bir gün oldukça olgun, ertesi gün daha çocukça davranması şaşırtıcı olmayabilir. Bu dalgalanmalar genellikle bir tutarsızlıktan çok, gelişimin farklı parçalarının farklı hızlarda ilerlemesiyle ilişkilidir.

Bu dönemde bağımsızlık ihtiyacı daha görünür hale gelir. Ergen, bir yandan kendi kararlarını vermek isterken, diğer yandan hâlâ ebeveyn desteğine ihtiyaç duyar. Bu ikili durum zaman zaman çatışma gibi hissedilebilir. Ancak her itiraz ya da uzaklaşma isteği, ilişkiyi reddetmek anlamına gelmeyebilir; bazen sadece “kendi alanını” deneme çabası olabilir.

14/04/2026

Çocuğunuzun parkta, okulda veya bir ziyarette başka bir çocuktan fiziksel bir darbe aldığını gördüğünüzde içinizin nasıl cız ettiğini çok iyi anlıyorum. Anne ve babalar olarak böyle durumlarda, içgüdüsel bir koruma kalkanıyla genelde iki hatalı yoldan birini seçeriz: Ya "Sen de ona vur, kendini ezdirme" deriz ya da "Aman boşver, o daha ufak" diyerek olayı geçiştirmeye çalışırız.
Fakat bu iki tepki de çocuğun kendi kişisel sınırlarını inşa etmesine zarar verir. Çocuğunuzun o sarsıcı anda sizin öfkenize veya intikam almanıza değil; ona destek olan, güvende hissettiren ve kendini doğru şekilde nasıl savunacağını gösteren sakin bir rehbere ihtiyacı vardır. Onlara şiddete şiddetle yanıt vermeyi değil, kendinden emin ve net bir sesle "Hayır, bana vurmaya hakkın yok!" diyebilme özgüvenini kazandırmamız gerekir.