05/05/2026
Mevcut hayatımızın stresi, acıları veya belirsizlikleriyle yüzleşmek ağır geldiğinde, zihnimiz bir savunma mekanizması geliştirir. Bizi, ileride tüm dertlerin sihirli bir şekilde çözüleceği, tamamen huzurlu ve kusursuz bir geleceğe inandırır. Bu bizi pasifleştirir. “Bir gün her şey düzelecek” veya “Şartlar mükemmel olduğunda başlarım” diyerek bugünün sorumluluklarından, yüzleşmemiz gereken gerçeklerden ve en önemlisi harekete geçmekten kaçarız. O mükemmel anı beklerken, elimizdeki tek gerçekliği, yani “bugünü” ıskalarız.