02/11/2025
Kapag may asawa ka na, may mga linya kang hindi mo dapat tinatawid.
At madalas, hindi naman agad sa halikan o tagpuan nagsisimula ang pagkakamali —
nagsisimula ’yan sa “kaibigan lang.”
Yung simpleng chat,
yung kwentuhan na wala lang sa umpisa,
yung tawanan na kala mo harmless,
hanggang sa biglang napansin mo —
hinahanap-hanap mo na ang presensya niya.
Hindi mo sasabihin sa asawa mo kasi,
alam mong may kakaiba na.
Alam mong nag-iingat ka… hindi dahil walang mali,
kundi dahil may ginagawa ka nang itinatago.
Mula sa simpleng kumustahan,
nagiging personal na ang mga usapan.
Dati grupo kayo, ngayon dalawa na lang.
Dati biro lang, ngayon may kilig na.
At ayun, hindi mo man aminin,
nagsimula ka nang mag-invest ng puso sa hindi mo asawa.
Hindi porke hindi pa kayo nagkikita,
hindi ka na nagtataksil.
Kapag ang oras mo,
at emosyon mo,
ay may ibang pinaglalaanan sa halip na sa asawa mo —
may mali na.
At oo, masarap sa simula.
Nakaka-boost ng ego.
Para kang bumabalik sa panahon na kinikilig ka uli.
Pero habang lumalalim yan,
unti-unti mong sinisira ang taong dapat mong pinoprotektahan.
Yung asawa mong nagtiwala,
yung pamilyang maayos,
yung tahanang tahimik.
Kapag nalaman niya?
Hindi lang puso niya ang bibigay —
pati pagkatao niya.
Durog tiwala.
Wasak dignidad.
At tayo, mga tao, mabilis humusga.
Hindi ka nila titingnan bilang “taong nadala lang” —
kundi taong nanira ng pamilya.
Kaya bago ka pa mapunta sa puntong ’yan,
gumuhit ka na ng linya.
Tumalikod ka na habang may oras pa.
Hindi ka mahina kapag umiwas ka.
Mas malakas ka dahil pinili mong protektahan kung ano ang tama.
Kung may asawa ka,
asawa mo ang kaibigan mo, ka-usap mo, ka-kwentuhan mo, ka-kiligan mo.
Hindi ibang tao.
Hindi “secret chat.”
Hindi “special friend.”
Loyalty is not just about the body —
loyalty is choosing the same person everyday,
kahit may pagkakataong lumihis.
Ang tunay na pagmamahal, tapat.
At ang taong marunong umiwas sa tukso —
yun ang taong tunay na mahal ang pamilya niya.
