22/10/2026
Hoe leer je zachter met jezelf omgaan als je jarenlang hebt geleerd dat je harder je best moet doen?
37 was ik toen ik de diagnose ADHD kreeg. Puzzelstukjes vielen op hun plek.
Maar tijdens de onderzoeksdag en in de therapie die volgde, kreeg ik ook regelmatig te horen:
‘Je bent wel hard voor jezelf. En kritisch op jezelf.’
Ehm ja, vertel iets nieuws… 🙄😂
Hard werken. Doorgaan. Hoge cijfers halen, zodat ze daar in ieder geval niets over konden zeggen.
Ik denk dat dat als kind mijn mantra is geworden.
En eerlijk? Het heeft me ver gebracht. Maar wel tegen een hoge prijs. Een prijs die het me achteraf gezien niet waard was.
Hoe vaak ben ik niet nóg harder mijn best gaan doen als iets me niet lukte? Of heb ik mezelf vergeleken met anderen en gedacht: waarom lukt het hun wel en kost het mij zoveel moeite?
En hoe vaak vond ik dat ik gewoon niet zo moeilijk moest doen?
Ik zie het ook bij vrouwen die bij mij op de massagetafel komen. Vrouwen die moe zijn, veel in hun hoofd zitten en verlangen naar rust, maar ondertussen blijven doorgaan.
Want weten dat je rust nodig hebt, betekent nog niet dat je jezelf die rust ook gunt.
Misschien zijn we zo gewend om streng voor onszelf te zijn, dat we nauwelijks meer stilstaan bij wat we eigenlijk nodig hebben.
Misschien herken je het wel.
Dat kleine meisje dat zo haar best deed om het goed te doen.
Dat leerde om hard te werken, door te zetten en vooral niet op te geven.
En die vrouw die ze geworden is, doet dat nog steeds.
Misschien mag ze ontdekken dat ze niet haar hele leven hoeft te blijven bewijzen dat ze het kan.
Misschien heeft ze niet nóg een schop onder haar kont nodig, maar juist een beetje zachtheid.
Van zichzelf.
En van de mensen om haar heen.
Misschien mag ze ervaren hoe het is om even niets te hoeven.
Gewoon even liggen.
Niet doorgaan, niet presteren, niet alles onder controle hoeven hebben.
Maar gewoon even zijn. 🧡
Met Mandy, massagepraktijk
