01/06/2026
Collega Thera van der Hoop is verpleegkundige geriatrie en Gerontologie en EVV. Ook is zij ambassadeur verpleegkundige in de intramurale ouderenzorg via de V&VN.
Ze schrijft graag blogs over dagelijkse situaties die haar opvallen en bezighouden vanuit verschillende invalshoeken zoals bijvoorbeeld ethiek en zeggenschap in de zorg.
"Als ik de maaltijd geserveerd heb, zie ik haar al meteen wat van haar bord pakken met haar handen. Ze kijkt tevreden en geniet duidelijk van wat ik haar voorgeschoteld heb. Wat mij natuurlijk ook blij maakt. De 80 jaar gepasseerd en nog steeds zo gepassioneerd over eten.
Deze dame is een van mijn bewoners en heeft dementie in een vergevorderde fase. Een pittige dame met het hart op de juiste plaats. Praten gaat bijna niet meer vanwege de ontstane taalbarriรจre, maar non-verbaal lukt het ons goed om contact te maken.
Helaas in deze fase van haar dementie herkent mevrouw het bestek niet meer en kan zij de complexe motoriek van het gebruik van bestek niet meer aan. Maar mevrouw kan nog prima zelfstandig eten. Al is het dan wel met haar handen."
"Ik zie haar graag zo eten, het genieten druipt eraf. Ja, ze knoeit en haar haar handen worden vies, maar wat geeft dat?
Toch denken veel mensen en ook medebewoners hier vaak anders over: โKnoeien is onhygiรซnisch en oogt onwaardig. Helpen voorkomt rommel en zorgt dat ze sneller klaar is.โ
Een van de bewoners is ook altijd erg uitgesproken: โZuster, dat gaat helemaal niet goed. Kunt u er niet wat aan doen? Ze knoeit en het ziet er niet uit.โ
"Hier zit dus het knelpunt. Wat is nu goede zorg? Inderdaad zit mevrouw na de maaltijd vaak vol met vlekken (ondanks het servet om haar hals) en heeft de grond ook geen honger meer. Maar is dat erg? Want het lijkt misschien een klein detail: een lepel die wordt overgenomen. Maar voor mevrouw, die al elke dag zoveel moet inleveren, is die zelfstandigheid aan tafel in mijn ogen goud waard."
"We hebben de middenweg gezocht: brood is in stukjes gesneden en ze krijgt voornamelijk voedsel dat ze goed kan vastpakken. Vla bijvoorbeeld is niet zo een succes, maar een banaan als toetje valt net zo in de smaak.
Want echte waardigheid zit niet in het ontbreken van vlekken, maar in de vrijheid om -zolang het nog kan- met eigen handen te mogen eten."
&VN
