18/09/2026
Een aantal dagen geleden schreef ik over de vragen waarmee mensen bij mij terecht kunnen.
Vragen die vaak niet zozeer gaan over één enkel probleem, maar over een patroon dat iemand bij zichzelf begint te herkennen. De komende posts ga ik een aantal van die thema's hier wat verder uitwerken.
Om te beginnen: stress.
Want stress is op zichzelf natuurlijk niet iets wat we uit ons leven kunnen, of hoeven, te bannen. Een bepaalde mate van spanning helpt juist om alert te zijn, keuzes te maken en in actie te komen.
Maar wat gebeurt er wanneer die spanning zich begint op te stapelen?
Je staat altijd AAN
Misschien heb je niet eens het gevoel dat je voortdurend gestrest bent. Je doet wat er moet gebeuren en aan de buitenkant lijkt het allemaal goed te gaan. Maar het valt je op dat het je steeds minder goed lukt om te ontspannen Ook als je tijd hebt om niets te doen, blijft je hoofd doormalen.
Geen grenzen stellen
Je neemt gemakkelijk verantwoordelijkheid. Voor je werk, voor anderen, voor wat er allemaal nog moet gebeuren. Nee zeggen voelt moeilijk of zelfs eng, en voor je het weet heb je alweer meer op je bord genomen dan eigenlijk goed voor je is.
Telkens maar doorgaan. Ook al gaat het eigenlijk niet meer.
Je merkt dat je moe bent, sneller geïrriteerd raakt en minder goed slaapt. Je weet dat je rustiger aan zou moeten doen, maar iets in jou blijft zeggen dat er nog van alles moet gebeuren.
Piekeren
Je probeert grip te krijgen op wat er gebeurt door erover na te denken. Nog even dat gesprek analyseren. Nog één keer die beslissing afwegen. Nog even vooruitdenken naar wat er allemaal kan gebeuren.
Stress gaat niet alleen over hoeveel er op je bord ligt.
Ook de manier waarop je met situaties omgaat kan speelt een rol. De verwachtingen die je jezelf oplegt. De verantwoordelijkheid die je voelt. De moeite die je hebt om nee te zeggen. Of de neiging om vooral door te gaan en pas te stoppen wanneer je lichaam je daartoe dwingt.
Op korte termijn lukt dat misschien prima. Op langere termijn kan het steeds moeilijker worden om te herstellen. Je blijft 'aan' staan.
Daarom kijken we in mijn begeleiding niet alleen naar de stress zelf, maar vooral ook naar wat de stress in stand houdt.
Waar komt het vandaan? Welke verwachtingen liggen daaronder? Waar voel ik me verantwoordelijk voor? En wat gebeurt er wanneer je er anders mee om probeert te gaan?
Ik werk vanuit gesprek en bewustwording, aangevuld met mindfulness en praktische oefeningen wanneer dat helpend is.
Het doel is niet om alle stress uit je leven te laten verdwijnen.
Wel om eerder te herkennen wat er gebeurt, beter te begrijpen waarom je reageert zoals je reageert en opnieuw ruimte te ervaren voor wat voor jou écht belangrijk is.
Herken je jezelf hierin? Dan kan het helpen om niet alleen te kijken naar hoe je minder stress kunt ervaren, maar ook naar wat er onder die spanning speelt.
Neem contact met me op via oeverpraktijk.nl/contact voor een vrijblijvende kennismaking.
