05/10/2023
Het is heel makkelijk
Om meegezogen te worden in de daily grind
In zorgen, irritaties, vol hoofd, veel te doen
Zeuren over wat er nog allemaal moet
En dan komt er weer iets bij
En iemand doet stom, het stoom komt uit je oren
Je ergert je aan troep in huis, het stof, overal haar. Niet tegenop te vegen
En opeens realiseer je je
Als ik er niet meer ben
Leef ik door in mijn dochters
Ik zie hun gezichten, hun uitdrukkingen, hun ogen, hun gekkigheden
Ik ze ze voor me, ovef 10, 20, 30 jaar
En dat ze dan zeggen ‘weet je nog wat mama dan zei’ of ‘dat maakte mama altijd’ of ‘nu klink je net als mama’ en ook ‘oooh dan was ze zo irritant’
En dat ze dan iets koken wat ik kookte
Of mijn foto’s kijken
Een schaaltje van mij in huis hebben en elke keer als ze het pakken aan me denken
Dus ik leef altijd voort
En ik bedenk dat en opeens zie ik het grotere plaatje
En realiseer ik me
Ik moet nog meer met ze lachen
Lol maken
Vaker vastpakken en nog meer zeggen dat ik van ze hou
De boel de boel laten
En alles hierboven op m’n blote knieën danken dat ze/we gezond zijn en deze tijd samen hebben
Het plaatst alles in perspectief en het zet me op m’n plek
Als ze thuis zijn
En we gaan naar bed
Dan pak ik ze vast
En zeg ze hoeveel ik van ze hou
En hoe blij ik ben dat ze er zijn en wie ze zijn
✌️