14/10/2026
Even weer iets persoonlijks van mij om met jullie te delen.
De afgelopen drie jaar waren pittig. Ik ben een proces met mezelf aangegaan, heb mijn schaduwkanten aangekeken, mijn masker afgepeld, de leegte aangekeken. Ik ben gaan manifesteren en nee dat betekent niet wachten tot het je komt aanwaaien, manifesteren is in je kracht gaan staan en waarmaken wat je verdient en dat vond ik geen makkelijk proces.
De uiterlijke omstandigheden reflecteren nog niet mijn innerlijke omstandigheden, maar toch voelt het alsof ik op de top van een berg sta! Uitkijkend over de afgelopen jaren, over het verschil in mij, over het fundament wat ik gebouwd heb, hoe ik het tekort heb losgelaten, het wachten, het hopen, het nodig (denken te) hebben van toestemming en erkenning.
En nu? Nu kan het echte bouwen gaan beginnen, de flow, het aantrekken van de juiste mensen, omdat ik van binnenuit veranderd ben, niet meer trek aan dingen die niet voor mij zijn, niet meer zoek vanuit een tekort, maar ga bouwen vanuit kracht op een fundament dat blijft staan omdat het gerijpt is, omdat het er klaar voor is.
Ik verlaat mezelf niet meer en maak mezelf niet meer kleiner, ik mag er zijn, niet perfect, maar compleet en genoeg. Nu komt de tijd van missie, kracht, creëren, flow, zelfliefde en rust. Ook al kijk ik ernaar uit, toch is er geen gevoel meer dat ik ernaar moet streven, er hard voor moet werken, het komt zoals het komt.
Steeds een stapje verder is genoeg om uiteindelijk een berg te beklimmen en nu ben ik met volle teugen van dit uitzicht aan het genieten 🥰🙏
