02/11/2026
DANS, VOORDAT DE MUZIEK STOPT.
LEEF, VOORDAT HET LEVEN VOORBIJ IS.
Deze tekst raakte mij.
Misschien omdat ik zelf ook weet hoe het is om maar door te gaan.
Zorgen voor anderen. Verantwoordelijkheid dragen. Sterk zijn, ook als je dat eigenlijk helemaal niet meer bent.
Ik heb in mijn eigen leven ook genoeg meegemaakt. Verlies, verdriet, tegenslagen, momenten waarop de grond onder mijn voeten vandaan werd getrokken.
En toch ging ik door.
Want ja, zo deed je dat toch?
Schouders eronder en niet zeuren.
Totdat je lichaam op een gegeven moment iets anders vertelt.
En weet je wat ik door de jaren heen heb geleerd?
Het leven begint niet pas als alles opgelost is.
Niet als je trauma verwerkt is.
Niet als je eindelijk rust in je hoofd hebt.
Niet als iedereen om je heen gelukkig is.
En ook niet als je weer die oude versie van jezelf bent.
Misschien word je die oude versie helemaal niet meer.
En is dat eigenlijk wel zo erg?
In mijn praktijk zie ik regelmatig mensen die al jaren aan het overleven zijn.
Ze hebben hun leven op orde. Tenminste, zo lijkt het aan de buitenkant.
Maar vanbinnen?
Moe. Leeg. Gespannen.
Altijd bezig met wat een ander nodig heeft.
En als ik dan vraag: 'Maar wat wil JIJ eigenlijk?'
Dan wordt het stil.
Soms komen de tranen.
Want die vraag hebben ze zichzelf al heel lang niet meer gesteld.
En precies daar begint voor mij het echte werk.
Niet iemand repareren.
Niet iemand vertellen hoe die moet leven.
Maar samen ontdekken wie er onder al die lagen van aanpassen, moeten, zorgen en overleven zit.
Want ergens zit jij daar nog.
Met jouw verlangens.
Jouw dromen.
Jouw eigenheid.
Misschien zelfs met dat speelse kind dat ooit zo heerlijk onbevangen kon lachen en dansen.
En weet je? Je hoeft niet te wachten tot alles goed is om weer te gaan leven.
Dat probeer ik zelf ook steeds meer te doen.
Genieten van de kleine dingen. Van de natuur. Van de mensen die mij lief zijn. Van mijn werk, waar ik iedere dag met zoveel liefde mijn hart in leg.
En soms ook gewoon even helemaal niets moeten.
Want ik weet inmiddels hoe kwetsbaar het leven is.
We denken vaak dat we alle tijd van de wereld hebben.
Maar niemand weet hoelang de muziek nog speelt.
Dus als ik je vandaag iets mag meegeven:
Wacht niet tot je leven eindelijk rustig wordt.
Wacht niet tot je iedereen tevreden hebt gesteld.
Wacht niet tot je jezelf goed genoeg vindt.
Ga leven.
Met je littekens.
Met je verdriet.
Met alles wat je hebt meegemaakt.
En als dansen vandaag nog een stap te ver is, begin dan met zachtjes meebewegen.
Op jouw tempo.
Want van overleven naar leven gaat niet over alles achter je laten.
Het gaat over jezelf niet langer achterlaten.
En nu ben ik benieuwd: leef jij op dit moment écht, of ben je vooral bezig om alles draaiende te houden?
Liefs,
Elly ❤️
EVBalans – Van overleven naar leven
