16/10/2026
ℕ𝕠𝕖𝕞 𝕛𝕚𝕛 𝕛𝕖𝕫𝕖𝕝𝕗 𝕖𝕚𝕘𝕖𝕟𝕝𝕚𝕛𝕜 𝕥𝕙𝕖𝕣𝕒𝕡𝕖𝕦𝕥?
Die vraag stelde mijn coach me laatst.
Mijn antwoord kwam meteen: "Neeee... zo noem je jezelf toch niet?"
Waarop zij zei: "Maar Heleen, als je kijkt naar alles wat je hebt gedaan en geleerd en naar de mensen die je begeleidt... waarom eigenlijk niet?"
En daar zat ik. Want blijkbaar zit er ergens in mij nog steeds een stemmetje dat denkt dat ik eerst nog iets moet doen voordat ik mezelf serieus genoeg mag nemen.
Nog een opleiding.
Nog meer kennis.
Nog meer ervaring.
En ergens is dat grappig.
Ik geef inmiddels ruim tien jaar yoga. Ik begeleid groepen en vrouwen, werk met ta**ra, Reiki, plantmedicijn en blijf mezelf verdiepen door opleidingen te volgen.
Maar mezelf een bepaald woord of titel geven? Ho maar...
Misschien herken je dat.
Dat je allang ergens klaar voor bent, maar zelf steeds de lat een stukje verder legt.
Dat je denkt: Wie ben ik om dit te doen?
Terwijl een ander naar jou kijkt en denkt: Waarom doe je het eigenlijk nog niet?
Ik geloof enorm in blijven leren. Dat zal ik ook altijd blijven doen.
Maar ik begin steeds beter te begrijpen dat blijven leren soms ook een hele veilige plek kan zijn.
Want zolang je jezelf vertelt dat je nog niet genoeg weet, hoef je ook niet helemaal te gaan staan voor wat je wel kunt. Au! 😉
Misschien herken jij dit wel.. Allemaal diploma's in de la en daar blijft die kennis eigenlijk liggen..
Misschien mag je jezelf wat vaker erkennen voor de vrouw en begeleider die je inmiddels al ben. 🤍
Liefs,
By Heleen
𝑇ℎ𝑒 𝑎𝑟𝑡 𝑜𝑓 𝑐𝑜𝑚𝑖𝑛𝑔 ℎ𝑜𝑚𝑒