14/10/2026
Wil jij werkelijk iets veranderen? Of wil je dat er iets verandert?
We willen ons beter voelen, fijne relaties onderhouden, resultaten bereiken en effectiever communiceren.
Nieuwe vaardigheden leren of ons gedrag aanpassen?
Prima. Maar durven we ook te onderzoeken wat ons van binnen aanstuurt?
Tijdens intakes hoor ik vaak grofweg twee verhalen.
Sommige mensen komen omdat hun partner, vrienden, collega's of werkgever moeite hebben met hun gedrag of communicatie. Ze begrijpen dat wel en willen de relate verbeteren of conflicten voorkomen.
Anderen hebben juist zelf last van het gedrag van de ander. Ze willen hun grenzen beter bewaken en weten hoe ze de ander kunnen inspireren of beïnvloeden om te veranderen.
Twee verschillende vertrekpunten. Met de overeenkomst dat men de oplossing in beide gevallen aanvankelijk buiten zichzelf zoekt.
Ik begin dan met een ongemakkelijke vraag:
- Zou jij dit gedrag ook willen veranderen als jouw omgeving er geen probleem mee had?
Of:
- Stel dat die ander niet verandert. Wat ben jij bereid in jezelf te onderzoeken?
En soms zeg ik, met een glimlach:
Als die ander hier zat, zou ik dat tegen hem of haar zeggen. Maar nu zit jij hier, dus ik ga me op jóu richten. En dat is genoeg.
Dat betekent niet dat jij schuldig bent aan wat er gebeurt of verantwoordelijk voor het gedrag van de ander.
De oorzaak hoeft niet bij jou te liggen, maar de sleutel tot verandering ligt daar wél.
Wie alleen gedrag probeert aan te passen, mist wat eronder schuilgaat. Waarom reageer je zoals je reageert? Welke behoefte probeer je te vervullen? Welke overtuiging, emotie of oud patroon stuurt je aan?
Misschien hielp dat gedrag ooit om je staande te houden, maar belemmert het je nu.
En wie vooral last heeft van een ander, kan onderzoeken waarom een situatie zo raakt en wat zich daarin herhaalt.
Een andere reactie blijkt dan niet voldoende, maar het vraagt om een echte ontmoeting met je teleurstelling, pijn, schaamte of angst die veel ouder is en nooit voldoende erkenning kreeg.
Wanneer daar ruimte voor komt, kan de oorspronkelijke trigger aan kracht verliezen en wordt een grens stellen, of zelfs afscheid nemen, vanzelfsprekender en natuurlijker.
Daarom werk ik vanuit 'persoonlijke transformatie', zowel bij persoonlijke vraagstukken als bij de ontwikkeling van authentiek leiderschap. Niet alleen een andere manier van communiceren aanleren, maar (h)erkennen en doorvoelen wat je gedrag van binnenuit bepaalt. Zodat je niet alleen anders doet, maar ook werkelijk anders kunt kiezen, en vanuit jezelf weer bij innerlijke rust kunt komen.
Dat onderzoek is niet altijd comfortabel. Soms ontdek je een eigen aandeel waar je dat niet verwachtte, of herken je hoe oude ervaringen onbewust doorwerken in huidige contacten.
Maar hé, daar wordt het interessant. Juist dáár begint groei.
Want gedragsverandering zonder zelfinzicht en eigen verantwoordelijkheid houdt slechts stand tot de volgende trigger.