24/10/2026
🍂 🍂 Als de bladeren vallen...
Als je in deze tijd van het jaar het bos in stapt, voel je de verandering in alles. De geur van vochtige aarde hangt tussen de bomen en onder je voeten knisperen de eerste droge bladeren. Het bos schittert in diepe kleuren: vurig rood, warm koper en goudgeel.
Maar tussen al die pracht zie je ook de kaalslag. Een boom verliest zijn bladeren niet in één harde windvlaag. Het gaat blad voor blad. Soms dwarrelt er eentje geruisloos naar de grond, soms schudt een gure herfststorm een hele tak leeg.
Als je te maken hebt met een groot verlies, voelt je binnenwereld vaak precies zo. Rouw is als een langgerekt seizoen waarin je stukje bij beetje moet meebewegen met een nieuwe, koudere realiteit. Het ene moment word je overvallen door intens gemis, het andere moment voelt het verdriet stil en zwaar.
De natuur schreeuwt niet, maar laat in alle stilte zien hoe rouw werkt. De bomen vechten niet tegen de wind; ze laten los wat ze niet meer kunnen voeden. Dat is geen kwestie van sterk zijn, maar durven toegeven aan de vermoeidheid en de leegte.
De sapstromen trekken zich diep terug in de wortels. Rust is geen verloren tijd, jouw lichaam en hoofd hebben die stilte hard nodig om te herstellen. En net zoals bomen die diep met elkaar geworteld zijn, elkaar overeind houden in de storm, hoef jij de gure dagen niet alleen uit te zitten.
Loop je deze herfst rond met een storm in je hoofd en leegte in je hart? Neem je gemis gerust mee naar buiten. Je hoeft het bos niks uit te leggen en je hoeft je er niet groot te houden. Soms helpt het om simpelweg je voeten in beweging te zetten.
Heb je behoefte aan een luisterend oor of een rustige plek om ervaringen te delen? Wandel dan een keertje met me mee. Je bent van harte welkom op de eerstvolgende themawandeling eind november🚶♀️🚶de exacte datum volgt snel op de website, maar stuur me gerust alvast een pb bij interesse! 🍁🍂
Zie ik je hieronder bij de reacties? Daar staat de link naar de website.
