Centrum PUNKT

02/06/2026

Malaga jest znana m.in z dziedzictwa Picassa, Alcazaby, teatru rzymskiego, słońca i wyjątkowej andaluzyjskiej atmosfery, co czyni ją idealnym miejscem do warsztatów i rozwojowej pracy. Ale prawdziwą wartość tej podróży wniosły uczestniczące w niej Kobiety.
Dziękuję Wam za prawdziwą, nietuzinkową obecność!

To relacja z kilku niezwykłych dni w Maladze. Było słońce, churosy,...

02/06/2026

Zakończyłyśmy właśnie kilka niezwykłych dni w Maladze.
Było słońce, churosy, bary tapas, przestrzenie miasta i plaża, flamenco, jedwab, śmiech i rozmowy. Ale przede wszystkim było spotkanie kobiet, które na chwilę zatrzymały codzienność, aby spotkać się ze sobą.
Zmiana wewnętrzna nie zaczyna się od wielkich decyzji, zaczyna się od doświadczenia. Od nowych miejsc, nowych perspektyw i nowych rozmów i doświadczeń. Zaczynamy dostrzegać możliwości tam, gdzie wcześniej widziałyśmy tylko rutynę.
Malaga okazała się idealną nauczycielką. Miastem światła, sztuki, historii i południowego spokoju wyłaniającego się z chaosu. Miastem, które przypomina, że życie składa się również z zachwytu.
Wracam wdzięczna. Za każdą historię, każde wzruszenie, każdy wybuch śmiechu i każdą odważną rozmowę.
Dziękuję wszystkim Uczestniczkom za wspólną podróż. Kończy się mała wyprawa do Malagi, ale ufam, że coś ważnego w NAS zostaje
Hasta luego, Málaga. ❤️

24/05/2026

Zainspirowana dzisiejszym porannym spacerem w lesie i wczorajszym warsztatem teatralnym napisałam kolejną leśną bajkę o samoakceptacji, lęku przed oceną i lesie. O bąku kosmatym, który nie martwi się, czy dobrze bzyczy.
To bajka dla dzieci.
I baaaaardzo dla dorosłych.
Bo może warto przypomnieć sobie, że poziomka nie pyta, czy dobrze kwitnie. Po prostu kwitnie
Zapraszam na kanał na YouTube Leśne Bajki Malinowej Babusi
Bo może człowiek też nie musi być idealny, żeby mieć prawo istnieć, oddychać, śmiać się i zajmować miejsce w świecie.
Puśćcie dzieciom na dobry dzień. Albo sobie :)

Malinka spaceruje z Babusią po majowym lesie. Napotykają kosmatego bąka i wędrującego jeża, zioła, poziomki i majowe drzewa. rozmawiają o tym jak natura, zwi...

19/05/2026

W życiu zawodowym usłyszałam kilka (kilkanaście?) tysięcy historii. I każda była inna. Każda miała własny czas dzieciństwa, własny rodzaj samotności, własny sposób kochania i bronienia się przed bólem. A jednocześnie po latach zaczynają układać się pewne charakterystyczne „wiązki” ludzkich doswiadczeń.
Dziewczynki, które były „za grzeczne”, a dziś nie umieją prosić o pomoc.
Chłopcy, którym wolno było czuć tylko złość, więc dziś nie rozpoznają smutku.
Dorośli, którzy całe życie próbują zasłużyć na miłość perfekcją.
Ludzie, którzy śmieją się najgłośniej, a nocą nie mogą zasnąć od napięcia.
Ci, którzy wybierają emocjonalnie niedostępnych partnerów, bo ich układ nerwowy myli chaos z bliskością.
Ci, którzy mówią „nic się nie stało”, choć ich ciało pamięta wszystko.
Ci, którzy od dziecka byli „silni”, więc nikt nigdy nie zapytał, jak naprawdę się czują.
Czasem ktoś pyta: „Skąd pani to wie?”
Wiem, bo słyszałam to już tysiąc razy. W innych konfiguracjach. Innymi słowami. W innych domach, miastach i biografiach.
Psychologia uczy pokory wobec powtarzalności ludzkich mechanizmów. Ale jeszcze bardziej uczy zachwytu nad tym, że mimo tych podobieństw nie ma dwóch takich samych ludzi. NAPRAWDĘ!
Każdy człowiek jest unikatowy jak odcisk palca. Każdy ma własny sposób przeżywania świata, własny rytm gojenia ran, własny język miłości i lęku.
I Ty też jesteś wyjątkowa/u. Nigdy wcześniej i nigdy później nie będzie drugiej osoby dokładnie takiej jak Ty.
Poczucia własnej niepowtarzalności istnienia Wszystkim życzę! I pamiętaj, że być może masz tylko jedno rozdanie. Dobrze je dziś wykorzystaj!
Ps. Miejsce (jedno zwolnione) na warsztat do Malagi 29 maja -1 czerwca ciągle na kogoś czeka....

15/05/2026

Dobre słowa. Czy można wypowiedzieć ich zbyt wiele? "Kocham Cię, Jesteś Ważna/y". Czy można zmarnować lub zmanierować się od ich nadmiaru? NIE! Miłość wyrażana codziennie nie psuje się od nadmiaru. A człowiek, który codziennie o niej słyszy, nie wpada w nadmierny zachwyt sobą. Bo akceptacja i codzienna miłość, to nie wykwintny deser, tylko regularny domowy obiad i światło w oknie. Słowa miłości nie są nagrodą. Są naszym codziennym prawem. I jeśli osoba (dziecko?) nie reaguje przesadnym wzruszeniem na powiedziane głośno lub wyszeptane słowa miłości, to znaczy, że zdołała się nauczyć, że poczucie wartości i miłość nie jest wyjątkiem, tylko codziennością.
Nie oszczędzaj dobrych słów. Ludzie rzadko są nimi przekarmieni. Częściej bywają ich głodni
Wypowiadanych i wysłyszanych słów miłości (także względem siebie) Wszystkim życzę

09/05/2026

Czasem życie niespodziewanie zatrzymuje nas i zmienia czyjeś plany. I właśnie dlatego zwolniło się jedno miejsce na psychologiczne warsztaty w Maladze (29 maja – 1 czerwca).
Wierzę, że czasem takie „przypadkowe” miejsca pojawiają się dokładnie wtedy, kiedy ktoś inny bardzo ich potrzebuje.
To będą dni pełne rozmów, psychologii w praktyce, pracy z emocjami, ciałem i układem nerwowym. Będzie o relacjach, regulacji, odzyskiwaniu kontaktu ze sobą, o uważności i odpoczynku, ale też o sztuce Picassa i jego kobietach, o śmiechu, tapasach, śródziemnomorskim świetle i zwykłym byciu razem.
Warsztat jest dla osób, które chcą choć na chwilę wyjść z codziennego przeciążenia i wrócić do siebie - łagodniej, głębiej i bardziej prawdziwie.
Jeśli czujesz, że to może być Twój moment: napisz wiadomość prywatną.
Ps. Ten obraz powstał ze zdjęcia z pomnikiem Picassa, które wykonałam na Placu De La Marced - dokładnie w miejscu jego narodzin. Może i Ty znajdziesz się tu za chwilę....

09/05/2026

Długie życie w zdrowiu? Nie da się rzetelnie przewidzieć konkretnej liczby lat jakie są przed nami. Nawet lekarze od długowieczność tego nie potrafią. Ale w neuronauce i psychologii wyłania się kilka czynników bardzo mocno związanych z tzw. „healthy longevity”, czyli długim życiem w sprawności. Sporo jest takich elementów, które statystycznie działają ochronnie:
silne relacje społeczne i tworzenie wspólnoty (warsztaty, grupy, kontakt z ludźmi),
poczucie sensu i działania „dla” innych,
ciekawość świata, uczenie się, twórczość,
ruch i aktywność poza domem,
kontakt z naturą, sztuką, duża aktywność poznawcza i emocjonalna, elastyczność psychiczna i umiejętność nadawania znaczeń doświadczeniom.
To są rzeczy bardzo mocno powiązane z niższym ryzykiem depresji, demencji, izolacji społecznej i wielu chorób przewlekłych. W badaniach nad stulatkami bardzo często powtarzają się właśnie: sens, relacje, aktywność i ciekawość.
Jednocześnie są też czynniki, które zwykle decydują bardziej niż „pozytywne nastawienie”: sen, przewlekły stres i przeciążenie, regeneracja, ciśnienie, metabolizm, stan zapalny, używki, genetyka, regularna aktywność fizyczna i siła mięśni.
U osób bardzo zaangażowanych społecznie czasem problemem nie jest brak zasobów, ale nieustanne "bycie w działaniu" Najciekawsze jest to, że ludzie dożywający zdrowo bardzo późnego wieku często: nie są idealni, nie żyją „biohackersko”, ale mają rytm, relacje, ruch, sens i umiarkowanie.
A dożycie 100 lat? Coraz mniej jest to biologiczną egzotyką. Pytanie ważniejsze brzmi: w jakim stanie emocjonalnym, poznawczym i relacyjnym chcesz być mając 85–95 lat. I tu wiele z tego, co budujesz dokładnie teraz, naprawdę może działać na Twoją korzyść lub niekorzyść.
Jak zadbasz o ten właśnie dzień, by stał się dobrym krokiem do zdrowiej długowieczności? Ja idę na spacer, bo właśnie wzeszło słońce i zaraz wybieram się w drogę do spełniania marzeń: warsztaty teatralne :).
Świadomych codziennych wyborów Wszystkim życzę :)

30/04/2026

Poczucie sensu. Najczęściej pojawia się w chwilach, w których jesteśmy "dla kogoś". No właśnie nie tylko "z kimś", ale "dla". Dla czyjegoś rozwoju, uśmiechu, spokoju. Dla czyjegoś kawałka drogi, który możemy przejść razem. Bo poczucie sensu rzadko mieszka w samotnym spełnianiu siebie. I właśnie dlatego tak wielu ludzi, którzy mają wszystko wciąż czegoś szuka... Bo bycie potrzebnym, to bardzo ważny kawałek. Bycie potrzebnym, nie z przymusu, ale z wyboru.
Poczucia sensu Wszystkim życzę

26/04/2026

Dzisiejszy dzień domknął wiosenną opowieść… Warsztaty „Pomiędzy zielem a kwieciem” z cyklu "Psychologiczne pory roku"
To był czas spotkania wiedzy z doświadczeniem i umysłu z ciałem. Było merytorycznie: o odżywianiu relacji, o kręgach społecznych, o neuronauce i psychodietetyce. Było spotkanie z dietetyczką Ewą Ciesielską.
Ale równie ważne było to, co działo się pomiędzy słowami: praca z ciałem, głęboka relaksacja, zbieranie ziół, dzielenie się ziołowym chlebem, picie wody brzozowej, sadzenie ziół i kwiatów, plecenie wianków…
i to nasze ciche, radosne „partyzanckie” sianie słoneczników. Było też zielone ciasto z bratkami, bazyliowy sernik i inne cudowne kulinarne atrakcje.
Dziękuję Wam, Uczestniczkom: za obecność, uważność i gotowość do bycia w procesie.
Za to, że każda z Was wniosła coś niepowtarzalnego i że razem stworzyłyśmy przestrzeń, w której można było odetchnąć głębiej i poczuć więcej. Dziękuję za zaufanie. Dziękuję Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Kępice za niezastąpioną współpracę
I już wkrótce letnia odsłona –
„Pomiędzy maliną a miętą”
Spotkamy się w lipcu… i pójdziemy dalej...

19/04/2026

Czasem najprostsze rzeczy robią największą robotę dla głowy.
Piekę (z odrobiną uważności) ciasteczka na nasze warsztaty… i dodaję kwiaty, które przypominają, że można żyć trochę lżej. W końcu to warsztat "Pomiędzy zielem a kwieciem" :) ).
Pieczenie to mała praktyka regulacji emocji: ręce pracują, głowa zwalnia, a świat na chwilę robi się bardziej „tu i teraz”.
Za tydzień spotykamy się na warsztacie!
Będzie psychologicznie, blisko natury i zanurzająco w takich właśnie momentach, które zostają na dłużej.
Kto czuje, że potrzebuje oddechu?