Armend Agolli

06/06/2026

05/06/2026

Rreth vitit 1400 shqiptarët kishin mbi 13 principata.

Kastriotët, Arianitët, Dukagjinët, Muzakajt, Topiajt, Balshajt e të tjerë ishin të fortë secili në trojet e veta. Kishin ushtri, kështjella dhe prijës të zotë.

Problemi nuk ishte mungesa e forcës.

Problemi ishte mungesa e bashkimit.

Ndasitë, rivalitetet dhe interesat e ngushta bënë që shumë energji të harxhohej kundër njëri-tjetrit, derisa rreziku i madh po afrohej.

Sot nuk kemi më principata, por kemi parti, ideologji dhe kampe politike.

Dhe shpesh po e përsërisim të njëjtin gabim: po e shohim njëri-tjetrin si kundërshtarë para se ta shohim si bashkëkombas.

Është normale me pasë bindje të ndryshme politike. Nuk është normale me e urrejtë njëri-tjetrin për to.

Historia na mëson se shqiptarët nuk kanë humbur kur kanë menduar ndryshe. Kanë humbur kur kanë harruar çka i bashkon.

Partitë janë të përkohshme. Kombi është i përhershëm.

Dhe sa herë që ideologjia, partia apo lideri vendoset mbi interesin kombëtar dhe shtetënor , ne rrezikojmë me e përsëritë gabimin që paraardhësit tanë e paguan shumë shtrenjtë. 🇦🇱

02/06/2026

“Liria ma e frikshme është me zbulu që edhe vuajtja jote mundet me qenë faj i yti.”
— inspiruar nga mendimi i Fjodor Dostojevskit

01/06/2026

Sinqerisht nuk e kuptoj pse Kryeministri Albin Kurti është në debate televizive vetëm me gazetarë, kur në një demokraci normale debati kryesor duhet me qenë me kundërkandidatët politikë.
Debati demokratik nuk fitohet duke sfidu gazetarin, por duke u ballafaqu me programe, projekte, ekonomi, shëndetësi, arsim dhe vizion për shtetin — përballë kundërkandidatëve që janë në garë me ty.
Kështu ka qenë përpara dhe kështu funksionon pothuajse krejt bota demokratike:
kandidatët dalin përballë njëri-tjetrit, i mbrojnë idetë e veta dhe qytetari vendos.
Gazetari nuk është kundërshtari politik i Kryeministrit. Ai është aty për me pyetë.
Ndërsa debati i vërtetë duhet me ndodhë mes atyre që kërkojnë besimin e qytetarëve. ….

30/05/2026

Jo çdo dhimbje e shpinës kërkon operacion.
Por ka disa simptoma që, kur paraqiten, duhet të diagnostikohen dhe trajtohen seriozisht:

• dhimbje që zbret nga qafa në dorë ose nga beli në këmbë
• mpirje e theksuar në dorë apo këmbë
• dobësi në dorë ose këmbë
• vështirësi në ecje
• humbje force në gjymtyrë
• dhimbje që nuk ju lë të flini natën
• mpirje në regjionin gjenital apo rreth anusit, sidomos kur shoqërohet me çrregullime urinare apo të jashtëqitjes

Këto simptoma mund të jenë shenjë e dëmtimit serioz të nervave dhe nuk duhen neglizhuar.

Shumë pacientë presin me muaj apo vite, derisa dëmtimi nervor bëhet më i vështirë për t’u rikuperuar.

Diagnoza dhe trajtimi i hershëm shpesh mund ta shmangin një operim të komplikuar dhe të ruajnë funksionin neurologjik.

Qëllimi ynë nuk është vetëm trajtimi i dhimbjes, por ruajtja e një jete sa më cilësore dhe funksionale.

— Dr. Armend Agolli
Neurokirurg Spinal

Neurokirurg i boshtit kurrizor | Intelektual /Patriot | Bamirës

29/05/2026

💥Stenoza lumbale nuk është vetëm “dhimbje mesi”.
Kur ngushtohet kanali spinal, pacienti fillon me humb ecjen normale, forcën në këmbë dhe cilësinë e jetës.

Por lajmi i mirë është se, te pacientët e zgjedhur drejt, kirurgjia moderne dekompresive jep rezultate shumë të mira — shpesh me kthim të ecjes normale dhe largim të dhimbjeve që kanë zgjatë me vite.

Çdo hap pa dhimbje pas operimit është një rikthim në jetë. 🩺💙

Neurokirurg i boshtit kurrizor | Intelektual /Patriot | Bamirës

28/05/2026

Ndoshta me kalimin e viteve njeriu lodhet pak prej projekteve dhe planeve të mëdha.
Prej atyne afateve që shtyhen, prej projekteve që jo gjithmonë dalin qysh i kemi mendu.

E mandej fillon me e kuptu se jeta, në fund, mbahet prej gjanave të vogla.

Një kafe në qetësi.
Një ecje me një shok, pa destinacion.
Një bisedë e sinqertë.
Një lutje në xhami apo në kishë.
Një shfaqje në teatër apo një operë që ta ndal mendjen për pak.

Ndoshta lumturia nuk është me e pasë jetën perfekte.
Ndoshta është veç me ditë me i dallu ato momente të vogla që ia japin jetës ngjyrën e vërtetë.

E pastaj me vazhdu rrugën…
herë si ta don zemra,
herë si ta imponon jeta.