Dyfi Valley Health

21/08/2026

In the last week we have seen a hypothetical ‘Delyth’ from Bwrdd Iechyd Addysgu Powys / Powys Teaching Health Board. This ‘patient’ has been made up showing how it is foreseen their care will be carried out under the new community care proposals. To help our patients understand the full picture, Powys GP Practices are sharing real life examples of real situations felt across Powys…..

I will never forget, Delyth, our mum who was admitted early May, with initial stages of dementia and have long spell of constipation for investigations. As Delyth’s condition gradually declined, she went on to experience several seizures, including to major ones that required transfer to our local DGH (both RSH and BGH). Despite this the cottage hospital remained the place when she came back to both times and went onto receive such kind and compassionate care.

As a family, we were fortunate to live locally. We were able to visit every day, taking turns to spend time with Mum and helping to feed her. This not only meant everything to us and to Mum but also gave the nursing staff a little more time to focus on caring for their other patients. The staff always treated Mum with dignity, kindness and respect , and they supported us through an incredibly tough time.

Delyth sadly passed away in the early hours of a Saturday morning, a phone call I will never forget, but being told she had had the most peaceful night and just slipped away is the story end us as a family need and will always be grateful to the staff of Llanidloes War Memorial Hospital.

Closing our cottage hospital would take away this invaluable service from other families who deserve the same opportunity to be close to their loved ones during life’s most difficult moments. No large hospital can replace the comfort of receiving care close to home surrounded by family and a dedicated team who truly know their patients.

I sincerely hope those making this decision understand that a cottage hospital is not just about healthcare – it is about community, compassion, and giving families precious time together when it matters most. Our local cottage hospital means so much more than just a building, it provides compassionate care, dignity, and support when families need it most.

All examples shared of Delyth (generic name) are true life examples. Real cases given to us by our own clinical teams of real patients, from the last 6 months.

Yn yr wythnos ddiwethaf, rydym wedi gweld ‘Delyth’ damcaniaethol gan Bwrdd Iechyd Addysgu Powys / Powys Teaching Health Board. Mae’r ‘claf’ hwn wedi’i ffugio i ddangos sut y rhagwelir y bydd eu gofal yn cael ei ddarparu o dan y cynigion gofal cymunedol newydd. Er mwyn helpu ein cleifion i ddeall y darlun llawn, mae Meddygfeydd Teulu Powys yn rhannu enghreifftiau bywyd go iawn o sefyllfaoedd go iawn a deimlir ledled Powys…..

Ni fyddaf byth yn anghofio Delyth, ein mam, a gafodd ei derbyn i’r ysbyty ddechrau mis Mai yn dioddef camau cychwynnol dementia ac ar ôl cyfnod hir o rwymedd a oedd angen ymchwiliadau pellach. Wrth i gyflwr Delyth ddirywio’n raddol, cafodd nifer o drawiadau, gan gynnwys dau drawiad difrifol a olygodd fod angen ei throsglwyddo i’n hysbytai cyffredinol lleol ( y RSH ac Ysbyty Bronglais). Er gwaethaf hyn, yr ysbyty lleol bach oedd y lle y dychwelodd iddo ar y ddau achlysur, ac yno y cafodd ofal mor garedig, tosturiol a pharchus.

Fel teulu, roeddem yn ffodus o fyw yn lleol. Roeddem yn gallu ymweld bob dydd, gan gymryd ein tro i dreulio amser gyda Mam a'i helpu i fwyta. Nid yn unig yr oedd hyn yn golygu’r byd i ni ac i Mam, ond roedd hefyd yn rhoi ychydig mwy o amser i'r staff nyrsio ganolbwyntio ar ofalu am eu cleifion eraill. Roedd y staff bob amser yn trin Mam gydag urddas, caredigrwydd a pharch, ac fe wnaethant ein cefnogi drwy gyfnod hynod anodd.

Yn drist iawn, bu farw Delyth yn oriau mân fore Sadwrn – galwad ffôn na fyddaf byth yn ei hanghofio. Fodd bynnag roedd gwybod iddi gael noson hynod heddychlon, ac iddi farw’n dawel yn ei chwsg, yn gysur i ni fel teulu, a byddwn bob amser yn ddiolchgar i staff Ysbyty Coffa Rhyfel Llanidloes.

Byddai cau ein hysbyty lleol yn amddifadu teuluoedd eraill o'r gwasanaeth amhrisiadwy hwn – teuluoedd sy'n haeddu'r un cyfle i fod yn agos at eu hanwyliaid yn ystod cyfnodau anoddaf bywyd. Ni all unrhyw ysbyty mawr gymharu â’r cysur o dderbyn gofal yn agos at adref, yng nghwmni eu teulu ac yng ngofal tîm ymroddedig sy’n adnabod eu cleifion fel unigolion.

Rwy'n mawr obeithio bydd y rhai sy'n gwneud y penderfyniad hwn yn deall nad ymwneud â gofal iechyd yn unig y mae ysbyty cymunedol – mae'n ymwneud â chymuned, tosturi, a rhoi amser gwerthfawr i deuluoedd fod gyda'i gilydd pan fo hynny bwysicaf. Mae ein hysbyty cymunedol lleol yn golygu llawer mwy nag adeilad yn unig; mae'n darparu gofal tosturiol, urddas a chefnogaeth pan fo teuluoedd eu hangen fwyaf.

Mae pob enghraifft a rennir o Delyth (enw generig) yn enghreifftiau bywyd go iawn. Achosion go iawn a roddwyd i ni gan ein timau clinigol ein hunain o gleifion go iawn, o’r 6 mis diwethaf.

20/08/2026

Thank you Steve Witherden MP for coming to visit us, and for your support.

20/08/2026

Have you had a positive experience in Dyfi Valley Health? Do you value the treatment by the team or one specific person? Did we do something that made your day better or helped more than expected? If so, please can you leave us your positive comments or feedback here on this form.......
https://www.dyfivalleyhealth.org/feedback/

17/08/2026

In the last week we have seen a hypothetical ‘Delyth’ from Bwrdd Iechyd Addysgu Powys / Powys Teaching Health Board. This ‘patient’ has been made up showing how it is foreseen their care will be carried out under the new community care proposals. To help our patients understand the full picture, Powys GP Practices are sharing real life examples of real situations felt across Powys…..

Delyth at 80 has been Diagnosed with MND it has come as a shock to her as she is generally well, independent, and able to lead her own life. She lost her husband 10 years previous so lives alone but all her family live locally who love and support her daily.

Her GP holds Delyth’s hand and tells her they will not let her suffer and will do all they can to support her. The whole family is in shock and as the disease progresses and over a few short months her throat and speech are affected, she is frightened and worried about the future. She is supported by her GP’s and District nurses but needs to go into the local hospital at times as the disease progresses.

Her family can visit and help with her care. Delyth feels supported and content to be in the local hospital as she worked there for 25 years and if her illness becomes so bad she cannot remain at home she would not want to be anywhere else. She feels it is home and the care she receives is second to none with nurses on hand when she cannot move her tongue or close her mouth . The care is personal and intimate.

The family are distraught when they see how this terrible illness ravishes their mother but as the care she receives for this terrible illness is close to home, they can visit and support their Mum during this terrible time. When she can no longer speak, she writes the family notes, and they can speak and communicate for her. Delyth passes away in the local hospital surrounded by the love of her family outstanding medical care including the GP who held her hand and made a promise in the place of her choice.

In the same situation without her local community hospital Delyth would have been diagnosed with MND and when she needed care, she would be admitted to a District General Hospital and then on to a hospital maybe 60 miles away she would be frightened and alone and would not have the support of the people who love her and could ease her pain throughout her last days of life.

Family and friends would struggle to visit as often if at all. She is unfamiliar with the nurses and the hospital and her GP who held her hand is no longer available. She wants to die as the care she is receiving in an unfamiliar setting with no one she knows or knows her makes her terrible illness more unbearable. The notes cease as there is no one to hand them to, she loses her means of communication. She passes away alone as the family could not get there in time.

The family ask why this terrible situation has occurred and why was it allowed to happen what was the promise given that could have made this all right. The promise that remained cruel and unfulfilled. Their mother deserved better.

All examples shared of Delyth (generic name) are true life examples. Real cases given to us by our own clinical teams of real patients, from the last 6 months.

Yn yr wythnos ddiwethaf, rydym wedi gweld ‘Delyth’ damcaniaethol gan Bwrdd Iechyd Addysgu Powys / Powys Teaching Health Board. Mae’r ‘claf’ hwn wedi’i ffugio i ddangos sut y rhagwelir y bydd eu gofal yn cael ei ddarparu o dan y cynigion gofal cymunedol newydd. Er mwyn helpu ein cleifion i ddeall y darlun llawn, mae Meddygfeydd Teulu Powys yn rhannu enghreifftiau bywyd go iawn o sefyllfaoedd go iawn a deimlir ledled Powys…..

Yn 80 oed, mae Delyth wedi derbyn diagnosis o glefyd niwronau echddygol (MND), sydd wedi bod yn sioc fawr iddi gan ei bod, fel arfer, mewn iechyd da ac wedi gallu byw bywyd annibynnol. Bu farw ei gŵr 10 mlynedd yn ôl, felly mae’n byw ar ei phen ei hun. Fodd bynnag, mae ei theulu, sy’n byw yn lleol, yn ei charu ac yn ei chefnogi bob dydd.

Mae ei meddyg teulu yn dal llaw Delyth ac yn dweud wrthi na fyddant yn gadael iddi ddioddef ac y byddant yn gwneud popeth o fewn eu gallu i’w chefnogi. Mae’r teulu cyfan mewn sioc, ac wrth i’r clefyd ddatblygu dros ychydig fisoedd byr, mae ei gwddf a’i lleferydd yn cael eu heffeithio.Yn naturiol, mae hi’n ofnus ac yn poeni am y dyfodol. Mae’n derbyn cefnogaeth gan ei meddygon teulu a’i nyrsys ardal, ond wrth i’r clefyd fynd rhagddo, mae angen iddi fynd i’r ysbyty lleol o bryd i’w gilydd.

Gall ei theulu ymweld â hi yno a helpu gyda'i gofal. Mae Delyth yn teimlo ei bod yn cael cefnogaeth ac yn fodlon bod yn yr ysbyty lleol, gan ei bod wedi gweithio yno am 25 mlynedd; pe bai ei salwch yn gwaethygu i'r fath raddau na allai aros gartref, ni fyddai eisiau bod yn unman arall. Mae'n teimlo’n gartrefol yno, ac mae'r gofal a gaiff o'r radd flaenaf, gyda nyrsys wrth law pan nad yw hi'n gallu symud ei thafod na chau ei cheg. Mae'r gofal yn bersonol ac yn agos at.

Mae'r teulu'n torri eu calonnau wrth weld yr effaith ddifrifol mae'r afiechyd ofnadwy hwn yn cael ar eu mam. Fodd bynnag, gan fod y gofal y mae'n ei dderbyn yn agos at adref, gallant ymweld â hi a'i chefnogi yn ystod y cyfnod anodd hwn. Pan nad yw hi'n gallu siarad mwyach, mae hi'n ysgrifennu nodiadau i'r teulu, ac maent hwy'n gallu siarad a chyfathrebu ar ei rhan.

Mae Delyth yn marw’n dawel yn yr ysbyty lleol, wedi’i hamgylchynu gan gariad ei theulu a gofal meddygol rhagorol, gan gynnwys ei meddyg teulu a ddaliodd ei llaw ac a wnaeth addewid iddi. Bu farw yn y lle o’i dewis, gyda’i hurddas a’i chysur wedi’u cynnal hyd y diwedd.

Fodd bynnag - pe bai Delyth yn yr un sefyllfa, wedi derbyn diagnosis o MND, ond heb gefnogaeth ei hysbyty cymunedol lleol: pan fyddai angen gofal arni, byddai'n cael ei gyrru i ysbyty cyffredinol yr ardal ac yna, hwyrach, yn cael ei symud eto, i ysbyty anghyfarwydd sydd efallai 60 milltir i ffwrdd. Byddai hi'n ofnus ac ar ei phen ei hun. Ni fyddai ganddi gefnogaeth y bobl sy'n ei charu ac a allai liniaru ei phoen yn ystod dyddiau olaf ei bywyd.

Byddai teulu a ffrindiau yn ei chael hi'n anodd ymweld mor aml, os o gwbl. Nid yw'n gyfarwydd â'r nyrsys na'r ysbyty, ac nid yw ei meddyg teulu – a arferai ddal ei llaw – ar gael mwyach. Mae hi eisiau marw, gan fod y gofal y mae'n ei dderbyn mewn amgylchedd anghyfarwydd – heb neb y mae hi'n ei adnabod na neb sy'n ei hadnabod hi – yn gwneud ei salwch ofnadwy hyd yn oed yn fwy anioddefol. Daw'r nodiadau i ben gan nad oes neb yno i'w trosglwyddo iddynt, felly mae hi'n colli ei ffordd o gyfathrebu. Mae hi'n marw ar ei phen ei hun, gan na allai'r teulu gyrraedd yno mewn pryd.

Mae’r teulu yn gofyn pam y digwyddodd y sefyllfa erchyll hon a pham y caniatawyd iddi ddigwydd. Beth oedd gwerth yr addewid a roddwyd pe na bai’n cael ei wireddu? Addewid a arhosodd yn greulon a heb ei gyflawni. Roedd eu mam yn haeddu gwell.

Mae pob enghraifft a rennir o Delyth (enw generig) yn enghreifftiau bywyd go iawn. Achosion go iawn a roddwyd i ni gan ein timau clinigol ein hunain o gleifion go iawn, o’r 6 mis diwethaf.

17/08/2026

14/08/2026

In the last week we have seen a hypothetical ‘Delyth’ from Bwrdd Iechyd Addysgu Powys / Powys Teaching Health Board This ‘patient’ has been made up showing how it is foreseen their care will be carried out under the new community care proposals. To help our patients understand the full picture, Powys GP Practices are sharing real life examples of real situations felt across Powys…..

Delyth is 84 years old and lives alone in a small village outside of town. She has lived in the same house for nearly sixty years. Her husband died several years ago and her nearest daughter lives over an hour away. Delyth values her independence fiercely. She still tends her garden, attends chapel when she can, and knows most of the people in her village by name.

One winter morning, Delyth develops a chest infection. At first it seems minor, but over the following days she becomes weaker and increasingly short of breath. Eventually her GP visits and decides she needs inpatient care. She is not critically ill, but she is too unwell to remain safely at home.

Traditionally, Delyth might have been admitted to her local community hospital. There she would have been cared for close to home. The nurses would know her family. The GPs on the ward would know her medical history. Friends from the village could easily visit. Her daughter could call in after work. If she became confused or anxious, familiar faces would be nearby.

Instead, under a future model with reduced local inpatient provision, no local bed is available. Delyth is taken by ambulance to a hospital much further from home. Her daughter now faces a round trip of several hours to visit. Friends who once called regularly can no longer get there. Days pass without familiar faces at her bedside.

The hospital staff are caring and professional, but they do not know Delyth as a person. They know her observations, medications and diagnosis. They do not know that she is fiercely independent, that she struggles if routines change, or that she becomes withdrawn when separated from her community.

After ten days she is medically fit for discharge. However, she has lost confidence. She is walking less. Her appetite has deteriorated. She no longer feels able to manage at home. The illness that brought her into hospital has improved.

Everything else has got worse.

More community support is needed before discharge can happen. Assessments are arranged. Transport is organised. Days become weeks. Eventually Delyth returns home, but she is not the same person who left. She now requires regular care visits. Her confidence has gone. The garden becomes overgrown. The independence she fought hard to preserve has slowly diminished.

Her daughter later reflects:

"Mum didn't need a bigger hospital. She needed a hospital closer to home."

No single decision caused the problem. No clinician made a mistake. No one intended harm. The system simply lost sight of something important - For people living in rural communities, healthcare is not just about treatment. It is about proximity, family, familiarity and maintaining independence.



All examples shared of Delyth (generic name) are true life examples. Real cases given to us by our own clinical teams of real patients, from the last 6 months.



Yn yr wythnos ddiwethaf, rydym wedi gweld ‘Delyth’ damcaniaethol gan Iechyd Addysgu Powys / Powys Teaching Health Board. Mae’r ‘claf’ hwn wedi’i ffugio i ddangos sut y rhagwelir y bydd eu gofal yn cael ei ddarparu o dan y cynigion gofal cymunedol newydd. Er mwyn helpu ein cleifion i ddeall y darlun llawn, mae Meddygfeydd Teulu Powys yn rhannu enghreifftiau bywyd go iawn o sefyllfaoedd go iawn a deimlir ledled Powys…..

Astudiaeth Achos 4 Delyth

Mae Delyth yn 84 oed ac yn byw ar ei phen ei hun mewn pentref bach y tu allan i’r dref ac wedi byw yn yr un tŷ ers bron i drigain mlynedd. Bu farw ei gŵr sawl blwyddyn yn ôl, ac mae ei merch agosaf yn byw dros awr i ffwrdd. Mae Delyth yn berson annibynnol iawn ac yn dal i ofalu am ei gardd, yn mynychu’r capel pan all, ac yn adnabod rhan fwyaf o bobl y pentref.

Un bore gaeafol, mae Delyth yn datblygu haint ar y frest. Ar y dechrau ymddengys nad yw yn rhywbeth mawr, ond dros y dyddiau nesaf mae’n gwanhau ac yn mynd yn fwyfwy byr ei hanadl., Ar ôl ychydig ddyddiau mae ei meddyg teulu yn ymweld â hi ac yn penderfynu bod angen gofal claf mewnol arni. Nid yw’n ddifrifol wael, ond nid yw chwaith yn ddigon da i allu aros yn ddiogel yn ei chartref.

Yn draddodiadol, y tebyg yw y byddai Delyth wedi cael ei gyrru i’w hysbyty cymunedol lleol. Yno, byddai wedi cael gofal yn agos at ei chartref. Byddai’r nyrsys yn adnabod ei theulu a byddai’r meddygon teulu ar y ward yn gyfarwydd â’i hanes meddygol. Byddai ffrindiau o’r pentref yn gallu galw heibio’n rhwydd, a byddai ei merch yn gallu ymweld ar ôl gwaith. Pe bai’n mynd yn ddryslyd neu’n bryderus, byddai wynebau cyfarwydd gerllaw.

Yn hytrach, o dan fodel y dyfodol lle mae llai o ddarpariaeth gwelyau lleol ar gael, nid oes gwely lleol iddi. Caiff Delyth ei chludo mewn ambiwlans i ysbyty llawer pellach o’i chartref. Mae ei merch bellach yn wynebu taith o sawl awr yno ac yn ôl i ymweld â hi. Nid yw’r ffrindiau a arferai alw’n rheolaidd yn gallu cyrraedd yno mwyach ac mae’r dyddiau’n mynd heibio heb unrhyw wyneb cyfarwydd wrth ochr ei gwely.

Mae staff yr ysbyty yn ofalgar ac yn broffesiynol, ond dydyn nhw ddim yn adnabod Delyth fel person. Maent yn adnabod ei chyflwr, y feddyginiaeth mae’n ei chymryd a’i diagnosis, ond does ganddynt ddim syniad pa mor bwysig yw ei hannibyniaeth iddi, ei bod yn ei chael hi’n anodd pan fydd newid yn y drefn arferol, nac ychwaith ei bod yn tueddu i ymneilltuo pan gaiff ei gwahanu o’i chymuned.

Ar ôl deg diwrnod, mae Delyth yn ddigon da yn feddygol i adael yr ysbyty. Fodd bynnag, mae hi wedi colli hyder. Mae’n cerdded llai, mae ei harchwaeth wedi gwaethygu, ac nid yw’n hi yn teimlo ei bod hi'n gallu ymdopi gartref mwyach - er ei bod hi bellach wedi gwella o’r salwch barodd iddi fod yn yr ysbyty.

Mae popeth arall wedi gwaethygu.

Mae angen mwy o gymorth cymunedol cyn y gellir ei rhyddhau. Trefnir asesiadau. Trefnir cludiant. Mae dyddiau'n troi'n wythnosau. Yn y diwedd, mae Delyth yn dychwelyd adref, ond nid yw hi yr un person ag a aeth ymaith. Bellach, mae angen ymweliadau gofal rheolaidd arni. Mae ei hyder wedi diflannu. Mae'r ardd yn tyfu’n wyllt. Mae'r annibyniaeth y bu'n brwydro'n galed i'w chadw wedi pylu'n raddol.

Yn ddiweddarach, wrth edrych yn ôl, dywedodd ei merch:

"Doedd Mam ddim angen bod mewn ysbyty fwy. Angen bod mewn ysbyty nes at adref oedd hi.”

Nid un penderfyniad achosodd y broblem. Ni wnaethpwyd unrhyw gamgymeriad gan yr un clinigwr ac ni fu’n fwriad gan neb i achosi niwed. Yn y pen draw, collodd y system olwg ar rywbeth pwysig. I bobl sy’n byw mewn ardaloedd gwledig, mae gofal iechyd yn llawer mwy na thrin salwch. Mae’n ymwneud â bod yn agos at deulu a chyfeillion, gweld wynebau cyfarwydd, a gallu cadw eu hannibyniaeth.



Mae pob enghraifft a rennir o Delyth (enw generig) yn enghreifftiau bywyd go iawn. Achosion go iawn a roddwyd i ni gan ein timau clinigol ein hunain o gleifion go iawn, o’r 6 mis diwethaf

12/08/2026

In the last week we have seen a hypothetical ‘Delyth’ from Bwrdd Iechyd Addysgu Powys / Powys Teaching Health Board. This ‘patient’ has been made up showing how it is foreseen their care will be carried out under the new community care proposals. To help our patients understand the full picture, Powys GP Practices are sharing real life examples of real situations felt across Powys…..

During one of her spells of delirium Delyth sadly falls and breaks her hip. She is taken to the nearest general hospital, an hour's away where she has an operation to repair her hip. She is then ready to be transferred out of the acute hospital bed. Ideally she goes to her because local community ward which is run by doctors she knows them well and they know her, and her family. She recognises and trusts them. However, her local ward has been closed down so she is instead sent to a hospital an hour from her home. Her daughter doesn't drive and there is only 1 bus a day which would mean her daughter would be away from her own home all day, so she can only visit once a week. Delyth home help and neighbours can't visit often because it is too far away. Delyth becomes more confused and disoriented in the community hospital and has to be transferred again to the one mental health unit left in the county which is even further from her friends and family. She is too confused to be able to work with the physiotherapist so her mobility deteriorates and she is eventually unable to get up from a chair. She never regains her previous independence and is finally moved into a care facility.

All examples shared of Delyth (generic name) are true life examples. Real cases given to us by our own clinical teams of real patients, from the last 6 months.

Yn yr wythnos ddiwethaf, rydym wedi gweld ‘Delyth’ damcaniaethol gan Bwrdd Iechyd Addysgu Powys / Powys Teaching Health Board. Mae’r ‘claf’ hwn wedi’i ffugio i ddangos sut y rhagwelir y bydd eu gofal yn cael ei ddarparu o dan y cynigion gofal cymunedol newydd. Er mwyn helpu ein cleifion i ddeall y darlun llawn, mae Meddygfeydd Teulu Powys yn rhannu enghreifftiau bywyd go iawn o sefyllfaoedd go iawn a deimlir ledled Powys…..

Yn ystod un o’i chyfnodau o ddryswch acíwt (deliriwm), mae Delyth yn cwympo ac yn torri ei chlun. Caiff ei chludo i’r ysbyty cyffredinol agosaf, awr o daith i ffwrdd, lle mae’n cael llawdriniaeth i drwsio ei chlun. Wedi hynny, mae’n barod i gael ei throsglwyddo allan o’r gwely gofal acíwt. Yn ddelfrydol, byddai’n dychwelyd i’w ward gymunedol leol, sy’n cael ei rhedeg gan feddygon y mae’n eu hadnabod yn dda ac sydd hwythau’n ei hadnabod hi a’i theulu. Mae’n eu hadnabod, yn ymddiried ynddynt ac yn teimlo’n gyfforddus yn eu gofal. Fodd bynnag, mae ei ward leol wedi cau, ac felly caiff ei hanfon i ysbyty sydd awr o daith o’i chartref. Nid yw ei merch yn gyrru, ac nid oes ond un bws y dydd. Byddai hynny’n golygu bod yn rhaid I’w merch fod oddi cartref drwy’r dydd er mwyn ymweld â’i mam, felly dim ond unwaith yr wythnos y gall ymweld â hi. Ni all gofalwr yn y cartref Delyth na’i chymdogion ymweld yn aml oherwydd bod yr ysbyty mor bell i ffwrdd. Mae Delyth yn mynd yn fwyfwy dryslyd ac anesmwyth ei byd yn yr ysbyty cymunedol, ac yn y pen draw mae’n rhaid ei throsglwyddo unwaith eto i’r unig uned iechyd meddwl sydd ar ôl yn y sir - sydd ymhellach fyth o’i ffrindiau a’i theulu. Mae hi’n rhy ddryslyd i allu cydweithio â’r ffisiotherapydd, ac o ganlyniad mae ei symudedd yn dirywio. Yn y diwedd, ni all godi o gadair heb gymorth. Nid yw byth yn adennill yr annibyniaeth oedd ganddi o’r blaen, ac yn y pen draw caiff ei symud i gartref gofal.

Mae pob enghraifft a rennir o Delyth (enw generig) yn enghreifftiau bywyd go iawn. Achosion go iawn a roddwyd i ni gan ein timau clinigol ein hunain o gleifion go iawn, o’r 6 mis diwethaf.

11/08/2026

Appointment and telephone lines data - July
Data apwyntiadau a llinellau ffon - Gorfennaf

11/08/2026

Flu vaccinations 2026


Due to a change in legislation Dyfi Valley Health will only be able to support the flu clinic for our patients who are aged 70 years or older.

These patients will receive a self-booking link (if we have a mobile number on record) on Fri 4 September. Or please ring our designated flu link 10-2pm daily from Mon 7 Sept to book into a flu appointment. The first clinic is at the start of October and will run to January 2027.

The Health Board Vaccination service will be in touch with alternative arrangements on accessing your flu to all our other eligible patients.





Oherwydd newid yn y ddeddfwriaeth, dim ond cleifion 70 oed neu hŷn y bydd Iechyd Bro Ddyfi yn gallu eu cefnogi yn ein clinig ffliw.

Bydd y cleifion hyn yn derbyn dolen hunan-archebu ddydd Gwener, 4 Medi, os oes gennym rif ffôn symudol ar eu cofnod. Fel arall, ffoniwch ein llinell ffliw benodedig rhwng 10am a 2pm bob dydd, o ddydd Llun, 7 Medi, i archebu apwyntiad ar gyfer brechiad rhag y ffliw.

Bydd y clinig cyntaf yn cael ei gynnal ar ddechrau mis Hydref, a bydd y clinigau’n parhau tan Ionawr 2027.

Bydd Gwasanaeth Brechu’r Bwrdd Iechyd yn cysylltu â’n holl gleifion cymwys eraill i roi gwybodaeth am drefniadau amgen ar gyfer cael eu brechiad rhag y ffliw.

10/08/2026

In the last week we have seen a hypothetical ‘Delyth’ from Bwrdd Iechyd Addysgu Powys / Powys Teaching Health Board. This ‘patient’ has been made up showing how it is foreseen their care will be carried out under the new community care proposals. To help our patients understand the full picture, Powys GP Practices are sharing real life examples of real situations felt across Powys…..

Delyth is a late 80s end stage lung cancer patient who visited out of hours. She has become increasingly immobile and now sits in a chair all day, in too much discomfort to move. She thought when the end came, she could be looked after in the cottage hospital that she can see out of her living room window. But, there were no beds there. Nor in the next cottage hospital. Nor the one after that. Nor even the one after that. Her elderly daughter is now having to leave her husband with dementia and drive two hours to visit until the emergency package of care requested a week ago is in place.

All examples shared of Delyth (generic name) are true life examples. Real cases given to us by our own clinical teams of real patients, from the last 6 months.

Yn yr wythnos ddiwethaf, rydym wedi gweld ‘Delyth’ damcaniaethol gan Bwrdd Iechyd Addysgu Powys / Powys Teaching Health Board. Mae’r ‘claf’ hwn wedi’i ffugio i ddangos sut y rhagwelir y bydd eu gofal yn cael ei ddarparu o dan y cynigion gofal cymunedol newydd. Er mwyn helpu ein cleifion i ddeall y darlun llawn, mae Meddygfeydd Teulu Powys yn rhannu enghreifftiau bywyd go iawn o sefyllfaoedd go iawn a deimlir ledled Powys…..
Mae Delyth, claf canser yr ysgyfaint cam olaf, yn ei 80au hwyr, yn un o’r cleifion yr ydym yn ymweld â hi y tu allan i oriau. Mae wedi mynd yn gynyddol analluog i symud ac erbyn hyn mae’n eistedd yn ei chadair drwy’r dydd, yn rhy anghysurus i symud. Pan fyddai’r diwedd yn dod, credai y byddai’n derbyn gofal yn ei hysbyty lleol y gallai ei gweld trwy ffenestr ei hystafell fyw. Ond nid oedd gwelyau ar gael yno. Nac yn yr ysbyty bwthyn nesaf. Nac yn yr un wedyn. Nac ychwaith yn yr un ar ôl hynny. Bellach, mae ei merch oedrannus yn gorfod gadael ei gŵr, sy’n byw gyda dementia, a theithio am ddwy awr i ymweld â hi, hyd nes i’r pecyn gofal brys y gofynnwyd amdano wythnos yn ôl gael ei roi ar waith.

Mae pob enghraifft a rennir o Delyth (enw generig) yn enghreifftiau bywyd go iawn. Achosion go iawn a roddwyd i ni gan ein timau clinigol ein hunain o gleifion go iawn, o’r 6 mis diwethaf.