NeuroSploty

Zadzwoń Wskazówki dojazdu Strona internetowa Kontakt: praktyka

NeuroSploty Dane kontaktowe, mapa i wskazówki, formularz kontaktowy, godziny otwarcia, usługi, oceny, zdjęcia, filmy i ogłoszenia od NeuroSploty, Usługi związane ze zdrowiem psychicznym, Warsaw.

Ośrodek diagnozy i psychoterapii NeuroSploty

🧠 neuroróżnorodność | 💊 chemsex | 🌈 LGBTQ+

Psychoterapia • redukcja szkód • szkolenia

Miejsce bez wstydu, dla ludzi w splocie emocji, ciała i doświadczeń

🟣 CO POMAGA, GDY STRES JUŻ DZIAŁA?W poprzednich postach pisałałam o tym, jak ważne jest zauważanie siebie trochę wcześni...
28/10/2026

🟣 CO POMAGA, GDY STRES JUŻ DZIAŁA?

W poprzednich postach pisałałam o tym, jak ważne jest zauważanie siebie trochę wcześniej.

Tego momentu, kiedy jeszcze „daję radę”, ale zaczynam czuć, że kosztuje mnie to coraz więcej.

Kiedy stres już działa...
●
Serce bije szybciej.
Ciało jest napięte.
Trudniej zebrać myśli.
Wszystko zaczyna drażnić.
Bodźców jest za dużo.
Albo przeciwnie — odcinam się, wycofuję i najchętniej nie czuł_bym już nic.

Wtedy właśnie zaczynamy mówić o regulacji.

🟠Tylko że regulacja nie oznacza:
„muszę się natychmiast uspokoić”.🟠

I nie zawsze oznacza medytację, głęboki oddech czy leżenie pod kocem.

Bo kiedy nasz organizm jest w stresie, próbuje nam w jakiś sposób pomóc. Mobilizuje energię, kieruje uwagę na to, co uznaje za ważne, przygotowuje nas do poradzenia sobie z sytuacją.

Dlatego pierwsze pytanie może brzmieć nie:

„Jak mam się uspokoić?”

ale:

▶️„Czego potrzebuję w tej chwili?”

Czasem odpowiedzią będzie cisza.

•Czasem ruch.

•Czasem jedzenie, sen albo wyjście z miejsca, w którym jest po prostu za dużo bodźców.

○Czasem rozmowa z kimś, przy kim nie trzeba niczego udawać.

•Czasem płacz.

○Czasem powiedzenie: „nie”.

•Czasem zakończenie rozmowy, która przekracza nasze granice.

•A czasem pięć minut bez robienia czegokolwiek.

Samoregulacja nie jest zestawem uniwersalnych technik.

💜To raczej stopniowe poznawanie własnego organizmu i uczenie się, co pomaga właśnie mnie wracać do stanu, w którym znowu mam trochę więcej wyboru.

I tutaj pojawia się coś bardzo ważnego.

To, co reguluje jedną osobę, drugą może drażnić albo jeszcze bardziej pobudzać.

Dla kogoś pomocny będzie spacer.
Dla kogoś ciężki trening.
Dla kogoś muzyka.
Dla kogoś absolutna cisza.
Ktoś będzie potrzebował przytulenia.
Ktoś inny właśnie wtedy nie będzie chciał być dotykany.

🟠Szczególnie u osób neuroróżnorodnych warto pamiętać, że regulacja może mieć bardzo indywidualny i sensoryczny charakter.

I nie ma w tym nic niewłaściwego.

W terapii uczymy się więc nie tylko jak się regulować, ale najpierw — jak siebie rozpoznawać.

Co mnie pobudza?
Co mnie przeciąża?
Po czym poznaję, że zbliżam się do swojej granicy?
Co pomaga mi wrócić?
A co robię automatycznie, żeby szybko poczuć ulgę?

🟠To ostatnie pytanie jest szczególnie ważne również w terapii uzależnień.

Bo alkohol, substancje, seks, jedzenie, zakupy, gry czy wielogodzinne scrollowanie mogą czasem pełnić bardzo konkretną funkcję:

pomóc szybko zmienić to, co czuję.

Dlatego zdrowienie nie zawsze polega wyłącznie na odebraniu sobie sposobu regulacji, który zaczął nam szkodzić.

Potrzebujemy również stopniowo budować inne sposoby odpowiadania na napięcie, przeciążenie, samotność, pobudzenie czy zmęczenie.

I jeszcze jedno.

Nie musimy wszystkiego regulować sami.

Człowiek reguluje się również w relacji — poprzez obecność, kontakt, poczucie bezpieczeństwa, bycie usłyszanym i doświadczenie, że przy kimś można na chwilę przestać wszystko dźwigać samemu.

Do tego jeszcze wrócimy.

Na dzisiaj może wystarczy jedno pytanie:

Kiedy jest mi trudno — co naprawdę pomaga mojemu organizmowi wracać do siebie?

Nie: co powinno pomagać.

Co pomaga właśnie mnie?

Dobrego dnia 🍂🍃🍁
~ Joanna Kwiatkowska

🧠 **ADHD Forum 2026 – wiedza, która pomaga lepiej rozumieć człowieka**Niedawno miałam okazję uczestniczyć w Forum ADHD 2...
26/10/2026

🧠 **ADHD Forum 2026 – wiedza, która pomaga lepiej rozumieć człowieka**

Niedawno miałam okazję uczestniczyć w Forum ADHD 2026 – konferencji poświęconej diagnozie, leczeniu i różnym formom wsparcia osób z ADHD.

Dwa dni wykładów, dyskusji i warsztatów pokazały, jak szerokim i złożonym doświadczeniem jest ADHD. Rozmawiano między innymi o funkcjonowaniu dzieci i dorosłych, ADHD u kobiet, terapii, coachingu, farmakoterapii, wypaleniu, zdrowiu somatycznym oraz roli rodziny i środowiska w procesie wsparcia.

Szczególnie bliski zawodowo był nam blok poświęcony ADHD i uzależnieniom. 🧡

Wybrzmiało w nim to, co tak często obserwujemy również w gabinecie: używanie substancji może być próbą samoregulacji, uciszenia napięcia, poradzenia sobie z impulsywnością, przeciążeniem albo poczuciem niedopasowania.

Rozpoznanie ADHD nie rozwiązuje automatycznie wszystkich trudności. Może jednak zmienić sposób, w jaki człowiek rozumie własną historię. Zamiast kolejnego: „Dlaczego znowu sobie nie poradziłam/poradziłem?”, może pojawić się pytanie: „Czego potrzebuję, żeby funkcjonować w zgodzie ze swoim układem nerwowym?”.

ADHD to znacznie więcej niż trudności z koncentracją. To również emocje, relacje, ciało, motywacja, podatność na przeciążenie i sposób doświadczania codzienności.

Wracam z Forum z nową wiedzą, inspiracjami i jeszcze większym przekonaniem, że skuteczne wsparcie powinno łączyć profesjonalizm z ciekawością konkretnego człowieka — bez oceniania, zawstydzania i wciskania wszystkich w jeden schemat.

Dziękuję organizatorom, osobom prowadzącym oraz wszystkim uczestnikom i uczestniczkom za stworzenie przestrzeni do wymiany wiedzy i doświadczeń. 🧡💜

Z pozdrowieniami
Marta

KIEDY „DAJĘ RADĘ” NIE ZNACZY, ŻE MAM SIĘ DOBRZE 🟣Można wstawać rano.Iść do pracy.Odpowiadać na wiadomości.Spotykać się z...
22/10/2026

KIEDY „DAJĘ RADĘ” NIE ZNACZY, ŻE MAM SIĘ DOBRZE 🟣

Można wstawać rano.
Iść do pracy.
Odpowiadać na wiadomości.
Spotykać się z ludźmi.
Robić zakupy.
Opiekować się innymi.
Śmiać się.
Realizować kolejne zadania.

I naprawdę długo dawać radę.

A jednocześnie być coraz bardziej przeciążonym.

Bo przeciążenie nie zawsze wygląda jak moment, w którym człowiek już nie może wstać z łóżka.

Czasem wygląda zupełnie zwyczajnie.

Trochę gorzej śpisz.
Trochę szybciej się irytujesz.
Trudniej Ci się skupić.
Coraz bardziej przeszkadzają Ci dźwięki.
Potrzebujesz więcej czasu, żeby dojść do siebie po spotkaniach z ludźmi.
Wieczorem nie masz już przestrzeni na rozmowę.
Trudniej Ci odpocząć, chociaż jesteś zmęczony_a.

Albo coraz częściej potrzebujesz czegoś, co szybko przyniesie ulgę.

Telefonu. Jedzenia. Seksu. Alkoholu. Substancji. Zakupów. Gry. Serialu. Kolejnych godzin scrollowania.

Nie dlatego, że z Tobą jest coś nie tak.

Być może Twój organizm od dłuższego czasu próbuje sobie poradzić z większym obciążeniem, niż zauważasz.

Bo stres się sumuje.

Nie tylko duże wydarzenia mają znaczenie.

Znaczenie może mieć również niewyspanie. Hałas. Tłum. Konflikt w pracy. Trudna relacja. Ciągłe powiadomienia. Niepewność finansowa. Konieczność dostosowywania się. Maskowanie. Samotność. Przeciążenie sensoryczne. Stres mniejszościowy.

I jeszcze to wszystko, co nosimy ze sobą z wcześniejszych dni, miesięcy czy lat.

W neurobiologii istnieje pojęcie obciążenia allostatycznego.

W dużym uproszczeniu chodzi o koszt, jaki ponosi organizm, kiedy przez dłuższy czas musi dostosowywać się do kolejnych wymagań i stresorów.

Nasze ciało świetnie potrafi się mobilizować.

Problem zaczyna się wtedy, kiedy mobilizacja trwa długo, a pomiędzy kolejnymi obciążeniami jest za mało przestrzeni na regenerację.

I właśnie dlatego w dbaniu o siebie nie chodzi tylko o to, żeby odpocząć, kiedy już jesteśmy kompletnie wyczerpani.

Chodzi o uczenie się rozpoznawania siebie wcześniej.

Może więc warto czasem zamiast pytać:

„Dlaczego ja sobie z tym nie radzę?”

zapytać:

„Z iloma rzeczami próbuję sobie teraz radzić jednocześnie?”

Albo jeszcze inaczej:

„Czy to, że nadal funkcjonuję, rzeczywiście oznacza, że mam się dobrze?”

W psychoterapii to rozróżnienie może być bardzo ważne.

Także w terapii uzależnień i profilaktyce nawrotów.

Bo zanim pojawi się silna potrzeba natychmiastowej ulgi, często wcześniej jest coś jeszcze.

Zmęczenie.
Napięcie.
Przebodźcowanie.
Samotność.
Głód.
Brak snu.
Złość.
Wstyd.
Za dużo ludzi.
Za dużo wymagań.
Za mało miejsca dla siebie.

Regulacja zaczyna się nie wtedy, kiedy potrafimy wszystko wytrzymać.

Czasem zaczyna się wtedy, kiedy potrafimy zauważyć:

„Daję radę. Ale kosztuje mnie to już za dużo.”

I potraktować tę informację poważnie.

Dobrego dnia☀️
~Joanna Kwiatkowska

🧡 NABÓR DO 18-MIESIĘCZNEJ GRUPY PSYCHOTERAPEUTYCZNEJ DLA OSÓB DOŚWIADCZAJĄCYCH UZALEŻNIENIA 🧡Nie każda zmiana zaczyna si...
19/10/2026

🧡 NABÓR DO 18-MIESIĘCZNEJ GRUPY PSYCHOTERAPEUTYCZNEJ DLA OSÓB DOŚWIADCZAJĄCYCH UZALEŻNIENIA 🧡

Nie każda zmiana zaczyna się od pewności, gotowego planu czy deklaracji abstynencji. Czasami jej początkiem jest bezpieczna relacja, w której można zostać przyjętym bez oceniania, zawstydzania i narzucania jednej właściwej drogi.

✅ 7 grudnia 2026 roku rozpoczynamy długoterminową grupę psychoterapeutyczną dla osób doświadczających uzależnienia.

Będzie to przestrzeń, w której nie skupiamy się wyłącznie na zatrzymaniu używania substancji lub zachowania nałogowego. Chcemy wspólnie przyglądać się temu, jaką funkcję uzależnienie pełni w życiu, z jakimi emocjami i doświadczeniami jest związane oraz czego człowiek naprawdę potrzebuje, gdy po nie sięga.

Podczas spotkań będziemy pracować między innymi nad:

🟠 rozpoznawaniem emocji, potrzeb i sygnałów płynących z ciała,

🟣 rozumieniem własnych mechanizmów i sytuacji uruchamiających,

🟠 wstydem, poczuciem winy i obrazem siebie,

🟣 relacjami, samotnością, bliskością i stawianiem granic,

🟠 regulowaniem napięcia i poszukiwaniem nowych sposobów dbania o siebie,

🟣 nawrotami oraz ograniczaniem szkód bez karania i zawstydzania,

🟠 budowaniem sprawczości i własnej, wewnętrznej motywacji do zmiany.

Pracujemy w podejściu humanistyczno-doświadczeniowym. Ważne będzie dla nas to, co wydarza się w relacji i w kontakcie z innymi osobami w grupie — tu i teraz.

Abstynencja nie jest warunkiem rozpoczęcia terapii. Ważna jest gotowość do przyglądania się sobie i temu, jak uzależnienie wpływa na życie, zdrowie oraz relacje.

Informacje organizacyjne:

📅 pierwsze spotkanie: 7 grudnia 2026 roku

⏳ czas trwania procesu: 18 miesięcy

🕒 spotkania: w poniedziałki w godz. 17:00–20:00

📍 Al. Solidarności 129/131, lok. 192, Warszawa

👥 grupa 8–10 osób
💳 koszt: 200 zł za trzygodzinne spotkanie

🤝 przed rozpoczęciem udziału odbywa się indywidualna konsultacja kwalifikacyjna

Grupę prowadzą:

Marta Budek – psychoterapeutka humanistyczno-doświadczeniowa, seksuolożka i certyfikowana specjalistka psychoterapii uzależnień.

Joanna Kwiatkowska – certyfikowana specjalistka psychoterapii uzależnień, pracująca między innymi w podejściu DBT oraz terapii schematów.

💟 Od lat pracujemy z osobami doświadczającymi uzależnienia, prowadząc psychoterapię indywidualną i grupową. Wierzymy, że trwała zmiana może pojawić się wtedy, gdy człowiek czuje się widziany, rozumiany i bezpieczny.

📩 Zapisy oraz pytania: [email protected]

NeuroSploty – Ośrodek Diagnozy i Psychoterapii
🧡 Zmiana zaczyna się od bezpieczeństwa. 💜

🟣 Zapraszamy Wszystkich tych, którzy chcieliby się zatrzymać i porozmawiać o swoim życiu, kiedy robi się trudno...🟣 Mamy...
15/10/2026

🟣 Zapraszamy Wszystkich tych, którzy chcieliby się zatrzymać i porozmawiać o swoim życiu, kiedy robi się trudno...
🟣 Mamy na pokładzie Zespół, który oferuje specjalistyczną pomoc, w zakresie:
• psychoterapii indywidualnej humanistyczno- doświadczeniowej, ericsonowskiej i DBT,
• psychoterapii grupowej - aktualnie prowadzimy grupy dla osób doświadczających problemowego chemseksu oraz grupy rozwojowej dla osób z diagnozą ADHD,
• psychoterapii uzależnień, także kompulsywnych zachowań (seksualnych, hazard, zakupoholizm, etc),
• seksuologii,
• regulacji emocjonalnej, wrażliwości układu nerwowego,
• psychotraumatologii,
• psychoterapii par 👬 • 👭 • 👫,
• diagnozy psychologicznej (ADHD, ASD, AuDHD, osobowość, inne trudności np. z nastrojem, lękiem),
• psychoedukacji w/w obszarów,,
• rozwoju, samopoznania, odkrywania siebie i swych zasobów ~ warsztaty.

🟣 Możesz umówić się na spotkanie/ konsultację, by porozmawiać i sprawdzić, czego teraz potrzebujesz.
Nie od razu i nie zawsze potrzebna jest psychoterapia 😊

‼️I uwaga, nie "leczymy osób z ADHD czy ASD". Psychoedukujemy, proponujemy warsztaty, pomagamy poukładać się z tematem czy świeżą diagnozą. Pomagamy zrozumieć jak działa Twoje ADHD/ASD/ AuDHD i jak wpływa na ważne obszary życia, np. relacje czy seksualność.

Zapraszamy 💜






💜 Za nami trzy intensywne dni 4. Ogólnopolskiej Konferencji „Leczenie uzależnień – integracja nauki i praktyki”. 🧡🌀 Prog...
14/10/2026

💜 Za nami trzy intensywne dni 4. Ogólnopolskiej Konferencji „Leczenie uzależnień – integracja nauki i praktyki”. 🧡

🌀 Program prowadził nas przez wiele perspektyw – od neurobiologii głodu, FASD i ADHD, przez klasyczne modele uzależnienia, terapię schematów i profilaktykę nawrotów, aż po traumę relacyjną, współwystępujące trudności oraz różne drogi prowadzące do zdrowienia.

💟 Szczególnie bliski zawodowo był nam blok poświęcony chemseksowi. Rozmowy o specyficznych potrzebach osób korzystających z chemseksu, kompetencji kulturowej, EMDR, podejściu humanistycznym, redukcji szkód i granicach interwencji przypomniały nam, jak ważne jest pytanie nie tylko o to, co człowiek robi, lecz także – jaką funkcję pełni to w jego życiu, przed czym go chroni i jakiej potrzeby próbuje w ten sposób dotknąć. Dziękujemy - Maria, Agnieszka, Marcin i Michał Pawlęga❣️

✅ Bo za każdą diagnozą jest człowiek. Za nawrotem – czyjaś historia. Za zachowaniem, które z zewnątrz trudno zrozumieć – często kryje się próba poradzenia sobie z bólem, samotnością, napięciem albo potrzebą bliskości.

✔️ Kończymy tę konferencję z nową wiedzą, ważnymi pytaniami, poruszeniem i pokorą. Wracamy do NeuroSplotów z jeszcze mocniejszym przekonaniem, że dobra terapia zaczyna się od spotkania – bez zawstydzania i oceniania, za to z ciekawością, uważnością oraz szacunkiem dla historii i tempa drugiej osoby.

💜 Dziękujemy za wszystkie wystąpienia, rozmowy i spotkania – również te pomiędzy wykładami. 🥰

Marta i Asia 🧡

💜 Od wczoraj uczestniczymy w 4. Ogólnopolskiej Konferencji „Leczenie uzależnień – integracja nauki i praktyki”. 🧡🌀 Pierw...
13/10/2026

💜 Od wczoraj uczestniczymy w 4. Ogólnopolskiej Konferencji „Leczenie uzależnień – integracja nauki i praktyki”. 🧡

🌀 Pierwszy dzień przyniósł wiele ciekawych rozmów o tym, jak zmienia się sposób rozumienia oraz leczenia uzależnień. Dyskutowano między innymi o społeczno-kulturowych przyczynach spadku spożycia alkoholu w Polsce, aktualności koncepcji Jellinka, neurobiologii głodu substancji, FASD oraz współwystępowaniu ADHD i zaburzeń związanych z używaniem alkoholu.

Szczególnie wartościowe było dla nas łączenie różnych perspektyw – wiedzy naukowej, doświadczenia klinicznego oraz indywidualnej historii człowieka.

💟 A dzisiaj przed nami blok, na który czekamy szczególnie – poświęcony chemseksowi. ❣️ W programie znalazły się zagadnienia dotyczące specyficznych potrzeb osób doświadczających trudności związanych z chemseksem, kompetencji kulturowych osób prowadzących terapię, różnych podejść psychoterapeutycznych oraz łączenia psychoterapii z redukcją szkód.

To temat bardzo bliski naszej codziennej pracy, dlatego jesteśmy niezwykle ciekawe dzisiejszych wystąpień, rozmów i wymiany doświadczeń.

Będziemy opowiadać więcej! 🧡

Marta i Asia

🟣 ZAUWAŻYĆ WCZEŚNIEJ~ Co mówi ciało, zanim powie: dość?Stres ma kiepską opinię.Chcemy go redukować, kontrolować, pozbywa...
13/10/2026

🟣 ZAUWAŻYĆ WCZEŚNIEJ
~ Co mówi ciało, zanim powie: dość?

Stres ma kiepską opinię.
Chcemy go redukować, kontrolować, pozbywać się go. Szukamy sposobów, żeby „mniej się stresować”, „wyciszyć układ nerwowy”, „wrócić do równowagi”.
Tylko że stres sam w sobie nie jest czymś złym.
🍀Jest jednym ze sposobów, w jaki nasz organizm pomaga nam radzić sobie z tym, co się wydarza.
Kiedy pojawia się coś ważnego, trudnego, nieprzewidywalnego albo wymagającego działania, organizm mobilizuje swoje zasoby.
Serce może zacząć bić szybciej.
Oddech się zmienia.
Rośnie napięcie mięśni.
Uwaga skupia się na tym, co w danym momencie wydaje się najważniejsze.
Organizm przygotowuje energię potrzebną do działania.
I to ma sens.
Potrzebujemy mobilizacji, żeby zdążyć na autobus, wystąpić przed ludźmi, zdać egzamin, zareagować na zagrożenie, przeprowadzić trudną rozmowę albo poradzić sobie z nagłą zmianą.
😁Zdrowy układ nerwowy nie jest układem, który pozostaje cały czas spokojny.‼️
Jest raczej takim, który potrafi się mobilizować, kiedy jest to potrzebne — a później stopniowo wracać do regeneracji.
I właśnie tutaj zaczyna się robić ciekawie.
Bo czasami wydarzenie się kończy, a ciało nadal jest w gotowości.
Czasami nie ma nawet jednego dużego stresora. Jest za to kilkanaście małych.
🟠
Za mało snu.
Hałas.
Tłum.
Terminy.
Powiadomienia.
Dojazdy.
Konflikt.
Konieczność ciągłego dostosowywania się.
Udawanie, że wszystko jest w porządku.
Pilnowanie tego, co można powiedzieć i przy kim.
Przeciążenie bodźcami.
Brak czasu, żeby naprawdę odpocząć.
🟠
Każda z tych rzeczy osobno może wydawać się niewielka.
Ale nasz organizm nie żyje każdą z nich osobno. Żyje ich sumą.

I dlatego pytanie nie zawsze brzmi:
„Dlaczego tak bardzo reaguję?”
Czasami znacznie ciekawsze jest:
„Ile rzeczy mój organizm próbuje właśnie unieść?”

To szczególnie ważne, kiedy żyjemy z ADHD, jesteśmy w spektrum autyzmu, mamy dużą wrażliwość na bodźce albo przez długi czas doświadczamy stygmatyzacji, wykluczenia czy stresu mniejszościowego.

🟣 To ważne również w psychoterapii uzależnień.

Bo substancja czy zachowanie przynoszące szybką ulgę nie pojawiają się w próżni. Czasami wcześniej jest napięcie. Przeciążenie. Samotność. Złość. Wstyd. Zmęczenie. Albo dzień, w którym wydarzyło się po prostu za dużo.

Dlatego jednym z ważnych elementów zdrowienia może być uczenie się zauważania siebie trochę wcześniej.
Nie dopiero wtedy, kiedy już nie daję rady.
Ale wtedy, kiedy moje ciało zaczyna mówić:

„Hej. Tego robi się dla mnie dużo.”
Może zauważę, że zaciskam szczękę.
Że coraz trudniej mi się skupić.
Że zaczynają drażnić mnie dźwięki.
Że jestem bardziej impulsywny_a.
Że chcę od wszystkich uciec.
Że coraz bardziej potrzebuję czegoś, co da mi szybką ulgę.

To są właśnie te momenty, które warto zacząć poznawać.
Bo im wcześniej potrafimy zauważyć, co się z nami dzieje, tym więcej mamy możliwości, żeby na siebie odpowiedzieć.
Nie chodzi więc o to, żeby nigdy więcej się nie stresować.
‼️Nie chodzi też o to, żeby nauczyć się być cały czas spokojnym.‼️
Chodzi o to, żeby coraz lepiej rozpoznawać, kiedy potrzebujemy mobilizacji, a kiedy regeneracji. Co nas obciąża. Co pomaga nam wracać. I gdzie znajduje się nasze własne „już wystarczy”.
Nie dopiero wtedy, kiedy ciało krzyczy. Doświadczamy tzw. głodów, tracimy kontakt ze swoimi zasobami.
Trochę wcześniej.
I być może właśnie od tego zaczyna się regulacja.

Regulujmy się! ☀️

~ Joanna Kwiatkowska

W ostatnich dniach uczestniczyłam w 13. Międzynarodowej Konferencji Naukowej „Zaburzenia uprawiania hazardu i inne uzale...
11/10/2026

W ostatnich dniach uczestniczyłam w 13. Międzynarodowej Konferencji Naukowej „Zaburzenia uprawiania hazardu i inne uzależnienia behawioralne” w Warszawie organizowanej przez Fundacja Res Humanae.

Był to czas pełen wiedzy, inspirujących wystąpień i rozmów o tym, jak złożone potrafią być mechanizmy uzależnień oraz zachowań kompulsywnych.

Szczególnie bliski zawodowo był mi blok poświęcony chemseksowi. 🧡 Cudowni ludzie ze Stowarzyszenie Profilaktyki Zdrowotnej "Jeden Świat" - Maria, Agnieszka i Marcin - podzielili się ogromem wiedzy, doświadczenia i niezwykle uważnym spojrzeniem na potrzeby osób, których dotyczy chemseks. To właśnie tak powinniśmy o nim rozmawiać: bez oceniania i stygmatyzacji, za to z empatią, troską o zdrowie seksualne i perspektywą redukcji szkód. Dziękuję za inspirujące wystąpienia, rozmowy i spotkanie! ❣️

Ważnym tematem było także współwystępowanie różnych zachowań problemowych – używania substancji, kompulsywnego korzystania z aplikacji randkowych i pornografii, masturbacji czy innych zachowań seksualnych. Pokazuje to, jak potrzebna jest uważna i całościowa diagnoza, która pozwala zobaczyć człowieka, a nie tylko pojedynczy objaw.

Wracam z tej konferencji z jeszcze silniejszym przekonaniem, że pomoc osobom doświadczającym problemowego chemseksu powinna być nieoceniająca, afirmatywna i dopasowana do ich rzeczywistych potrzeb. Powinna łączyć redukcję szkód, troskę o zdrowie seksualne oraz pracę nad emocjami, schematami, relacjami i możliwością budowania bezpiecznej bliskości.

Dużo ważnej wiedzy, refleksji i inspiracji do dalszej pracy. ❣️

Z pozdrowieniami
Marta

🟣 Dzisiaj odbyło się już trzecie spotkanie grupy Kolektyw ADHD. I trudno mi wyobrazić sobie lepszy sposób na spędzenie Ś...
10/10/2026

🟣 Dzisiaj odbyło się już trzecie spotkanie grupy Kolektyw ADHD. I trudno mi wyobrazić sobie lepszy sposób na spędzenie Światowego Dnia Zdrowia Psychicznego niż wśród ludzi, którzy z taką otwartością i odwagą decydują się spotykać ze sobą i ze swoim doświadczeniem.

Myślę dziś szczególnie o odwadze. Nie tej, która oznacza brak lęku, ale tej, która pozwala powiedzieć: „Boję się”, „Wstydzę się”, „Nie wiem, co czuję”, „Jest mi trudno”. I mimo tego pozostać w kontakcie. Ze sobą i z innymi.

Dużo było dzisiaj o autentycznym Ja. O tej części nas, która jest najbardziej nasza, spontaniczna, żywa, prawdziwa.

Różne doświadczenia życiowe, trudne relacje, przeciążenia, a także szczególna wrażliwość i sposób funkcjonowania układu nerwowego osób z ADHD mogą sprawiać, że to autentyczne Ja stopniowo uczy się wycofywać, chować, chronić przed światem.

A na zewnątrz pojawiają się maski.

Maski, które nie są ani dobre, ani złe. Czasem są potrzebne, pomocne, adaptacyjne. Pozwalają nam stanąć przed grupą ludzi, opowiedzieć o ważnym projekcie, odnaleźć się w wymagającej sytuacji społecznej czy poradzić sobie z oczekiwaniami otoczenia.

Ale czasem nosimy je tak długo, że coraz trudniej rozpoznać, gdzie kończy się to, czego oczekuje od nas świat, a zaczyna to, kim naprawdę jesteśmy.

Osoby neuroatypowe wykonują często ogromną, niewidoczną pracę.

Uczą się rozpoznawać społeczne zasady, regulować emocje, powstrzymywać impulsy, przygotowywać się do rozmów, przewidywać reakcje innych, radzić sobie z przeciążeniem. Niekiedy wkładają ogrom wysiłku w sytuacje, które z zewnątrz wydają się zupełnie zwyczajne.

A mimo to słyszą o sobie:

„Leniwa/y”.
„Nieogarnięta/y”.
„Przewrażliwiona/y”.
„Wybuchowa/y”.
„Chaotyczna/y”.
„Nieodpowiedzialna/y”.
"Za dużo jej/go", "Za mało".
„Zbyt emocjonalna/y”.
„Gdyby tylko bardziej się postarał/a…”.

Czasem te etykiety słyszymy od innych. A czasem, po latach, zaczynamy mówić tak do samych siebie.

Tymczasem pod tym, co widoczne na zewnątrz, może kryć się bardzo wiele. Lęk, wstyd, napięcie, zmęczenie, niepewność, refleksje, ogromna potrzeba przynależności i akceptacji. A przede wszystkim wysiłek, którego nikt nie widzi.

Może więc troska o zdrowie psychiczne zaczyna się również tam, gdzie przestajemy pytać:
🙄 „Co jest ze mną nie tak?”, a zaczynamy z ciekawością i życzliwością zastanawiać się:
🙂 „Co się ze mną dzieje?”, „Czego doświadczam?”, „Czego potrzebuję?”.

W Światowym Dniu Zdrowia Psychicznego chciałabym życzyć nam wszystkim więcej przestrzeni na bycie sobą. Także wtedy, kiedy jesteśmy niepewni, zawstydzeni, przeciążeni czy pogubieni.

Zdrowie psychiczne jest tak samo ważne jak zdrowie fizyczne.

I cieszy mnie, że coraz więcej osób decyduje się troszczyć o siebie nie tylko poprzez działanie, osiąganie i radzenie sobie, ale również poprzez uważność na własne emocje, potrzeby i granice.

Poprzez uczenie się łagodności wobec siebie.

Poprzez odwagę, by czasem zdjąć maskę.

I poprzez doświadczenie, że nie musimy być inni, niż jesteśmy, żeby zasługiwać na bliskość, akceptację i szacunek. 💜

Dobrego dnia!
jk•

Adres

Warsaw
00-665

Telefon

+48730244858

Strona internetowa

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy NeuroSploty opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.

Kontakt: Praktyka

Wyślij wiadomość do NeuroSploty:

Skróty

Udostępnij